Alle berichten van Marjolijn Uitzinger

Over Marjolijn Uitzinger

Marjolijn Uitzinger is journalist en voormalig radio- en televisiepresentator. Sinds 2006 woont zij in Berlijn, waar zij zich toelegt op het schrijven van non-fictieboeken en misdaadromans, uitgegeven bij De Geus. Daarnaast verzorgt zij literaire rondleidingen in Berlijn

Homo-genezing nu wettelijk verboden

 

Het is 2020 en het klinkt ongeloofwaardig, maar nog steeds worden ieder jaar tussen de 1000 en 2000 meestal jonge homoseksuelen in Duitsland onderworpen aan een vorm van therapie om deze duivel uit te drijven. Vooral in streng-religieuze kringen uiteraard. Dat gebeurt met indoctrinerende gesprekken, lichttherapie, electroshocks en demonen-uitdrijving. Vaak dragen de slachtoffers hun hele leven de psychische gevolgen daarvan met zich mee, die soms tot zelfdoding leiden.

De wetgever probeert al jaren een eind te maken aan deze praktijken. Een voorstel van de Groenen uit 2013 haalde het niet. In 2018 sprak het Europees Parlement zich uit tegen de zogenaamde homo-genezing en vervolgens diende minister Spahn van Volksgezondheid (CDU en zelf homoseksueel) in februari 2019 een nieuw wetsvoorstel in, dat nu door de Bondsdag is aangenomen. Een lange weg. Je zou zeggen dat hierover niet veel discussie kan ontstaan, maar het is wel degelijk controversieel en dat heeft vooral met de leeftijdsgrens te maken.

In Spahns voorstel wordt een dergelijke behandeling verboden voor jongeren onder de 18 of mensen die niet wilsbekwaam zijn. Verder lezen

Sterven in Duitsland is niet makkelijk

 

De Duitse worsteling met het verleden houdt niet op en dat is maar goed ook; het onzegbare mag niet worden verzwegen. Nooit. Maar soms leidt die fixatie tot verkrampte toestanden, zoals het taboe op euthanasie.

 

Dat woord betekent, zoals bekend, goede dood, en zo wordt het in ons land ook opgevat. Leve Nederland. Maar in Duitsland is dat verbonden met de beelden van gehandicapten en geesteszieken, die door de nazi´s werden afgeslacht. Nie wieder. En dus ook geen euthanasie voor terminaal zieken, hoewel dat woord in de hedendaagse contekst niet wordt gebruikt. In plaats daarvan spreekt men over Sterbehilfe, hulp bij het sterven. En die is verboden.

Volgens wetgeving uit 2015 mogen verenigingen die zich hiervoor inzetten geen activiteiten ontplooien, en artsen mogen geen hulp bieden aan patiënten die een eind aan hun lijden willen maken. Een vrouwelijke Nederlandse verpleeghuisarts die in Berlijn werkte, waarschuwde mij al eens: `Als je doodziek wordt, ga terug naar Nederland, want hier houden ze je in leven, tot elke prijs, hoezeer je ook lijdt.´ Alle fraaie woorden over palliatieve zorg ten spijt, zij kon het niet aanzien. Verder lezen

In ongenade

 

Deze maand is het weer zo ver: het jaarlijkse filmfestival Berlinale drukt zijn stempel op de stad. Voor de 70ste keer kan Berlijn genieten van rode lopers, limousines, recepties en een tsunami van internationale journalisten en vertegenwoordigers van de filmwereld. Honderden mensen zullen steeds dapper kou en regen trotseren bij theaters en hotelingangen, om een glimp te kunnen opvangen van een beroemdheid.

Een nieuw duo heeft de leiding van het spektakel op zich genomen. Carlo Chatrian heeft de artistieke leiding, onze landgenote Mariette Rissenbeek is verantwoordelijk voor de zakelijke kant. En ze hebben meteen al een vuiltje weg te werken, want volgens de gerenommeerde krant Die Zeit was de gevierde eerste chef van het festival, Alfred Bauer, in de nazitijd een `ijverige SA-man´ en een belangrijke culturele functionaris, onder meer in de beruchte Reichsfilmintendanz.

De nieuwe festivalleiding schrok zich uiteraard kapot en besloot meteen de naar Bauer genoemde prijs voor `nieuwe perspectieven in de filmkunst´ in ieder geval dit jaar niet te verlenen. Onafhankelijk historisch onderzoek moet nu uitwijzen of de publikatie in Die Zeit klopt, verklaarde Rissenbeek, maar ook zij vindt het nu al onwaarschijnlijk dat er ooit weer een prijs naar Bauer wordt vernoemd. In plaats daarvan kun je je voorstellen dat er een speciale jury-prijs wordt ingevoerd, net als op andere grote festivals, zei Chatrian. Hij vond het nog te vroeg voor definitieve conclusies. `Maar natuurlijk heeft dit zijn uitwerking op het festival, op de stad, op ons allemaal. De geschiedenis van de Berlinale is ook de geschiedenis van Berlijn.´

Bauer is niet de enige grootheid die dezer dagen ontmanteld wordt. Ook Paul von Hindenburg (1847-1934) moet eraan geloven. Verder lezen

De AfD wil westwaarts  

 

Gejammer bij de gevestigde partijen, gejubel bij de AfD: de ultra-rechtse `Alternative für Deutschland´ scoorde bij de laatste deelstaatverkiezingen ruim boven de 20 procent. Ontevreden Oost-Duitsers in Saksen, Brandenburg en Thüringen hielpen de partij aan een klinkende zege. In Thüringen, waar de griezelige voorman Björn Höcke zelfs officieel fascist genoemd mag worden van de rechter, kreeg de AfD maar liefst 27 procent van de stemmen.

Maar de alternatieven willen meer. Ook in West-Duitsland moet een dergelijke uitslag haalbaar zijn. Daarbij wordt gehoopt op een economische recessie, want dat schept een vruchtbare voedingsbodem voor partijen als deze. Voorlopig is het nog een wensdroom: in Hessen (Frankfurt) en Beieren kwam de partij vorig jaar nog wel op zo´n 13 en 10 procent, maar in het dichtbevolkte Noordrijn-Westfalen haalt ze nog geen 7 procent.

De AfD gaat er tegenaan, zo blijkt uit een geheime strategienota die vandaag in de media opdook. Tussen nu en 2025 moet de partij uitgroeien tot een echte volkspartij. Het glazen plafond waar de AfD mee te maken heeft, moet doorbroken worden. De opvatting bij veel kiezers dat de AfD onvoldoende optreedt tegen extreemrechts in de gelederen, moet worden bestreden. En de vertegenwoordigers zullen zich voortaan moeten onthouden van discutabele uitspraken over kwesties als minderheden en de Duitse geschiedenis. Haatzaaierij en zinloze provocaties passen niet bij het doel een volkspartij te worden. Verder lezen

Gevaarlijk spel in de crèche

 

Original Play, zo heet het spel dat de Amerikaan Fred O. Donaldson heeft ontworpen en dat jonge kinderen vertrouwd moet maken met liefdevol lichamelijk contact. Het gaat erom agressie af te bouwen, aldus de bedenker. Bij deze methode stoeien volwassen mannen met kleine kinderen, waarbij het tot veel lichaamscontact komt. Het spel wordt beoefend in sommige Duitse en Oostenrijkse kinderdagverblijven en crèches, vaak geschoeid op kerkelijke leest.

Maar onschuldig is het niet. De laatste tijd heeft Original Play de aandacht getrokken van de autoriteiten, omdat het spel volgens ouders en deskundigen kan leiden tot seksueel misbruik en geweld. De methode wordt toegepast zonder dat het onderzocht is op aspecten van kinderbescherming, wordt gezegd. De ouders weten niet, dat hun kind op die manier door een hun onbekende man wordt aangeraakt, omhelsd, op de grond gedrukt.

Deze pedagogische methode wordt toegepast door niet-professionele opvoeders, en de dubieuze organisatie lijkt nog het meest op die van een sekte. De 76-jarige Donaldson geeft zich uit voor universitair hoogleraar, wat hij niet is, en via een in Oostenrijk geregistreerde vereniging kunnen leerlingen van Original Play-methode zich in een handomdraai certificeren om via dit `concept´met kinderen te werken. Het enige wat ze moeten doen is cursusgeld overmaken. Dan ben je officieel `Leerling´en mag je zelf lesgeven. Verder lezen