Het meningencircus

 

 We hebben elkaar nauwelijks veel heil en zegen in het nieuwe jaar toegewenst of onheil en ellende dansen alweer door de lucht als muggen op een zwoele zomeravond. Natuurlijk heeft dat veel te maken met de giftige spuigaten van de sociale media, maar ook zonder die aanzwellende werking is sprake van een behoorlijk rommelige start van 2018.

Het is al niet meer opmerkelijk te noemen dat veel van het geschreeuw en getoeter komt van de Amerikaanse president, die toch nog altijd wordt gezien als de machtigste man op aarde. De heer Trump heeft met zijn opmerking over ‘shitlanden’ weer een ongepaste hartenkreet aan zijn al omvangrijke oeuvre toegevoegd. Interessant ook dat hij intussen een vertegenwoordiger naar ons land heeft gezonden, die op het gebied van miskleunen ook van wanten weet.

Niet aardig van onze premier dat hij de belofte niet op kon brengen dat wij nooit meer politici in de hens zullen steken. Goed dat de #metoo-discussie doorgaat, al was het wel een verademing via Catherine Deneuve en de haren toch een klein beetje tegenwicht te vernemen. Maar iedereen was zeer te spreken over een heel gewoon, maar wel mooi gebracht speechje van Ophra, die door dit simpele feit meteen werd gebombardeerd tot de volgende president van  de US of A. Verder lezen

Schulz zoekt hoofdrol voor Duitsland in nauwere Europese samenwerking  

 

Het is duidelijk dat bondskanselier Merkel in de onderhandelingen van de afgelopen weken over een nieuwe Duitse regering vrij baan heeft gegeven aan haar mogelijke en enig overgebleven coalitiepartner SPD-leider Martin Schulz. Over Europa werd in het regeringsprogramma voor de Grote Coalitie tussen christen-democraten en sociaal-democraten in de afgelopen vier jaar niet of nauwelijks gerept. Nu begint het programmavoorstel, dat vorige week vrijdag na een marathonzitting van vierentwintig uur bekend werd gemaakt, er zelfs mee.

Het was al lang bekend dat de voormalige voorzitter van het Europese Parlement een grote sprong vooruit zou willen maken in de Europese integratie. Financial Times Europaspecialist Wolfgang Münchau spreekt zelfs van de grootste integratiestap sinds het Verdrag van Maastricht een kwart eeuw geleden, wanneer Schulz zijn zin krijgt.

De Eurozone zou voorzien moeten worden van een Europees Monetair Fonds in de plaats van het huidige geïmproviseerde Europese Stabilisatiefonds, een vangnet waarin de eurolanden indien absoluut noodzakelijk opnieuw geld stoppen wanneer de euro in gevaar komt door onverantwoordelijke uitgaven van bepaalde staten of onvermoede ontwikkelingen. Verder lezen

Een ‘Erg Stabiel Genie’

 

Bijna bij elke pagina van het boek Fire and Fury van Michael Wolff val je van je stoel van verbazing. Hoe is het mogelijk dat een man als Trump de verkiezingen heeft gewonnen? Hoe bestaat het dat iemand die volstrekt ongeschikt is voor het ambt, nu de machtigste man ter wereld is? En, hoe gaat het aflopen met deze grillige narcist? Zelf noemt Trump zich in een reactie a ‘ VERY STABLE GENIUS’. Sarcastisch wordt hij nu steevast aangeduid met de afkorting VSG. Het zou om te lachen zijn, als het niet zo tragisch was.

 

Tot dusver worden de door Michael Wolff aangedragen feiten niet echt betwist. Trump besloot zich kandidaat te stellen bij wijze van PR-stunt, als een poging media-aandacht te creëren. Niemand rekende erop dat hij zou winnen. Nou ja, winnen: Clinton haalde 4 miljoen stemmen meer, maar verprutste haar kansen door in een paar sleutelstaten niet of nauwelijks campagne te voeren. Liever vloog ze over die staten heen, op weg naar het zoveelste lucratieve sponsor-diner.

 

Toen Trump eenmaal in het Witte Huis zat, communiceerde hij via Twitter en Fox nieuws. Hij  omringde zich met een mix van vriendjes en generaals, die evenmin als hijzelf benul hebben van politiek en landsbestuur. Op sleutelposten zoals Financiën en Buitenlandse Zaken zitten ronduit zwakke figuren.

 

Grote ongelukken hebben zich nog niet voorgedaan. Het beleid is grillig en onsamenhangend. Veel geschreeuw, weinig wol. Laten we hopen dat het zo blijft. Dan kan de schade een beetje binnen de perken blijven.

`Halfneger´-rel pijnlijk voor Duitse justitie  

 

`De kleine half-neger krijgt blijkbaar te weinig aandacht, op een andere manier is zijn gedrag niet te verklaren.´  Deze tweet van Jens Maier, parlementslid voor de ultrarechtse AfD, is nu al legendarisch. Met `Halb-neger´ werd Noah Becker bedoeld, de 23-jarige zoon van Boris Becker en diens Afro-Amerikaanse ex-vrouw. Hij had in een interview gezegd dat

Berlijn in vergelijking met Londen of Parijs een witte stad is en dat hij zelf vanwege zijn huidskleur ook met racistische incidenten te maken had gehad. Maar hij houdt van Berlijn: `Je kunt hier vrij zijn en mensen accepteren je zoals je bent, afgezien van dit soort voorvallen.´

 

Maier reageerde met de beruchte tweet, deelde het interview en voegde eraan toe dat Berlijn ook simpelweg om die reden verschoond is gebleven van `migrantenrellen zoals in Londen of Parijs.´ En kort daarna volgde nog een fijnzinnig commentaartje van de kaalhoofdige politicus. `Ik denk dat als hij zich eens scheert en netjes aankleedt, zijn haar kamt en vriendelijk glimlacht, dat iedereen hem hartelijk welkom heet.´ Verder lezen

Sjaak Bral – Youp van ’t Hek: 3-0

 

Sjaak Bral had ik tot dusver amper gezien. Was dat niet die wat ordinaire Hagenees, die nauwelijks een echte cabaretier kon worden genoemd? Sinds oudejaarsavond weet ik wel beter: wat een geestige en scherpe voorstelling. Echt een actuele oudejaarsconference.

 

Dan Youppie. Wat viel dat tegen. Flauwe grappen uit een belegen moppenboekje. Een versleten kapstok in de vorm van een nachtcafé met de voorspelbare typetjes. Vrijwel niks over het turbulente jaar dat achter ons ligt. Geen Brexit, Trump of Rutte. Wel iets over Prins Bernhard, maar hoeveel jaar is die man inmiddels al niet dood?

 

Bral luidde met een prachtige slapstick de vertrouwde gele praatpaal uit. En verbasterde achteloos Baudet in tienvoud. Plus zijn eigen vaarwel aan dieren-discriminatie. Wat een leuke vakman.