Alle berichten van Gast Columnist

Over Gast Columnist

Regelmatig vragen we gastauteurs om een collumn te schrijven. Wilt u ook deel uit maken van dit illustere gezelschap, mail ons dan met uw voorstel of artikel op info@haagsecolumnisten.nl.

Roet in het eten

 

Wat is er aan de hand in Nederland?
Een wild geraas klinkt uit de boerenstand
en bouwers op het Malieveld
die eisen bergen schadegeld.
Hun woede vult het beeldscherm en de krant.

 

De stikstof moet omlaag. En wel gezwind.
We moeten ván het gas en áán de wind
met spoed naar CO-twee neutraal.
Leg dat maar uit aan Jan Modaal!
‘t Is wachten tot Tom Poes een list verzint.

 

“Vergroenen zult gij, brave consumenten.
Da’s nobel, ook al kost het heel veel centen,”

zo zeggen groene regisseurs,
“red de planeet en trek uw beurs,
want wat u heeft gespaard geeft toch geen rente.”

 

Toch is er wel iets wat mij zorgen baart.
Dat is mijn lieve trouwe witte paard.
Want wat dat beestje achterlaat
is desastreus voor het klimaat.
Hij poept zijn stikstof uit op dak en straat….

 

Moet ik als Sinterklaas fatsoen bewaren??
Mijn stoomboot niet op steenkool laten varen?
Toon ik mij ecologisch vroom
en vaar ik straks op groene stroom
om ons milieu groot onheil te besparen?

 

Moet ik een stekker-schimmel aan gaan schaffen
en mooie groene e-bikes voor mijn staf?
En moet ik roet in ’t eten gooien
door nooit meer suikergoed te strooien
omdat men mij als Sint daarvoor wil straffen?

 

Moeten mijn zwarte Pieten witte worden?
Zijn koolstofroetveegstrepen wél in orde?
Ik voel hier een gewetensstrijd!
Want waar blijft de diversiteit?
De strijd om mij is hard en heet geworden.

 

Genoeg geklaagd! ’t Wordt tijd! Ik moet op pad!
Het dak met zonpanelen wordt al glad.
De kerstman zit mij op de hielen,
op jacht naar nóg meer kinderzielen
dan hij intussen van mij heeft gejat.

 

Sinterklaas

 

Je maintiendrai

Het is voorwaar nog niet zo lang geleden
dat ik, de Sint, nog heilig was.
Mijn kinderfeest was eersteklas,

‘k werd blij onthaald in dorpen en in steden.

 

Nu gooit men daar met vuurwerk en met stenen.
Het wordt steeds erger om mij heen.
Ik voel mij soms verdomd alleen!
’t Is zwart of wit!  Nuances zijn verdwenen.

 

Verwijt en nijd zijn over mij gekomen.

Dat geeft de Sint verdriet en spijt.

Ik lijk niet meer van deze tijd,

mijn bange droom dreigt eindelijk uit te komen.

 

Mijn draagvlak kreunt en brokkelt langzaam af.

Alleen voor duur en high-tech speelgoed
ben ik nog goed (‘k zeg dit met weemoed).
Toch is er wild geraas over mijn staf.

 

Ik voel mij niet verwant aan Halloween

met kinderen in zwart gehuld,
hun maag met zoetigheid gevuld,
angstwekkend in een grauwe horror-scene!

 

Maar ‘t Keltisch feest is nauwelijks afgelopen,
of Kerstmis loert al om de hoek
en gaat de consument op zoek,

om vóór advent zijn kerstspul in te kopen.
De Kerstman streeft naar ‘Santa first’ en doet,

gesteund door dure adviseurs,
een vroege aanval op uw beurs.
En ziet: Black Friday doet het beregoed!

 

Ze staan er al, die bont verlichte bomen.
Laatst zat ik naast zo’n Nordman-spar
en raakten kinderen in de war:
“Hé mam, is nou de Kerstman al gekomen?”

 

Wat rest mij nog als oude Eminentie?
Is mij het droeve lot beschoren
teloor te gaan in de folklore?

Welnee!  Ik ben niet bang voor concurrentie!!

 

Dus in de vaart der volkeren vaar ik mee,
zelfs tegen de verdrukking in.
Uw zegen geeft mijn leven zin.
Ik ben en blijf uw Sint:  “Je maintiendrai!”

Byzantijns

Als Byzantijns Goedheiligman,
met gouden staf en lange baard,
soms rijdend op mijn witte paard
waarmee ‘k geen enkel dak op kan,
word ik hier in dit kikkerland,

al sinds een groots en grijs verleden,
als kindervriend aanbeden én
als Heilige van de Middenstand.

 

Het gaat dus boven mijn verstand
dat om mijn pieten wordt gestreden,
dat onlangs luidkeels werd gebeden
om een Sint-Nicolaas-bestand.
Die slag bij Dokkum doet mij pijn,
de lontjes worden veel te kort,
de wapens worden omgegord.
Zo mag mijn kinderfeest niet zijn!

Verder lezen

Scharnierfunctie

 

Marcel Verreck

 

Ja hoor, hij is er! De profielschets voor de nieuwe burgervader van Den Haag. Superhelden kunnen zich opmaken voor een slijtageslag, want degene die alle gevraagde kwalificaties in huis heeft is niet van deze wereld. Met zulke eisen kan deze procedure alleen maar op een teleurstelling uitlopen. Aan de andere kant, het is altijd goed voor de allerbeste te gaan. Ambitie is in onze van oudsher heerlijk dommelende stad geen vies woord meer.

 

Een wakkere reporter van NPO Radio 5 (ik hoop dat ik het zo goed zeg) belde mij voor commentaar. Een mooie gelegenheid om met deze zender kennis te maken. Ik ga er zeker vaker naar luisteren. Alleen al het muziekaanbod bracht mij terug naar de jongenskamer waar ik luisterde naar Radio Noordzee. Verder biedt deze zender kalme, vriendelijke journalistiek, geen hysterische opstapeling van opgewonden quotes op zenuwslopende jingles.

 

Maar terug naar de toekomst. Lukt het om iemand te vinden die aan dit profiel voldoet? Neem America: een heel groot land met heel veel capabele mensen en uiteindelijk wordt Donald Trump president. Niets is dus onmogelijk.

 

Een tamelijk sinistere passage in de profielschets vond ik die waarin de nieuwe burgemeester geacht wordt ‘een scharnierfunctie’ te vervullen. Ik moest meteen aan een nekklem denken. Verder lezen

Kinderfeest

 

Marcel Verreck

 

Het zou de laatste grote klus van burgemeester Jozias van Aartsen worden. Vooraf was hij optimistisch: ‘We hebben hier diverse internationale toppen gehad, de zaak Mitch Henriquez en het gedoe in de Schilderswijk, dit moet ook wel kunnen lukken.’

 

Desalniettemin was er niets aan het toeval over gelaten. Helikopters cirkelden boven de stad, straaljagers patrouilleerden door het luchtruim, op diverse plekken in Den Haag waren pelotons M.E. samengetrokken. Voor de kust had de Hr. Ms. De Ruyter  zijn positie ingenomen. De nieuwe Amerikaanse president Donald Trump had met een speciale oekaze zijn NSA toestemming gegeven de Nederlandse veiligheidsdiensten bij te staan bij hun pro-actieve screen- en scanbewegingen.

Verder lezen