Alle berichten van Dick Toet

Over Dick Toet

Dick Toet (1942) is zijn hele loopbaan werkzaam geweest in de dagbladjournalistiek. Hij was onder meer parlementair redacteur (Brabant Pers), vijf jaar correspondent in de USA (Zuid Oost Pers) en bijna twintig jaar lid van de hoofdredactie van de Haagsche Courant

Genderplassen  

Sinds de sociale media vrijwel gemeengoed zijn geworden, ontstaan er nogal eens discussies die de vorm van een veenbrand aannemen. Een brand dus zonder al te veel schade, maar steeds weer oplaaiend en nagenoeg niet te bestrijden.

Al een paar weken woedt een discussie over genderneutraliteit en wildplassen. Gender is een vrij nieuwe term om niet aangeboren verschillen tussen man en vrouw aan te duiden, wildplassen is van alle tijden, maar trekt grote aandacht, nadat een wildplassende vrouw een boete kreeg omdat ze volgens de rechter ook wel van een mannenplasplek gebruik had kunnen maken.

De rechter schijnt het wat genuanceerder te hebben gezegd, maar het blijft toch merkwaardig vrouwen in hoge nood te verwijzen naar een plek, die duidelijk bedoeld is voor mannen. Verder lezen

Volkslied

 

Al ruim een half jaar kijken we naar de formatie van een kabinet. Veel geheimtaal, gewichtigdoenerij en de opwellende gedachte dat het er eigenlijk niet zoveel toedoet. Het land zonder kabinet draait gewoon door. Sterker nog, de vaderlandse economie staat er zo ongeveer beter voor dan ooit. Dat versterkt het al bestaande vermoeden dat regeren ook tot veel onrust en verstoring leidt.

Maar gelukkig was er deze week ‘breaking news’. De onderhandelende partijen, al enige tijd VVD, CDA, D66 en ChristenUnie, zijn het over een belangrijk punt eens geworden. Het Wilhelmus, ons volkslied dus, moet volledig in ere worden hersteld. Het lied moet weer verplicht op school worden onderwezen en daarbij in een mooi historisch perspectief worden geplaatst.

Beschamend, een ander woord past hier niet. Je bent maandenlang moeizaam bezig met het bereiken  van politieke overeenstemming tussen vier nogal verschillende partijen en wat rolt er als een van de eerste nieuwe speerpunten uit: eerherstel van het volkslied. Verder lezen

Klaver: slechte beslissing, maar wel begrip  

 

De beslissing die GroenLinks leider Jesse Klaver moest nemen aan het eind van de tweede formatieronde was buitengewoon lastig. Dat valt voor iedereen die zich een beetje verwant voelt met een meer progressief gedachtegoed moeilijk te ontkennen. Het vluchtelingenvraagstuk is voor een groot deel van de Nederlanders eenvoudig een kwestie van grenzen dicht of minstens een flinke rem op de toestroom van mensen die huis en haard verlaten om elders een beter bestaan op te bouwen.

Het verschil tussen politieke- en oorlogsvluchtelingen aan de ene kant en economische vluchtelingen aan de andere kant verdwijnt niet alleen aan de borreltafel al snel uit het zicht. Verder lezen

Selectief

 

Niet zozeer het interview met de koning zelf viel mij op, maar vooral de reacties op het vraaggesprek met Wilfried de Jong vond ik opmerkelijk. Alsof zojuist een godswonder had plaatsgevonden. De koning was openhartig, minzaam, maakte geen opvallende fouten en was soms zelfs een beetje emotioneel, juich, juich, juich. Alsof het niet de normaalste zaak van de wereld is dat iemand met die hoge functie zich op een verantwoorde manier weert in een vraaggesprek, dat professioneel werd afgenomen, maar nou ook weer niet al te diep gravend en heftig was.

De Jong had natuurlijk ook stevig kunnen  vragen naar de zin van het koningschap, dat na de uitsluiting van de bemoeienis met de kabinetsformatie in feite alleen nog ceremonieel is en daarmee wel erg duur. Symbool van de eenheid van het volk? Ach kom, als die eenheid er al was, is die nu volkomen  zoek.

Het obligate gejuich over Willem Alexander’s interview lijkt meer op een late afrekening met zijn moeder. Zij was immers vooral het toonbeeld van afstandelijkheid en zo hoort het in een monarchie ook eigenlijk te zijn. Een koning, die ooit werd betiteld als ‘prins pils’ en die geroemd wordt om zijn eenvoud en normale gedragingen, graaft zijn eigen koningsgraf. Verder lezen

Wilhelmus

 

In zijn poging de ruimte op rechts enigszins te vullen, die is ontstaan doordat Wilders niet meedoet aan de meeste debatten, heeft CDA-lijsttrekker Sybren Buma nu ook het volkslied tevoorschijn gehaald. Het Wilhelmus van Nassouwe moet weer verplicht op school onderwezen worden, vindt Buma, die nog net niet voorstelde dat elke schooldag met het volkslied zou moeten worden geopend.

Wie het gestumper van de meeste sportlieden ziet, die geroepen zijn het volkslied aan te horen en wie de straatinterviews volgt, waarin de onwetendheid over het Wilhelmus soms pijn doet aan de oren, kan wel begrip opbrengen voor het pleidooi van Buma. Het tijdstip doet natuurlijk  vooral vermoeden dat Buma er enig politiek gewin in ziet, maar hij is deze campagnedagen niet de enige politicus die wanhopig op zoek is naar wat in goed Nederlands een ‘gamechanger’ is gaan heten.

Maar helaas wordt zo’n onderwerp al snel weer gevoegd in het warrige en soms zelfs onfrisse debat over tradities, identiteit, normen, waarden en dergelijke. Verder lezen