Blunders met gruwelijke gevolgen

 

Het blijft een onberekenbaar kwaad, de terreuraanslag. Je weet niet waar het volgende bloedbad zich zal afspelen, welke rugzak deze keer dood en verderf zal zaaien. Toch worden aanslagen voorkomen; anti-terreurdiensten zijn dag en nacht bezig mogelijke daders op te sporen en inderdaad, er worden arrestaties verricht en verdachten gepakt, voordat ze kunnen toeslaan. Maar soms gaat het mis en de prijs daarvan is hoog.

De dader van Manchester was bekend bij de autoriteiten, naar blijkt. Tot op zekere hoogte, zegt de Britse minister van Binnenlandse Zaken voorzichtig. Dat is maar de vraag, trouwens, wie weet wat er nog boven water zal komen. Twee jaar geleden zou een moslimorganisatie in Manchester al tevergeefs gewaarschuwd hebben voor de radicalisering van deze Salman Abedi. En ook Anis Amri, de Tunesier die met een vrachtwagen een Berlijnse Kerstmarkt opraasde, ontsprong voortdurend de dans, omdat de opsporingsdiensten blunderden. Verder lezen

Bezoek aan paus is voor Trump pure publiciteitsstunt  

 

De onberekenbare, extreem ijdele, gevaarlijk impulsieve en kantje-boord dictatoriale Amerikaanse president had aanvankelijk helemaal geen zin om paus Franciscus te ontmoeten. Waarom zou hij? Trump is het op tal van punten hartgrondig oneens met de rooms-katholieke kerkleider. Trump houdt van bevelen geven, niet van discussies. Hij luistert alleen naar zichzelf en als hij ergens niet tegen kan dan is het tegen kritiek of wijze raad. Compromissen zoeken vindt hij tijdverlies: Trump is nu eenmaal de beste en heeft altijd in alles gelijk, vindt ‘ie zelf…

Het zal de 24ste mei wel uitdraaien op een beleefd gesprekje tussen paus en president, achter gesloten deuren. En na afloop zal Trump zelfvoldaan de hele wereld rondtwitteren dat het een goed gesprek was en dat die paus ‘a good man’ is. Maar Donald Trump moet je nooit geloven.

Wat heeft Trump dan toch doen besluiten op zijn logistiek omslachtige Midden Oosten/ Europareis alsnog even bij de paus op de koffie te gaan, om half negen ’s morgens?  Zeer waarschijnlijk omdat Witte Huis-strategen – of wie daar voor door gaan – , en vooral vrouw en kinderen een bezoekje aan het Vaticaan hebben aangemoedigd. Verder lezen

Selectief

 

Niet zozeer het interview met de koning zelf viel mij op, maar vooral de reacties op het vraaggesprek met Wilfried de Jong vond ik opmerkelijk. Alsof zojuist een godswonder had plaatsgevonden. De koning was openhartig, minzaam, maakte geen opvallende fouten en was soms zelfs een beetje emotioneel, juich, juich, juich. Alsof het niet de normaalste zaak van de wereld is dat iemand met die hoge functie zich op een verantwoorde manier weert in een vraaggesprek, dat professioneel werd afgenomen, maar nou ook weer niet al te diep gravend en heftig was.

De Jong had natuurlijk ook stevig kunnen  vragen naar de zin van het koningschap, dat na de uitsluiting van de bemoeienis met de kabinetsformatie in feite alleen nog ceremonieel is en daarmee wel erg duur. Symbool van de eenheid van het volk? Ach kom, als die eenheid er al was, is die nu volkomen  zoek.

Het obligate gejuich over Willem Alexander’s interview lijkt meer op een late afrekening met zijn moeder. Zij was immers vooral het toonbeeld van afstandelijkheid en zo hoort het in een monarchie ook eigenlijk te zijn. Een koning, die ooit werd betiteld als ‘prins pils’ en die geroemd wordt om zijn eenvoud en normale gedragingen, graaft zijn eigen koningsgraf. Verder lezen

Gewetenloze wetenschap

 

Hoe gevaarlijk is kunstmatige intelligentie (KI)? Dat is een vraag die ik in mijn nieuwe literaire werk, romans en gedichten, aan de orde stel. Met name het ontbrekende geweten van kunstmatige intelligentie in relatie tot  self learning KI houdt mij bezig.

 

Een van de meest vooraanstaande auteurs over dat onderwerp is Nick Bostrom, onder meer hoogleraar filosofie aan de University of Oxford. Hij publiceerde in 2013 de studie Superintelligence, Paths, Dangers, Strategies. Bostrom schetst een nogal angstaanjagend perspectief over de mogelijkheid dat binnen een nog onzekere periode, maar waarschijnlijk in deze eeuw, kunstmatige intelligentie zal zijn ontwikkeld van het niveau van de mens of vele malen krachtiger. Dat zou op verschillende manieren kunnen worden bereikt, bijvoorbeeld door de menselijke brein te kopiëren en op te schalen door het zelflerend vermogen van de software te gebruiken. Maar er zijn ook andere manieren, zoals de collectieve intelligentie van mensen te gebruiken.

 

Wat ik als typische alfa begrijp, houdt hij er rekening mee dat deze ontwikkeling zich plotseling zou kunnen versnellen. Verder lezen

Folklore

Het is nu zelf tot de folklore gaan behoren. Dat we namelijk allerlei rituelen van het jaargetijde een zodanig kleurtje geven dat het niemand kwetst. Vooral de ziel van menige Mohammedaanse medeburger is hypergevoelig, of liever gezegd: we zijn bang dat die hypergevoelig is. De Kerst hebben we zoetjesaan achter de rug en nu is het dus de Pasen en de bijbehorende entourage.

Op diverse scholen in Den Haag lopen de kinderen wel in optocht over straat met Palmpasen maar dan niet met kruisen maar gewoon met stokken, dus als het ware onthoofd, zodat geen bevolkingsgroep daaraan nog aanstoot kan nemen.

De middenstand in alle geledingen weet ook zijn plaats. Het oude adagium van die middenstand: ik heb geen mening, ik heb een zaak. Dus geen paasbrood op de plank, maar lentebrood. En wordt het niet hoog tijd dat we de intocht van de voorjaarshaas gaan regelen, al is het maar om die katholieke ouwe baas met zijn opgeplakte baard zijn veel te hardnekkige monopolie te ontnemen?

 

Wat een treurigheid allemaal en als het maar goed gaat met de Passion, het lijdensverhaal, muzikaal opgeleukt in de buitenlucht. Maar vindt dat niet plaats op de openbare weg en is die niet voor ons allemaal? Ook voor hen die er heel anders over denken? Enfin, er hing, zo vernam ik, alweer een Kamerdebat in de paaslucht, pardon de lentelucht.

 

Al dat gekibbel tussen die godsdiensten en welke god de beste is, daar hebben de Chinezen geen last van. Die lopen dan ook heel wat eeuwen langer mee dan Jezus en Mohammed en naar het zich laat aanzien, zullen ze het ook nog wat langer volhouden dan Rome en Mekka. In datzelfde Den Haag van die bange scholen met hun aangepaste versies van gelouterde gebruiken, viert de Chinese gemeenschap uitbundig haar Nieuwjaar. De poort naar Chinatown staat wijd open en iedereen is welkom terwijl de draken dansen en springen op straat en plein. Ik verwacht de volgende keer onze twee reuzenpanda’s als eregast. Maar de paashaas mag ook komen en natuurlijk ook als het niet te veel moeite is, de voorjaarskameel.