Het probleem Onana

 

 Er valt Ajax weinig te verwijten. Het was eigenlijk wel mooi zo. Bijna in de finale van het grootste clubvoetbaltoernooi ter wereld, er blijft niet veel te wensen over. De Amsterdamse club gaf namens Nederland een prachtig visitekaartje af. Wellicht dat het jeugdige elftal toch nog wat ervaring te kort kwam of dat de fysieke krachten net iets te kort schoten. Niettemin werd terecht de vergelijking gemaakt met 1974 en de gloriejaren van Ajax in de jaren negentig toen het Nederlandse voetbal de wereld veroverde.

Probleem is dat het Ajax-team komende zomer grotendeels uiteen zal vallen. De schatrijke ‘olieclubs’ en nog wat andere vooraanstaande clubs uit de grootste Europese competities (Engeland, Spanje, Italië, Duitsland, Frankrijk) zullen gretig in het Amsterdamse snoepwinkeltje graaien. Dan kan trainer Ten Hag opnieuw beginnen met jong talent, ervan uitgaande dat Ten Hag blijft. Dat zou trouwens verstandig zijn, want er valt voor de trainer bij vertrek helemaal niets te winnen.

Ten Hag zou dan in ieder geval op zoek moeten naar een nieuwe doelman, want keeper Onana is misschien wel het grootste probleem van Ajax. De Kameroenees is een voortreffelijke lijnkeeper, houdt met zijn atletische gestalte veel tegen en is in het moderne voetbal één van de weinige keepers die bij een hoge bal zijn doel durft te verlaten. Maar Onana heeft van alle vooraanstaande keepers waarschijnlijk de allerslechtste uittrap. Zijn lange lel, zo heb ik wel eens geturfd, komt in ruim 85 procent van de gevallen bij de tegenstander terecht. En ook bij de korte uittrap is hij vaak onzeker en onberekenbaar. Hoewel Ajax waarschijnlijk minder op de keeper terugspeelt dan de meeste clubs gaan er per wedstrijd toch gemiddeld wel een bal of vijftig terug naar Onana en dat betekent in zo’n 45 gevallen dat de bal ongewild naar de tegenstander gaat.

Dat het ook anders kan bewijst de keeper van Barcelona, de Duitser Ter Stegen. Toen hij vijf jaar geleden bij Mönchengladbach werd weggekocht, had niemand nog van deze keeper gehoord. Maar de slimme staf van Barcelona had geconstateerd dat Ter Stegen een fabelachtig talent heeft om de bal op de juiste plek te krijgen. Barcelona is nu even uitgespeeld, maar kijk eens een wedstrijd terug of richt het vorsend oog op het nieuwe seizoen en u zult ontdekken dat Ter Stegen de omgekeerde statistiek heeft van Onana. Hooguit tien procent van zijn lange halen bereikt het gestelde doel niet. Onana werd ooit weggehaald bij de jeugd van Barcelona. Stuur hem terug en probeer vervolgens Ter Stegen los te weken als de nieuwe keeper van Ajax. Dan hoeven we wellicht geen jaren te wachten tot Ajax zich weer meldt bij de wereldtop.

‘Frenkie van der Poel’   

 

Wat missen mensen toch veel als ze helemaal niets om sport geven. Sorry, maar vooral veel vrouwen, zelfbenoemde intellectuelen, mensen die zich religieus onderdompelen, bekakte Hagenaars, opgefokte Hooligans, dat zijn zo wat groepen waar weinig echte sportliefhebbers te vinden zijn. De anti-sporter doet zichzelf ernstig te kort. Er is veel plezier te beleven aan actieve sportbeoefening, maar vooral ook de niet aan leeftijd gebonden passieve sportbeleving kan tot diep genot aanleiding geven. En het mooie ervan is, het is doorgaans volstrekt onschuldig. Met sportfundamentalisme doe je niemand kwaad als je je agenda er tenminste niet volledig door laat beheersen.

Afgelopen dagen waren er weer een paar van die geluksmomenten van ongekende schoonheid. Dat begon natuurlijk met Ajax, dat eerst Real Madrid en vervolgens Juventus op eigen veld versloeg. De betekenis daarvan laat zich eigenlijk niet beschrijven. De wereld likte de vingers af bij het vernemen van dit nieuwe Ajax, dat men zich nog herinnerde van Cruyffiaanse tijden. Ajax is een voor Nederlandse begrippen uitstekend voetbalteam, getraind door een man met de uitstraling van een opgejaagde ouderling. Jong talent, vermengd met een paar ‘ouderen’ van rond de dertig. Maar dat clubje had allang de aansluiting verloren met de voetbaltop. Het Ajax-groepje verdient goed, maar alles bij elkaar opgeteld zo ongeveer wat een sterspeler van een van de topclubs in zijn eentje verdient. Verder lezen

Opening vliegveld Berlijn opnieuw op losse schroeven

 

Wie rond het Paasweekend in Berlijn een vlucht heeft geboekt, moet rekening houden met chaotische toestanden op vliegveld Tegel. Volgens onheilspellende berichten zullen veel reizigers hun vlucht missen, omdat ze niet bijtijds uit de rijen wachtenden kunnen komen. Afgelopen vrijdag was het al helemaal mis en met Pasen schijnt het nog veel erger te worden.

Geen wonder, Tegel is berekend op 12 miljoen passagiers per jaar en het zijn er inmiddels 22 miljoen. Oorzaak: het nieuwe rampvliegveld BER, dat al in 2011 open zou gaan, is nog steeds niet klaar. Zucht. Maar wacht even, hoor ik iemand zeggen, niet zo somber, BER gaat nu toch in oktober volgend jaar open? Klopt, dat heeft vliegveldbaas Daldrup een paar keer nadrukkelijk verklaard. Eindelijk dan toch. Maar helaas. Na een bouwtijd van 13 jaar en een gigantische budget-overschrijding (kosten: geen 2 miljard maar meer dan 7 miljard) staat ook die datum weer op losse schroeven.

Bijna letterlijk, want de bottleneck is nu de plug, waarmee de kabels in de terminal zijn vastgezet. Die kabels, nodig voor de brandveiligheid, zijn na 2012 al eens vernieuwd, maar er mankeert nog steeds van alles aan en dus moeten ze weer gerepareerd worden. Verder lezen

Waarom Baudet niet deugt

 

Ik heb iets uit te leggen. ‘Baudet deugt niet’ schreef ik op Facebook en kreeg veel bijval, maar ook kritiek. Eén reactie op Facebook was dat ik niet moest bijten. Een vriend nam mij de uitspraak kwalijk en wees op mijn voorbeeldfunctie als oud-politicus en dat ik mij bovendien met deze uitspraak in dezelfde groep rangschik als de anti-fascistische vrouw die opriep T. Baudet dood te schieten en de Groningse hoogleraar die had geschreven dat Volkert moest komen. Vooral dat laatste is nogal een stevige beschuldiging van een vriend.

Maar voordat ik nu op dezelfde toon repliceer, zie ik het als mijn taak uit te leggen waarom ik vind dat Baudet niet deugt. Want dat blijf ik vinden en schrijven.

Eerst het woord ‘deugen’. Volgens Van Dale betekent dat ‘braaf zijn, goed oppassen.’ Ik vind met mijn gewraakte uitspraak dus dat T. Baudet niet braaf is en niet goed oppast. Het zou mij niet verwonderen als hij dit zelf zou onderschrijven, met zijn ijdele ironie. Hoe het ook zij, dat een dergelijke constatering vergelijkbaar is met de uitspraken die oproepen tot moord gaat natuurlijk veel te ver. Zelfs als ik mensen met mijn uitspraak zou inspireren zich tegen Baudet te verzetten betekent dat nog niet dat ik hen zou oproepen tot moord. Als iemand mij dat aanwrijft wil hij mij dus op onheuse gronden de mond snoeren in een politiek debat. Dat laat ik natuurlijk niet gebeuren.

Vandaar deze poging uit te leggen waarom ik vind dat Baudet niet deugt. Verder lezen

De rebellie van de borreltafel

 

Hij vindt, tegen massaal en mondiaal beter weten in, dat er met het klimaat niets mis is. Hij wil de chaos opzoeken door net als Engeland uit de Europese gemeenschap te stappen. Hij vindt dat door de misdaad van een ‘doorgesnoven’ crimineel al diens geloofsgenoten het land uit zouden moeten en zaait angst dat dit soort rampen veel vaker zullen gebeuren als we ‘onze’ identiteit niet zuiver houden. Hij vindt dat doorgedraaide conservatieve Amerikaanse denktanks het heel vaak bij het rechte eind hebben.

Waar hij woont? Niet in een psychiatrische inrichting. Nee, hij woont in volle vrijheid in een land dat deze week door de Verenigde Naties is aangewezen als het op vier na gelukkigste land van de wereld. En die man verwierf deze week de steun van pakweg zo’n driekwart miljoen mensen. Verder lezen