De wetenschap als opperpriester  

 

Dit najaar verschijnt een vuistdikke dubbelroman van mijn hand – mijn zesde en zevende. Titel: De zegen van weemoed. Volgens de flaptekst gaat het over een bizarre familiekroniek van bijna een eeuw en zo is het ook, inclusief twee wereldoorlogen en een tragische liefde. Maar enigszins verscholen staat dat het ook over de toekomst gaat.

 

Over de visie van de protagonist op de toekomst van de maatschappij onder regie van de wetenschap, ga ik hier iets verklappen.

 

Pieter Fransman, de hoofdpersoon, noemt in een brief aan zijn kleinzoon de wiskunde een merkwaardige onmenselijke wetenschap. Volgens hem is het een systeem dat geheel op basis van eigen spelregels wordt gestuurd en los staat van de waarneembare werkelijkheid. Een systeem dat bovendien haar eigen spelregels overtreedt. De belangrijkste spelregel is dat alles bewijsbaar moet zijn. Iedere stelling die voortkomt uit een vorige bewezen stelling moet op haar beurt weer controleerbaar bewezen zijn. Alleen wordt deze harde consequentie, die ons vertrouwen inboezemt, want sjoemelen is dus niet mogelijk, aan het begin van de opeengestapelde bewijzen met voeten getreden. Uitgangspunt van deze piramide is namelijk een aantal onbewezen stellingen die axioma’s worden genoemd.Wat hij een formidabel onmenselijk systeem noemt is dus gebaseerd op menselijke intuïtie.

  Verder lezen

Wedergeboorte

 

Misschien moet er een vraagteken achter bovenstaande aanhef. Dus wedergeboorte? Het leek er het laatste weekend van mei en het eerste van juni in elk geval veel op. Ik heb het over De Appel, het fameuze theater in Scheveningen waaraan de toneelliefhebbers van stad en land zoveel verschuldigd zijn. Het lag er, sinds twee jaar terug uitdagend drama verdween, voornamelijk onttakeld bij. De contouren waren nog wel herkenbaar maar verder was het grotendeels leeg en woest. Het beste dat je er over kon zeggen was dat de nieuwe eigenaar zich aan het beraden was. Zich beraden over een nieuwe toekomst voor het grillig bouwsel dat ooit zijn bestaan als stal voor de paardentram ten dienste van de betere Haagse burgerij begonnen was.

 

Ineens was er twee weken lang uitdagende beeldende kunst te zien aan de muren en gelegenheidswanden die de grootste chaos aan het zicht onttrokken. Kunstenaars, jong en oud uit een andere stal, die van Triple A projects. Dat is een trio bevlogen vrouwen dat steeds wisselende nieuwsgierig makende locaties vindt om alle moois uit hun artistieke manege te presenteren. Niet van de straat trouwens, deze dames. Ze hebben tussen veel bedrijvigheid door allemaal kunstgeschiedenis gestudeerd en één van hen, Det Regts, is intussen zelfs in de Haagse gemeenteraad gekozen. Noblesse oblige. Ze is nog van de VVD ook. Misschien komt het dus uiteindelijk ook nog goed met een Eschermuseum in de voormalige Amerikaanse ambassade en blijft het unieke Zuiderstrandtheater gewoon overeind. Verder lezen

Anne Frank

 

Meestal verbaas ik me nogal heftig over in mijn ogen weinig opwindende affaires, waarover mensen zich geweldig druk maken. De enorme ophef over de reactie van de Haagse burgemeester Krikke in de kwestie van de verwarde Syriër Malek F., die op bevrijdingsdag drie mensen neerstak, ging mijn bevattingsvermogen te boven. Natuurlijk is er bij een deel van de bevolking behoefte om meteen te roepen ‘zie je wel, die lui deugen niet’, maar de burgemeester had volkomen gelijk niet direct te zeggen dat er mogelijk terreur aan de actie van de Syriër was verbonden. De burgemeester was kennelijk zo van slag door de kritiek dat ze een paar dagen later geheel ten onrechte een mea culpa aanhief. Intussen wordt trouwens steeds duidelijker dat van een bewuste terreurdaad geen sprake was. Verder lezen

Modekoning Lagerfeld wil zijn pas teruggeven  

 

 `Moest ze zeggen dat een miljoen vluchtelingen welkom waren? Men moet zich het verleden van Duitsland herinneren. Ik haat Merkel, omdat ze dat vergeten is. En het gevolg is dat er nu honderd neonazi´s in het parlement zitten.´

Modekoning Karl Lagerfeld heeft opnieuw de aanval geopend op de Bondskanselier. Hij dreigt zelfs zijn Duitse staatsburgerschap op te geven, iets wat hij tot nu toe altijd ver van zich wierp: ik ga daar geen afstand van doen omdat mevrouw Merkel domheden begaan heeft, zei hij enkele maanden geleden tegen het Franse blad `Le Point´.

 

Maar nu is dat moment toch bijna aangebroken, aldus Lagerfeld (die sinds 1952 in Parijs woont) dit weekend in een interview met hetzelfde blad, dat blijkbaar niet genoeg van hem kan krijgen. `Als domineesdochter kan Merkel de nazi-misdaden niet verkroppen en daarom wilde ze Duitsland een goede indruk laten maken. Maar het paradoxale is dat ze daarmee juist het kwaad aan de macht helpt.´

 

Uiteraard bedoelt de modekoning de AfD, de extreemrechtse partij Alternative für Deutschland. `Als dat zo doorgaat, geef ik mijn Duitse staatsburgerschap op´, kondigde hij aan. Fransman wil hij trouwens ook niet worden, hij houdt niet van naties en voelt zich wereldburger. Zijn woede richt zich vooral tegen het feit dat Duitsland nu, ondanks de holocaust, `meer dan een miljoen moslims heeft binnengehaald, de ergste vijanden van de joden.´

Verder lezen

Europa is nu op zichzelf aangewezen

 

Volgende maand op de topbijeenkomst van Europese Unie in het Bulgaarse Sofia zullen de Franse president Macron en de Duitse bondskanselier Merkel Fransen met een antwoord komen op de jongste uitdaging die de Amerikaanse president Trump in hun richting heeft gelanceerd door de nucleaire deal met Iran op te zeggen. De reikwijdte van de sancties die daarmee binnenkort van kracht worden, zal nog vele malen groter worden. Europese banken werden al zwaar getroffen als ze zaken deden voor Russische klanten na de verovering van de Krim door Rusland. De sancties voor Europese bedrijven die handel drijven met Iran zullen ook groter worden. Dit heeft uiteraard alles te maken met de centrale rol van de Verenigde Staten in het wereldwijde financiële systeem. Die handel geschiedt immers in Amerikaanse dollars en daarmee beschikt de Amerikaanse regering over een ongelooflijk machtig wapen.

Russen en Chinezen zien dat alles uiteraard met lede ogen aan, maar hun eigen munten komen als vervanging daarvoor nog helemaal niet in aanmerking. In de toekomst gloort de hoop dat de euro wellicht (een deel van) de rol van de dollar in de toekomst kan overnemen. Dat vereist hoe dan ook een sterk verenigd Europa. Maar voor het moment kunnen de Europeanen weinig tegen het opbreken van de Iran-deal doen. Er is gesuggereerd dat de Europese bedrijven die zaken doen met Iran schadeloos gesteld kunnen worden, maar hoe dat zou moeten is een groot vraagteken. Verder lezen