Alle berichten van Marjolijn Uitzinger

Over Marjolijn Uitzinger

Marjolijn Uitzinger is journalist en voormalig radio- en televisiepresentator. Sinds 2006 woont zij in Berlijn, waar zij zich toelegt op het schrijven van non-fictieboeken en misdaadromans, uitgegeven bij De Geus. Daarnaast verzorgt zij literaire rondleidingen in Berlijn

In ongenade

 

Deze maand is het weer zo ver: het jaarlijkse filmfestival Berlinale drukt zijn stempel op de stad. Voor de 70ste keer kan Berlijn genieten van rode lopers, limousines, recepties en een tsunami van internationale journalisten en vertegenwoordigers van de filmwereld. Honderden mensen zullen steeds dapper kou en regen trotseren bij theaters en hotelingangen, om een glimp te kunnen opvangen van een beroemdheid.

Een nieuw duo heeft de leiding van het spektakel op zich genomen. Carlo Chatrian heeft de artistieke leiding, onze landgenote Mariette Rissenbeek is verantwoordelijk voor de zakelijke kant. En ze hebben meteen al een vuiltje weg te werken, want volgens de gerenommeerde krant Die Zeit was de gevierde eerste chef van het festival, Alfred Bauer, in de nazitijd een `ijverige SA-man´ en een belangrijke culturele functionaris, onder meer in de beruchte Reichsfilmintendanz.

De nieuwe festivalleiding schrok zich uiteraard kapot en besloot meteen de naar Bauer genoemde prijs voor `nieuwe perspectieven in de filmkunst´ in ieder geval dit jaar niet te verlenen. Onafhankelijk historisch onderzoek moet nu uitwijzen of de publikatie in Die Zeit klopt, verklaarde Rissenbeek, maar ook zij vindt het nu al onwaarschijnlijk dat er ooit weer een prijs naar Bauer wordt vernoemd. In plaats daarvan kun je je voorstellen dat er een speciale jury-prijs wordt ingevoerd, net als op andere grote festivals, zei Chatrian. Hij vond het nog te vroeg voor definitieve conclusies. `Maar natuurlijk heeft dit zijn uitwerking op het festival, op de stad, op ons allemaal. De geschiedenis van de Berlinale is ook de geschiedenis van Berlijn.´

Bauer is niet de enige grootheid die dezer dagen ontmanteld wordt. Ook Paul von Hindenburg (1847-1934) moet eraan geloven. Verder lezen

De AfD wil westwaarts  

 

Gejammer bij de gevestigde partijen, gejubel bij de AfD: de ultra-rechtse `Alternative für Deutschland´ scoorde bij de laatste deelstaatverkiezingen ruim boven de 20 procent. Ontevreden Oost-Duitsers in Saksen, Brandenburg en Thüringen hielpen de partij aan een klinkende zege. In Thüringen, waar de griezelige voorman Björn Höcke zelfs officieel fascist genoemd mag worden van de rechter, kreeg de AfD maar liefst 27 procent van de stemmen.

Maar de alternatieven willen meer. Ook in West-Duitsland moet een dergelijke uitslag haalbaar zijn. Daarbij wordt gehoopt op een economische recessie, want dat schept een vruchtbare voedingsbodem voor partijen als deze. Voorlopig is het nog een wensdroom: in Hessen (Frankfurt) en Beieren kwam de partij vorig jaar nog wel op zo´n 13 en 10 procent, maar in het dichtbevolkte Noordrijn-Westfalen haalt ze nog geen 7 procent.

De AfD gaat er tegenaan, zo blijkt uit een geheime strategienota die vandaag in de media opdook. Tussen nu en 2025 moet de partij uitgroeien tot een echte volkspartij. Het glazen plafond waar de AfD mee te maken heeft, moet doorbroken worden. De opvatting bij veel kiezers dat de AfD onvoldoende optreedt tegen extreemrechts in de gelederen, moet worden bestreden. En de vertegenwoordigers zullen zich voortaan moeten onthouden van discutabele uitspraken over kwesties als minderheden en de Duitse geschiedenis. Haatzaaierij en zinloze provocaties passen niet bij het doel een volkspartij te worden. Verder lezen

Gevaarlijk spel in de crèche

 

Original Play, zo heet het spel dat de Amerikaan Fred O. Donaldson heeft ontworpen en dat jonge kinderen vertrouwd moet maken met liefdevol lichamelijk contact. Het gaat erom agressie af te bouwen, aldus de bedenker. Bij deze methode stoeien volwassen mannen met kleine kinderen, waarbij het tot veel lichaamscontact komt. Het spel wordt beoefend in sommige Duitse en Oostenrijkse kinderdagverblijven en crèches, vaak geschoeid op kerkelijke leest.

Maar onschuldig is het niet. De laatste tijd heeft Original Play de aandacht getrokken van de autoriteiten, omdat het spel volgens ouders en deskundigen kan leiden tot seksueel misbruik en geweld. De methode wordt toegepast zonder dat het onderzocht is op aspecten van kinderbescherming, wordt gezegd. De ouders weten niet, dat hun kind op die manier door een hun onbekende man wordt aangeraakt, omhelsd, op de grond gedrukt.

Deze pedagogische methode wordt toegepast door niet-professionele opvoeders, en de dubieuze organisatie lijkt nog het meest op die van een sekte. De 76-jarige Donaldson geeft zich uit voor universitair hoogleraar, wat hij niet is, en via een in Oostenrijk geregistreerde vereniging kunnen leerlingen van Original Play-methode zich in een handomdraai certificeren om via dit `concept´met kinderen te werken. Het enige wat ze moeten doen is cursusgeld overmaken. Dan ben je officieel `Leerling´en mag je zelf lesgeven. Verder lezen

Elektrische step aan banden

 

Als in deze stad een probleem is opgelost, gaan de Berlijners naarstig op zoek naar een nieuwe ergernis, zei laatst iemand tegen mij. Klopt. En de nieuwste ergernis was te voorzien: de elektrische step, hier e-scooter of e-roller genoemd, is velen een doorn in het oog. Er rijden er 6000 rond. Pas 7 weken is het voertuigje toegestaan en de balans is niet bepaald hoopgevend. Ze rijden op de stoep, na gebruik worden ze ergens neergekwakt, er gebeuren ongelukken, (vooral bejaarde) voetgangers vallen erover – enfin in Amsterdam is het al net zo. Er zijn 34 ongelukken gebeurd (althans geregistreerd), bijna allemaal veroorzaakt door de berijder, in 27 gevallen waren ze licht gewond en 7 berijders zelfs ernstig.

De trottoirs in Berlijn zijn vaak zeer breed en nodigen uit tot fietsen (vervelend) en nu dus steppen (nog vervelender), hoewel het formeel niet mag. Verder lezen

Joods museum in Berlijn onder vuur  

 

De ouderen onder ons herinneren zich ongetwijfeld nog dat buitenland-commentator mr. G.B.J. Hiltermann een spraakmakend proces aan zijn broek kreeg, omdat hij De Volkskrant `rondweg antisemitisch, althans anti-Israël‘ had genoemd. Hij werd veroordeeld wegens smaad en moest zijn uitspraak terugnemen. Dat was in 1969. We zijn inmiddels op de kop af een halve eeuw verder en ik vraag me af of de uitkomst nu dezelfde zou zijn geweest. Want nog steeds wordt kritiek op Israël uitgelegd als antisemitisme.

Ook het Joods Museum in Berlijn is slachtoffer geworden van deze begripsvervuiling, zal ik het maar noemen. Trump maakt school: het debat wordt via Twitter gevoerd. De voorzitter van de Centrale Joodse Raad in Duitsland schreef: `De maat is vol. Het Joods Museum in Berlijn schijnt volledig ontspoord te zijn. In deze situatie moet men erover nadenken of de aanduiding `Joods´nog wel op zijn plaats is.´ Een zwaarder verwijt is nauwelijks mogelijk. En dat is niet alles; zelfs de Israëlische premier Netanyahu bemoeit zich ermee en heeft in een brief aan Angela Merkel opgeroepen de subsidie aan het museum te staken.

Directe aanleiding is de in 2005 opgerichte internationale BDS-beweging (Boycott, Divestments and Sanctions) die Israël wil isoleren om zo een eind te maken aan de bezetting van de Arabische gebieden en het nederzettingenbeleid en zich ten doel stelt de Palestijnen (ook de vluchtelingen) hun rechten terug te geven. Verder lezen