Alle berichten van Marieke Bolle

Over Marieke Bolle

Marieke Bolle (1957) is communicatie-adviseur en kunsthistoricus. Zij was onder meer plv. directeur voorlichting van het ministerie van WVC. Ook is zij twaalf jaar actief geweest in de lokale politiek in Den Haag (raadslid, fractievoorzitter, wethouder cultuur en financiën). Ze vervult nu een aantal bestuurlijke functies, zoals voorzitter van de daklozenkrant Straatnieuws, bestuurslid van de Nieuwe Kerk in Den Haag en lid van de Raad van Toezicht van Alzheimer Nederland. Zij woont sinds 2015 in haar geboortestad Rotterdam.

Het morele kompas van Sywert van Lienden

 

Er zijn veel voordelen aan weinig televisie kijken: je kunt eens een goed boek lezen, of een mooi gedicht. Nog een voordeel: ik wist niet wie Sywert van Lienden was; had dat CDA-koppie nog nooit gezien. Als u het ook niet weet: hij was de onvermijdelijke gast, de Angela de Jong of Ab Osterhaus van de praatprogramma’s in de vroege avond en had overal een leuk, soms onverwacht meninkje over. Hij rolde op zijn 17e in dat circuit vanuit het Landelijk Aktie Komitee Scholieren (LAKS). Zo komt zo iemand ‘opiniemaker’ te heten. Je zou hem ook gewoon praatjesmaker kunnen noemen, maar dat zal wel een te weinig serieuze aanduiding zijn van het genre. Inmiddels noemen mensen Van Lienden vooral met een samengesteld woord dat begint met mondkapjes gevolgd door – miljonair of  – scharrelaar.

 

Hij had al eens eerder gejokt: over de vier bachelor’s op zijn cv, waarvan hij er twee daadwerkelijk heeft gehaald – me dunkt dat je er dan geen twee bij hoeft te fantaseren. Sywert wel.

 

Maar het echt grote jokken begon toen onze praatjesmaker overal verkondigde dat de overheid zich de ogen uit de kop moest schamen als ze niet heel snel zou zorgen voor goed beschermingsmateriaal voor de helden in de zorg, en dat hij gratis en voor niets voor voldoende mondkapjes kon zorgen. Hij kreeg de order – iemand die zo vaak de publiciteit zoekt en zo pijnlijk wijst op de tekortkomingen van de overheid moet je niet te veel tegen de haren instrijken. Tegen beter weten in van de speciaal daarvoor opgerichte inkooporganisatie.

Er was goede onderzoeksjournalistiek voor nodig om te onthullen dat ‘gratis en voor niets’ in werkelijkheid jokken is voor 9 miljoen op je bankrekening. We zullen ons hem blijven herinneren als een in de knop gebroken praatjesmaker met een moreel kompas dat het beste kan worden omschreven als LAKS.

 

Daklozenbarbiers

 

Ik zal beslist niet de enige zijn, die zich fijner voelt, als ie net naar de kapper is geweest. En bij teamsvergaderingen de afgelopen maanden zagen collega’s er steeds vreemder uit, omdat de kappers dicht waren. Toch? Daarom is het ook zo sympathiek om dak- en thuislozen een knipbeurt aan te bieden. Met pas geknipt haar voel je je ineens veel lekkerder en sta je er sociaal gezien ook tien keer beter op. Goed dus voor mensen die het heus wel door hebben als ze op straat worden gemeden.

Hulde daarom voor kappers die dak- en thuislozen een gratis knipbeurt aanbieden. Er is bijvoorbeeld een kapper die mensen die dat niet kunnen betalen gratis knipt in de week voor kerstmis, volgens mij de drukste week met betalende klanten. Ik kan dan in ieder geval bij mijn kapper nooit terecht. En er is ook een kapper die langs de huiskamers van het Leger des Heils trekt en daar zijn gratis diensten aanbiedt. Het nieuwste initiatief is van twee medewerkers van het leger, die het loopbaanbudget van hun werkgever hebben benut voor een kappersvakopleiding. Zodat ze de mensen in de opvang gratis kunnen knippen.

En dat moet je dan de mensen van het leger weer nageven: die kijken ook bij de inzet van het loopbaanbudget van de medewerkers verder dan hun neus lang is. De gemiddelde werkgever zet zo’n budget vooral in om meer uit zijn werknemers te halen. Of hen een betere positie op de arbeidsmarkt te bieden, zodat ze gemakkelijk weer weg komen. En de Belastingdienst hanteert bij aftrekbaarheid van studiekosten voor de belasting het criterium ‘maatschappelijke positieverbetering’. Maar het Leger zegt tegen het personeel: “Joh, ga jij maar op onze kosten leren voor kapper, dan kun je onze daklozen gratis knippen.”

VERTRAAGDE VAL

 

We maken de vertraagde, maar onherroepelijke val mee van de premier die al te lang zat. Zijn macht brokkelt af als een door het opkomende water ingenomen zandkasteel dat je bouwde achter de vloedlijn. En misschien blijft daar nog wel eventjes een bergje van over, maar dat lijkt dan in niets meer op een kasteel.

 

Het begon met ‘je moet wat met Omtzigt’. Nu ben ik geen fan van Pieter Omtzigt. Het is een rechtse CDA-er, die een scheve schaats reed in de MH17-affaire en ook verder niet wars is van naar populisme riekende standpunten, ook over een harde fraude-aanpak. Maar, eerlijk is eerlijk, in de toeslagenaffaire heeft Omtzigt zich een pitbull getoond in de goede zin. Zodat  het derde kabinet Rutte viel. En daarom is hij met zijn huidige heldenstatus een risicofactor voor een volgend kabinet.

 

Omdat Rutte lange tijd dacht dat dat volgende kabinet het vierde kabinet Rutte zou worden, ging hij aan de slag om een functie elders te regelen voor de pitbull (fout 1). Dat nu lekte uit, maar Rutte vond dat niemand daarover verantwoording hoefde af te leggen (fout 2). En toen het toch moest, ontkende hij dat hij dat had gezegd (fout 3). En toen het niet waar bleek, kon hij zich dat niet meer herinneren (fout 4).

 

En daarna gaat het snel met het zandkasteel. Motie van afkeuring, aangenomen met algemene stemmen, op de VVD na. Motie van wantrouwen ondersteund door de voltallige oppositie. Regeringspartij Christenunie die aangeeft niet mee te doen aan een kabinet onder Rutte. Een al langer buiten het machtscentrum opererend VVD-partijlid laat zich verleiden tot uitspraken over de verzwakte onderhandelingspositie van de premier.

Deze laat weten keihard te willen vechten voor het vierde kabinet Rutte. Het zal hem niet lukken.

 

Of is dat ‘wensdenken’?

De kwetsbare rechtsstaat

 

Nog een paar dagen, en dan zijn de verkiezingen voor de Tweede Kamer. Ik hoop dat iedereen gaat stemmen en dat iedereen ook op de goede partij gaat stemmen. Dat leg ik even uit.

 

De verkiezingsprogramma’s van de politieke partijen worden, als die partijen dat willen, onafhankelijk doorgerekend: voor welke plannen trekken partijen geld uit en wat zullen de gevolgen zijn van verwezenlijking van die plannen? Het Centraal PLanbureau (CPB) doet de algemene  financiële doorrekening en kijkt naar de sociaal-economische gevolgen, het Planbureau voor de Leefomgeving berekent de milieu- en klimaatgevolgen. Veelzeggend was onlangs dat de VVD wel het CPB de plannen liet doorrekenen, maar het Planbureau voor de Leefomgeving niet. Dus ontbraken in de vergelijking van de partijprogramma’s de milieueffecten van de VVD-plannen. In dat gat sprong GroenLinks, dat die berekening alsnog uitvoerde. Dus weten we nu: als u het milieu wilt verbeteren, moet u geen VVD stemmen.

 

Nog veel ernstiger waren de resultaten van de rechtsstatelijke doorrekening. De Nederlandse Orde van Advocaten heeft de verkiezingsprogramma’s doorgepluisd op plannen die indruisen tegen onze rechtsstatelijke principes, zoals: houdt de overheid zich aan haar eigen regels, worden fundamentele rechten en vrijheden van burgers gerespecteerd en hebben ze effectieve toegang tot de onafhankelijke rechter?

En dat was schrikken. Er zijn maar drie partijen die volledig groen licht krijgen voor rechtsstatelijkheid: GroenLinks, PvdA en D66. Alle andere partijen, ALLE ANDERE PARTIJEN, krijgen oranje en/of rode stoplichten van de advocaten voor sommige voorstellen uit hun programma’s. Al die andere partijen die de mond vol hebben van de rechtsstaat, nemen het er in de praktijk niet zo nauw mee. Denk aan de PVV, Ja21, CDA, Christenunie, SGP, VVD, SP, Partij voor de Dieren, Denk.

 

En? Gaat u op de goede partij stemmen? De rechtsstaat is een kwetsbaar bezit dat permanent onderhoud vergt.

 

Kortzichtigheid

 

Deze column gaat niet over Wopke Hoekstra, die op de ijsbaan van Thialf een baantje trok met Sven Kramer. Vergelijk hem met King Willie die de vakantie met zijn gezinnetje in Griekenland door wilde brengen toen alle Nederlanders van Mark Rutte thuis moesten blijven. Of in Amerika met senator Ted Cruz, die voor vakantie afreisde naar Mexico, terwijl in zijn staat Texas mensen door de extreme kou in acute nood raakten. Vergelijk hem met justitieminister Ferd Grapperhaus die afgaf op “asocialen die geen anderhalve meter afstand houden” en vervolgens op zijn eigen trouwfeest alle regels overtrad.

Hoekstra zal ermee wegkomen, want het CDA wil niet met Pieter Omtzigt of Mona Keijzer blijven zitten. Dus daarover gaat deze column niet. Overigens, als ik lijsttrekker van het CDA was, zou ik direct het campagneteam ontslaan; het was toch hun idee om een leuke campagnefoto te maken van Wopke en Sven? Geen politieke antenne.

Want deze column gaat over kortzichtigheid. Neem de informatieavond over Het Park in Rotterdam. Druk tegenwoordig in Het Park; iedereen wil naar buiten. Nu gaan ze Het Park herinrichten. Vandaar de informatieavond. Iemand vroeg of de parkslapers, vaak Oost-Europese arbeidsmigranten, die zodra ze hun werk kwijtraken, ook geen huisvesting meer hebben, een humaner slaapplaats kan worden aangeboden dan daar in de bosjes. Een andere wijkbewoner reageerde dat niemand toch last had van parkslapers. Geen probleem dus, volgens hem. Alsof Oost-Europese arbeidsmigranten ervan dromen om lekker in de winter in de bosjes van Het Park te slapen. Maar niet iedere dakloze is zo’n vrolijke zwerver als Swiebertje. De meeste daklozen hebben echt liever een dak boven hun hoofd dan een vochtige slaapzak in de bosjes van een openbaar park. Alleen, door die gekke regels in Europa om ‘uitkeringstoerisme’ te voorkomen, kunnen Oost-Europeanen in de problemen hier geen kant op: geen hulp, geen noodopvang, niets. Als je Pool bent en pech hebt, resten alleen de bosjes van het park.

Gemeenten, stel de voorzieningen open voor iedereen die ze nodig heeft!