Als verantwoordelijkheid ontbreekt moet de overheid ingrijpen

 

Er is een klein scheurtje gekomen in de redenering in mijn vorige column, waarin ik schreef dat de maatregelen ter bestrijding van de corona epidemie in verschillende landen door de cultuur worden bepaald. En dan vooral in Nederland. Ik redeneerde dat in sterk hiërarchische culturen harde maatregelen van boven worden opgelegd en boetes uitgedeeld voor burgers die zich daar niet aan houden. In Nederland is dat veel anders, daar weegt de eigen verantwoordelijkheid van de burgers veel zwaarder. Dat is de cultuur, zei ik, de volksaard die zijn wortels heeft in de waterschappen, waar boeren, ambachtslieden en dominees op gelijke voet verantwoordelijkheid droegen voor het leven in een moeras. Nederlanders zijn nuchter, gebruiken hun gezond verstand en luisteren naar de boven hen gestelden, in casu de regering.

De benadering van de regering Rutte wordt in het algemeen gewaardeerd en redelijk verstandig door de burgers uitgevoerd. Je hebt altijd kwajongens en kwameisjes die er een grap van maken, maar die dienen door hun ouders en meesters tot de orde worden geroepen. Dat is het beeld dat wij hebben en de solidariteit wordt getoonzet door applaus voor degenen die het werk moeten doen. Bovendien neemt de overheid zijn verantwoordelijkheid voor het algemeen belang door werknemers, zzp’ers en ondernemers financieel ruim te steunen.

Maar werkt dit ook voor de Nederlandse burgers die hun wortels niet in het moeras hebben maar een oorspronkelijke cultuur die veel meer clangericht of religieus is? In het Algemeen Dagblad las ik eind vorige week een reportage over de Haagse Markt in de Schilderswijk, zoals bekend bevolkt door velen waarvan de familie uit drogere gebieden komen, zowel van buiten als van binnen Europa. Daarin stond dat het zowel in de straten als op de markt een drukte van belang was: ‘Duizenden bezoekers lopen dicht op elkaar de kraampjes af.’ Er worden zowel ondernemers als bezoekers geciteerd die nogal luchtig over de epidemie doen. Bondig samengevat: ‘Mensen bidden en denken: als het komt, komt het.’ Een uitzondering zijn een paar studenten, die hun onbegrip uitspreken.

Dit was voor mij reden om vandaag, woensdag, eens te gaan kijken. Het was inderdaad een drukte van belang en ik had niet de indruk dat men zich erg bewust was van het gevaar dat men liep voor zichzelf en veroorzaakte voor anderen. Ik begrijp dat het Haagse gemeentebestuur (nog) niet bereid is de markt te sluiten zoals in Rotterdam. Toch is dit een goede reden om de medeverantwoordelijkheid die Rutte toevertrouwt aan de burgers wat in te perken voor mensen die dat niet aankunnen. Zeker wanneer de religie als argument wordt gebruikt om zich niets van de regering aan te trekken moeten strengere maatregelingen worden genomen. Wij willen toch voorkomen dat deze wijk en soortgelijke wijken centra van Corona besmettingen worden, zoals Brabant.

Dus is mijn advies aan het gemeentebestuur: sluit de Haagse Markt, ga met de oudsten praten en spreek de religieuze leiders aan op hun verantwoordelijkheid. Ik las dat vanuit de gemeenteraad gepleit wordt voor samenscholingsverboden. Dat is geen slecht idee.

Waar de eigen verantwoordelijkheid ontbreekt moet de overheid ingrijpen. Inclusief stevige boetes als het nodig is. Het gaat om leven en dood.

Theo Monkhorst

Over Theo Monkhorst

Theo Monkhorst was journalist, politiek adviseur, politicus en columnist. Sinds 2005 heeft hij vijf romans, vier bundels gedichten, een bundel vertaalde poëzie, twee toneelstukken en een groot aantal columns en korte stukken gepubliceerd. Hij werkt aan een nieuwe roman en nieuwe gedichten

Een gedachte over “Als verantwoordelijkheid ontbreekt moet de overheid ingrijpen

  1. Dat was mijn vermoeden al. Ik deel de conclusie van Theo en ondersteun zijn oproep aan het gemeentebestuur.

Reacties zijn gesloten.