Alle berichten van Gast Columnist

Over Gast Columnist

Regelmatig vragen we gastauteurs om een collumn te schrijven. Wilt u ook deel uit maken van dit illustere gezelschap, mail ons dan met uw voorstel of artikel op info@haagsecolumnisten.nl.

Byzantijns

Als Byzantijns Goedheiligman,
met gouden staf en lange baard,
soms rijdend op mijn witte paard
waarmee ‘k geen enkel dak op kan,
word ik hier in dit kikkerland,

al sinds een groots en grijs verleden,
als kindervriend aanbeden én
als Heilige van de Middenstand.

 

Het gaat dus boven mijn verstand
dat om mijn pieten wordt gestreden,
dat onlangs luidkeels werd gebeden
om een Sint-Nicolaas-bestand.
Die slag bij Dokkum doet mij pijn,
de lontjes worden veel te kort,
de wapens worden omgegord.
Zo mag mijn kinderfeest niet zijn!

Verder lezen

Scharnierfunctie

 

Marcel Verreck

 

Ja hoor, hij is er! De profielschets voor de nieuwe burgervader van Den Haag. Superhelden kunnen zich opmaken voor een slijtageslag, want degene die alle gevraagde kwalificaties in huis heeft is niet van deze wereld. Met zulke eisen kan deze procedure alleen maar op een teleurstelling uitlopen. Aan de andere kant, het is altijd goed voor de allerbeste te gaan. Ambitie is in onze van oudsher heerlijk dommelende stad geen vies woord meer.

 

Een wakkere reporter van NPO Radio 5 (ik hoop dat ik het zo goed zeg) belde mij voor commentaar. Een mooie gelegenheid om met deze zender kennis te maken. Ik ga er zeker vaker naar luisteren. Alleen al het muziekaanbod bracht mij terug naar de jongenskamer waar ik luisterde naar Radio Noordzee. Verder biedt deze zender kalme, vriendelijke journalistiek, geen hysterische opstapeling van opgewonden quotes op zenuwslopende jingles.

 

Maar terug naar de toekomst. Lukt het om iemand te vinden die aan dit profiel voldoet? Neem America: een heel groot land met heel veel capabele mensen en uiteindelijk wordt Donald Trump president. Niets is dus onmogelijk.

 

Een tamelijk sinistere passage in de profielschets vond ik die waarin de nieuwe burgemeester geacht wordt ‘een scharnierfunctie’ te vervullen. Ik moest meteen aan een nekklem denken. Verder lezen

Kinderfeest

 

Marcel Verreck

 

Het zou de laatste grote klus van burgemeester Jozias van Aartsen worden. Vooraf was hij optimistisch: ‘We hebben hier diverse internationale toppen gehad, de zaak Mitch Henriquez en het gedoe in de Schilderswijk, dit moet ook wel kunnen lukken.’

 

Desalniettemin was er niets aan het toeval over gelaten. Helikopters cirkelden boven de stad, straaljagers patrouilleerden door het luchtruim, op diverse plekken in Den Haag waren pelotons M.E. samengetrokken. Voor de kust had de Hr. Ms. De Ruyter  zijn positie ingenomen. De nieuwe Amerikaanse president Donald Trump had met een speciale oekaze zijn NSA toestemming gegeven de Nederlandse veiligheidsdiensten bij te staan bij hun pro-actieve screen- en scanbewegingen.

Verder lezen

Parkeermeter

 

Marcel Verreck

 

Leve de vooruitgang! Ik heb de tijd meegemaakt dat je in de Amsterdamse Pijp geen betaald parkeren had. Toch raakte ik er regelmatig mijn auto kwijt. Ook níet definitief. Maar de ‘parkeerdruk’ werd te hoog en het uitmelken begon. Nu moet je dokken tot in de weilanden bij Uithoorn.

Terug in Den Haag maakte ik hetzelfde mee. Mijn Bomenbuurt werd beparkeermeterd. Als een lucratieve olievlek breidde het incasseergebied zich uit. Vreemd genoeg (maar wel fijn) bleef het Statenkwartier hier buiten, omdat – zo beweerden boze en afgunstige tongen – daar nogal wat beleidsmakers wonen.

 

Het betaald parkeren, dat wordt ons als bewoners telkens weer verzekerd, dient juist ons belang. We moeten het jaarlijkse bedragje er maar voor over hebben. Verder lezen

Reünie

 

Marcel Verreck

 

Kijk ons daar nou lopen

Voor de allerlaatste keer

We doen de schooldeur open

En de geuren van weleer

Die ooit binnen zijn gekropen

Ruiken we nu weer

Straks gaan ze alles slopen

Ze halen alles neer

 

Paul Pleijsier en ik hebben een lied gemaakt dat ‘Reünie’ heet en we zijn op onze oude school om beelden te schieten voor het bijbehorende clipje. Paul is sinds zijn eindexamen nooit op het VCL terug geweest, ik woon dichterbij en ben beter op de hoogte van de stand van zaken.

Maar zoveel is er gek genoeg niet veranderd aan de Van Stolkweg. De bomen zijn een stuk hoger, er is nog maar één leraar van wie we les hebben gekregen en de ingang is verplaatst naar het schoolplein, waar Paul verrast wordt door een nieuwe uitbouw.

Binnenkort zal alles anders zijn, want inderdaad, de school wordt gesloopt, op de oude villa na. De nieuwste rector toont de tekeningen van het komende gebouw, het ziet er vertrouwd uit. De leerlingen wijken twee jaar uit naar het ontruimde Aloysiuscollege. Verder lezen