Alle berichten van Paul van Velthoven

Over Paul van Velthoven

Paul van Velthoven is freelance journalist en schrijft vooral over politieke en religieuze onderwerpen. Hij was chef van de opiniepagina van de Haagsche Courant en daarvoor onder meer redacteur geestelijk leven bij dagblad Het Binnenhof. Hij publiceerde een studie over de Franse denker Raymond Aron. Onlangs verscheen van hem ‘Franstaligen tegen Vlamingen – Hoe België als natie mislukte’.

Trump dendert af op constitutionele crisis

 
De eerste honderd dagen zijn al lang voorbij, de gelegenheid bij uitstek voor een nieuwe Amerikaanse president om in beleid te laten zien wat hij heeft beloofd. Maar zo goed als alles wat Trump in zijn verkiezingscampagne heeft beloofd, blijkt hij niet waar te kunnen maken. Ook al hadden de Republikeinen zeven jaar lang de tijd om een alternatief te bedenken voor de (kostbare) zorgwet van Obama, een dergelijk plan bleek er niet te zijn en werd op het laatste moment in elkaar geflanst, maar was dus vergeefs.

Van belastinghervormingen – die de rijken alleen maar rijker zullen maken zoals uit een uiterst summier plan bleek dat vorige maand werd gepubliceerd – is evenmin nog iets terecht gekomen. In plaats daarvan is alle aandacht gericht op het politieke overleven van Trump, bij Trump zelf uiteraard maar ook in het Amerikaanse Congres waar zijn politieke medestanders het voor het zeggen hebben. De bizarre Russische connecties van Trump zijn al maanden het voorwerp van allerlei onderzoek. Verder lezen

Een alternatief voor een harde Brexit lijkt er niet te zijn.

 

Een jaar geleden stemden de Britten voor het vertrek uit de Europese Unie. Het was een grote schok, want de opiniepeilers hadden gedacht dat de blijvers wel in de meerderheid zouden zijn. Een tot dan toe nauwelijks zichtbare politica, die voor blijven had gekozen, werd plotseling het gezicht van een harde Brexit, Theresa May.

Zij had gedacht dat zij deze week aan het begin van de onderhandelingen sterk in haar schoenen zou staan om haar versie van de Brexit door te kunnen zetten. Maar het liep anders, de door haar voorgestelde en hals over kop weer teruggedraaide bezuinigingen in de Britse sociale zekerheid, gevoegd bij de afstandelijke wijze waarop zij in de vervroegde verkiezingen campagne voerde om haar Conservatieve partij achter zich te krijgen, hebben haar positie verzwakt. Verder lezen

Kohl herenigde Duitsland, maar niet de Duitsers  

 

Een afscheid van het stoffelijk overschot van Helmut Kohl door middel van een tocht onder de Brandenburger Tor zoals zijn vertrouwelingen het hadden voorgesteld, of zelfs maar een officieel afscheid in Berlijn bleek er voor Helmut Kohl, de kanselier van de Duitse eenheid, niet in te zitten.

Kohl is alleen herdacht in Straatsburg op uitdrukkelijk verzoek van de voorzitter van de Europese Commissie, Jean-Claude Juncker die Kohl als zijn mentor beschouwde, maar de Duitsers zelf kwamen daarbij op het tweede plan.

Kohl leefde in onmin met de top van zijn partij sinds hij onder druk van de Spendenaffaire in 1998 zijn rol in de Duitse politiek had moeten opgeven. Hem zou nu bij zijn overlijden alsnog in Duitsland de eer gegeven moeten worden die hem als bewerkstelliger van de Duitse eenheid toekwam. Naar zijn smadelijke afgang als gevolg van de illegale partijfinanciering die zijn val in 1998 had veroorzaakt zou niet langer worden verwezen. Maar zijn tweede echtgenote Maike Kohl-Richter dacht daar anders over. Zij had het laatste woord in de organisatie van de rouwplechtigheden en wilde zelfs het optreden van kanselier Angela Merkel in Straatsburg verhinderen. Verder lezen

Frankrijk: een land op weg naar verzoening?

 

Het ziet er goed uit voor de Franse president Macron bij de verkiezingen voor een nieuw parlement. Als het Franse IPSOS net zo goed peilt als bij de presidentsverkiezingen in mei, kan Macrons partij La République en Marche zeker op zo’n driehonderd van de 577 zetels tellende Franse Nationale Vergadering in de wacht slepen. De Franse president heeft in zijn contacten met Trump en Poetin in de afgelopen periode een bijzonder goed figuur geslagen. Veel kiezers waarderen het dat hij door zijn optreden aan het ambt van president weer cachet gegeven heeft.

De winst lijkt vooral te komen van kiezers die van de rechtse partij Les Républicains, de voortzetting van de oude gaullistische partij UMP, overlopen naar de partij van Macron, waarin rechtse kopstukken met een klein aantal figuren uit de Parti Socialiste domineren. Na de socialistische partij PS lijken nu ook Les Républicains een gevoelige nederlaag tegemoet te gaan. Misschien wel voor het eerst in de altijd heftig gepolariseerde Franse parlementaire geschiedenis zal er dan een meerderheid in het politieke centrum ontstaan.

Die zal onmisbaar zijn om Macron in staat te stellen een geblokkeerde samenleving weer in beweging te krijgen. Makkelijk zal dat zeker niet gaan. Twee recente boeken proberen via de omweg van de turbulente Franse geschiedenis een verklaring aan te dragen voor de neergang van het land in de afgelopen vijfentwintig jaar. Verder lezen

Geloofwaardigheidsprobleem blijft Clinton achtervolgen

 

Hillary Clinton heeft de steun van het Amerikaanse politieke establishment, maar grote delen van het electoraat wantrouwen haar en zien in haar slechts een carrièrevrouw die weinig kan doen om het leven van de doorsnee Amerikaan te verbeteren.

Op de Democratische conventie afgelopen week in Philadelphia was de weldenkende Amerikaanse politieke elite aan het woord, die met afgrijzen neerkeek op de eerder gehouden verkiezingsbijeenkomst van de Republikeinen in Cleveland, waar de onroerendgoed baas Donald Trump elke oppositie binnen zijn eigen partij met simplistische volzinnen de mond wist te snoeren en daarmee de man in de straat achter zich weet te krijgen. De oud-burgemeester van New York Michael Bloomberg, die anders dan Trump eigenhandig een groot eigen zakenimperium wist op te bouwen en tot voor kort tot de Republikeinse partij behoorde, noemde Trump een gevaarlijke demagoog en oplichter, een man die een spoor van faillissementen, rechtszaken en bedrogen ondernemers achter zich heeft gelaten en innerlijk tegenstrijdige plannen lanceert om de geplaagde Amerikaanse middenklasse er weer bovenop te helpen. Bloomberg pleitte voor een kandidaat die verstand van zaken heeft en weet hoe de buitenwereld werkelijk in elkaar zit. Dat is Clinton, ook al noemde hij haar naam niet. Verder lezen