Bietje

 

Riga is een stad met allure, een klein Parijs. De resultaten van ambitieuze herstelplannen bepalen het beeld van het centrum. Jonge mensen bevolken de terrassen. Ik kan mij niet herinneren zoveel dure auto’s bij elkaar gezien te hebben. Ook aan de achterkant van het station rolt het geld. In het vernieuwde centrum zijn het cheques en bankbiljetten, maar hier in de enorme markthal zijn het de munten. Een sfeer alsof ik een Egyptische Bazaar in stap.

 

Bij de tramhalte zie ik vrouwen met hoofddoeken, mannen met Lenin-petten en daaronder platte Russische gezichten. Met goedgevulde plastic tassen veroveren ze de tram die een moment later bomvol is en krakend in de bocht verdwijnt. Maar als ik na een paar minuten weer naar die halte kijk is het al bijna net zo druk.

Ik raak niet uitgekeken.
Kruiden van over de hele wereld, brood uit Oezbekistan, afgewisseld met meters lange strengen kiploki (knoflook). Vis, vis en nog eens vis waarvan een aantal nog naar adem hapt. Er liggen hier vissen – ze lijken op kleine haaien – die ik nog nooit gezien heb.
Het zijn vijf enorme hallen die achter elkaar liggen; elke hal heeft een open plek waar je op een bankje even kan bijkomen. De taal is hier voornamelijk Russisch. Maar op alle bordjes waarop de waar wordt aangeprezen zie ik twee talen. Aardappel heet hier ‘kartupel.’

Met een beetje fantasie sta ik ineens op een markt in een grensdorp op de rand van Limburg en Duitsland. Ach die mooie taal. Waar je iets van jezelf herkent voel je je thuis.

 

In het stadmuseum zag ik gisteren in een vitrine een factuur uit 1779. Er was dat jaar de waar ingeklaard van meer dan tweeduizend Hollandse schepen, las ik.
Een jongen op rollerskates rijdt in volle vaart dwars door de drommen mensen zonder dat hij iemand stoort. Ik kijk hem na. Mijn blik blijft hangen bij een groentekraam. Een bietje heet hier doodgewoon een ‘bietje.’ En als ik dat woord lees, herinner ik mij ineens dat ik gisteren de bus uitstapte bij de halte ‘Hanzestraat.’

 

Deel dit berichtShare on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someone
Hans Muiderman

Hans Muiderman

Hans Muiderman werkte lange tijd op het raakvlak van kunst en onderwijs. Hij was tot 2004 directeur van het Koorenhuis in Den Haag. Als auteur en redacteur was het betrokken bij vele publicaties op het gebied van kunstonderwijs. Nu is hij schrijver, dichter en columnist. In 2013 verscheen zijn debuutroman Souvenir Utopia en onlangs zijn verhalenbundel Ik ben hier geboren.
Hans Muiderman

Latest posts by Hans Muiderman (see all)

Over Hans Muiderman

Hans Muiderman werkte lange tijd op het raakvlak van kunst en onderwijs. Hij was tot 2004 directeur van het Koorenhuis in Den Haag. Als auteur en redacteur was het betrokken bij vele publicaties op het gebied van kunstonderwijs. Nu is hij schrijver, dichter en columnist. In 2013 verscheen zijn debuutroman Souvenir Utopia en onlangs zijn verhalenbundel Ik ben hier geboren.