|
Onderwijs moet natuurlijk wel leuk zijn |
|
Dick Toet
|
|
zaterdag 18 december 2010 |
Goed onderwijs lijkt nog net niet tot de linkse hobby’s te behoren, maar leuk mag het op school niet meer zijn, zo heeft het gedoogkabinet van VVD en CDA laten weten. Er moet gewerkt worden. Loltrappen doe je maar buiten schooltijd, al zul je daar nauwelijks tijd voor hebben, want de teugels worden vooral bij rekenen, taal en wiskunde stevig aangetrokken. Voor les in sociale vaardigheden en kennis van maatschappelijke kwesties is geen tijd meer. Sport was al grotendeels uit het onderwijs verdwenen.
Ach, voor een deel is het de rituele dans, die elke nieuwe onderwijsminister ten uitvoer brengt. Er moet weer van alles veranderen. Nederland heeft een traditie van sterke onderwijsministers van allerlei politiek pluimage (Cals, Van Kemenade, Pais, Deetman). Ze moesten allemaal zonodig hun stempel drukken op het onderwijs en het lijkt en leek daarbij vaak meer om het veranderen zelf te gaan dan om het opstoten van de natie in de vaart der volkeren. Niettemin is het niveau van het onderwijs in ons land bepaald niet slecht.
De plannen, die de nieuwe minister, mevrouw Marja van Bijsterveldt, heeft ontvouwd in haar ‘Actieplan Beter Presteren’, passen in die traditie. Ze passen bovendien in het sterk door de PVV beïnvloede tijdsbeeld van gebrek aan sociale vaardigheden en daarmee gepaard gaande ordinaire omgangsvormen en een afkeer van maatschappelijke kwesties.
Enige voortvarendheid kan mevrouw Van Bijsterveldt niet ontzegd worden, want ze ontvouwt haar visie reeds enkele maanden na haar aantreden. Overigens was zij al staatssecretaris van onderwijs en in die hoedanigheid heeft zij haar nieuwe denkbeelden goed verborgen gehouden. Kennelijk lag er nog een ambtelijke notitie op de plank, die goed past in de huidige politieke flinkheid.
Achtergrond van de wensen van de nieuwe minister is gelegen in de recent uitgebrachte gezaghebbende PISA-ranglijst. Op die lijst van 65 geïndustrialiseerde landen is Nederland ietsje gezakt, maar staat het nog altijd vóór de buurlanden Duitsland en België. In landen als Zuid-Korea, Japan, China en een stadstaat als Hongkong ligt de lat wat hoger, maar daar komen onder tieners dan ook aanzienlijk meer zelfmoorden voor. De lagere- en middelbare schooltijd moet vooral ook een hoop ‘fun’ bevatten. Je te pletter leren kan altijd nog en de begaafden redden het toch wel. Natuurlijk mag er op de middelbare school best wat geleerd worden, leerlingen mogen ook best intellectueel worden uitgedaagd, maar er moet vooral veel aandacht zijn voor omgang met andere mensen, maatschappelijke en sociale vraagstukken en het ontwikkelen van levenswijsheid.
Met selectie aan de poort van universiteiten, zeker geen linkse hobby, zou veel meer succes kunnen worden behaald. Want hoogwaardig wetenschappelijk onderwijs is natuurlijk wel van groot belang. De Verenigde Staten hebben ongeveer het slechtste middelbaar onderwijs in de wereld, al wordt er wel veel aandacht besteed aan sociale vaardigheden, maar een groot aantal voortreffelijke hogescholen en universiteiten zorgen uiteindelijk toch voor een hoog opleidingsniveau. Laat de school toch in hemelsnaam een instituut blijven waar je naast rekenen en taal op een leuke manier leert hoe je verdraagzaam en vreedzaam met andere mensen om kunt gaan. Laat de PVV geen invloed uitoefenen op ons onderwijs, want daar hebben we nog vele jaren last van.
Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken
|
|
In tijden van Wikipedia en Wikileaks |
|
Han Mulder
|
|
woensdag 15 december 2010 |
|
De kranten zijn de secondewijzer van de geschiedenis. Dat zei de Duitse filosoof Arthur Schopenhauer in de 19de eeuw. Dat was de eeuw dat de krant het monopolie had op alle nieuws voorbij het eigen erf.
De torenklok van het dorp gaf de hoogsteigen tijd aan. De toren in het eerstvolgende dorp liep een kwartier voor of een kwartier achter. Ieder dorp had zijn eigen tijd. Maar de wereld was er ook nog. Daar schreef de geschiedenis het nooit eindigende drama van de mensheid in uren, dagen, maanden, jaren. En de krant begon dus dat drama dan koortsig seconde na seconde in drukinkt op papier vast te leggen.
Zullen er een paar generaties verder nog kranten bestaan? Of kijken de mensen dan naar onze kranten zoals wijzelf naar kleitabletten kijken uit het oude Mesopotamië? Wordt, met andere woorden, de studie van de krant een specialisme binnen de archeologie? Ik ben geen pessimist maar bezorgd ben ik wel.
|
|
Lees meer...
|
|
Frans Wijnands
|
|
zondag 12 december 2010 |
GENT - 'Frits Bolkestein zal volhouden dat hij geen racist is. Ik geloof hem. Maar hij verspreidt populisme en paniek. Geert Wilders mobiliseert de racisten. Bolkestein en de 'nuttige intellectuelen' helpen hem daar een handje bij. Hogere burgers als Bolkestein manipuleren en exploiteren de paniek bij de kleinburgerij'.
Het politieke boegbeeld van de Vlaamse socialisten, Louis Tobback, benutte in het dagblad De Morgen bijna twee strekkende kolommen voor een stevige reactie op de recente uitlatingen van Bolkestein.
Want ook in België - toch niet onbekend met ultra-rechtse opvattingen en bijbehorende krasse taal - is verbaasd gereageerd op de uitspraak van het VVD-coryfee Frits Bolkestein dat de joden in Nederland er goed aan doen zo snel mogelijk hun biezen te pakken. Wegwezen. Naar Israël of de VS, want daar zouden ze beter beschermd zijn tegen moslims dan in Nederland.
Tobback heeft een indrukwekkende staat van dienst. Hij was meermalen minister, is eresenator, minster van staat en burgemeester van Leuven. Onder de kop 'De ziekte van Nederland' maakt hij kritische kanttekeningen bij de opmerking van Bolkestein: 'Die heb ik altijd gezien als een rechtse, conservatieve liberaal. Maar nog altijd een liberaal. Ik heb me blijkbaar vergist'.
En nog duidelijker: 'Dat men in de Leuvense stastionscafé's dwaasheden verkoopt is tot daar aan toe. Als Bolkestein toogpraat opblinkt tot een serieus discours is dat onrustwekkend'.
Temeer, omdat Bolkestein weliswaar niet meer belangrijk is als politicus, maar wel als symbool. Vandaar misschien dat Tobback hem een 'hogere burger' noemt, terwijl hij natuurlijk geen andere burgerlijke positie inneemt dan zijn mede-burgers.
Louis Tobback noemt het 'de ziekte van Nederland' dat er geen massale verontwaardiging is ontstaan over de uitspraken van Bolkestein, maar dat alles met de mantel der liefde wordt/is toegedekt. Ook door de NRC, 'dat bastion van liberaal vrijheidsdenken', aldus Tobback. Maar nu even niet....Tobback vindt dat basisbegrippen binnen de Nederlandse politieke cultuur langzaam beginnen te vervagen, te verdwijnen zelfs. 'Het land is zijn zelfvertrouwen kwijt... ; door Wilders belachelijk te maken is de ziekte van het land niet weg. De ongenuanceerde anti-islamboodschap blijft er gemakkelijk ingaan'. Ook, of juist, bij de joodse gemeenschap die in Bolkestein een soort beschermengel ziet.
Dat zou volgens Tobback dan ook gelden voor Flip de Winter - de (extreem)rechtse Vlaming van het Vlaams Belang - die op het strand van Gaza Israël uitriep tot bolwerk van de westerse beschaving tegen het oprukkende moslimfundamentalisme. Natuurlijk, schrijft Louis Tobback, 'blijf ook ik de joodse gemeenschap waarschuwen voor slechte vrienden'. Maar hij bepleit realiteit en nuancering. Je moet toch openlijk durven zeggen dat het regent in Jeruzalem zonder het verwijt van anti-semitisme te krijgen...
Na zo'n Belgische kijk op de Nederlandse politiek begrijp ik des te meer waarom velen nog steeds scpetisch staan tegenover die gedoogrol van de PVV. Want VVD en CDA mogen dan nog zo trots zijn op de invulling van hun partijprogramma in dit kabinet, de schaduw van Wilders hangt er doorlopend en te nadrukkelijk boven.Bolkestein is onverantwoord bezig als hij de in Nederland - en vooral in Amsterdam - nog altijd gekoesterde joodse gemeenschap waarschuwt voor het moslimgevaar.
In de trant van: 'luister naar oom Frits. Nu kun je nog weg. Maar zeur niet als het fout loopt, want wij kunnen jullie geen veiligheid garanderen tegen die moslim-opmars'. Misschien zijn veel Nederlandse kiezers het daar (stiekem) mee eens. En dat is nou precies 'de ziekte van Nederland' waar Louis Tobback op doelt: angst aanwakkeren en (on)bedoeld de rol van Wilders blijven uitvergroten.
Terwijl het gewoon een grondwettelijke overheidsplicht is om bedreigde minderheidsgroeperingen te beschermen.
Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken
|
|
|
Dick Toet
|
|
maandag 06 december 2010 |
WikiLeaks, de enorme klokkenluidersoperatie die de wereld de adem beneemt, legt een waaier aan interessante gedachten bloot. Natuurlijk is er allereerst de vraag of de verspreiders van al dit prikkelende nieuws voor een goede zaak strijden of dat ze voor vele betrokkenen onnodig gevaar stichten. Reacties als zou zelfs de vrede in de wereld erdoor gevaar kunnen lopen, lijken mij volstrekt overdreven.
In veel decente rechtssystemen geldt dat onrechtmatig verkregen bewijs niet als bewijs mag gelden. Maar daar gaat het hier niet om. De mensen achter WikiLeaks zeggen er slechts op uit te zijn aan te tonen welke weinig fraaie activiteiten zich achter de schermen op het wereldtoneel afspelen. En dat kijkje achter de schermen van de internationale diplomatie is verbijsterend. Dat is niet vanwege de zwaarte van de onthullingen zelf, want veel schokkend nieuws leveren de diplomatieke ambtsberichten niet op. Integendeel, de onthullingen zijn van een onwaarschijnlijke truttigheid. En dat is opmerkelijk, want het diplomatieke circuit is een buitengewoon veel geld verslindend instituut. De lange arm van het State Department, het Amerikaanse ministerie van buitenlandse zaken, strekt zich uitbundig over de hele wereld uit. Als je bedenkt dat een voor de Amerikaanse strategische belangen onbelangrijk land als Nederland al een Amerikaanse ambassade in Den Haag heeft die je gerust een miljoenenbedrijf mag noemen, kun je wel uitrekenen dat de Amerikaanse diplomatie jaarlijks miljarden kost. Nederland heeft sinds het begin van de jaren tachtig nooit meer een fatsoenlijke Amerikaanse ambassadeur gehad. Althans, ze werden hier gedropt, omdat ze de president financieel stevig hadden gesteund. Dieptepunt was een pizzaboer, die met een enorme staf beveiligers om zich heen enkele jaren vrijwel uitsluitend achter de vrouwen heeft aangezeten. Kun je nagaan wat het diplomatieke apparaat kost in landen, die er in Amerikaanse ogen wel toe doen.
En dit enorme apparaat heeft niets beters kunnen ontdekken dan dat de Franse president een wat hitsig typetje is, dat Angela Merkel niet uitblinkt in creativiteit, dat Berlusconi een deugniet van jewelste is, en meer van dit soort semi-onthullingen, die ieder mens met een gezond verstand en belangstelling voor het buitenland op een achternamiddag zou kunnen optekenen. Overigens ben ik ervan overtuigd dat zo ongeveer alle dure diplomatieke posten, die van Nederland incluis, zich vooral bezighouden met het intrappen van open deuren en dat gaat vrijwel altijd gepaard met veel feesten en partijen. Ik kan me nog een Nederlandse ambassadeur in Amerika herinneren, die tussen de feestelijke partijen door de Nederlandse correspondenten veelvuldig uitnodigde om ongetwijfeld van hen te vernemen hoe zijn volgende ambtsbericht eruit kon gaan zien. Laten we wel wezen, diplomatie kan natuurlijk belangrijk zijn, maar het leidt wereldwijd tot gigantische verspillingen van, dat moet gezegd, doorgaans intelligente mankracht. In dit opzicht heeft WikiLeaks in ieder geval een zeer verhelderende rol gespeeld.
Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken
|
|
|
Han Kogels
|
|
vrijdag 03 december 2010 |
Er is een oud verhaal dat de Russische minister Grigory Potyomkin in 1787 bordkartonnen gevels liet plaatsen langs de oevers van de Dnjepr. Om Keizerin Catharina II van Rusland en haar buitenlandse gasten te overtuigen van zijn grootse daden in de zojuist veroverde Krim. Het verhaal van de Potyomkin-dorpen berust vermoedelijk niet op waarheid, al zal de man hier en daar wel wat hebben laten oppimpen om zijn minnares de Keizerin te behagen. Tegenwoordig werken we met mooie brochures, maquettes en artist’s impressions. En waarschijnlijk heeft Vladimir Poetin dat afgelopen zomer ook gedaan om de FIFA-delegatie een indruk te geven van de toekomstige stadions, steden, wegen en vliegvelden, om in 2018 het WK voetbal binnen te halen. Onmogelijk? Welnee, de Romeinse Keizer Vespasianus gaf in het jaar 72 opdracht tot de bouw van het Colosseum dat acht jaar later door zijn zoon Titus werd ingewijd. Dus waarom zou Poetin dan geen dertien stadions kunnen laten verrijzen. Duur? Dat wel, maar in Rusland schijnt geld geen rol te spelen.
En belastingprivileges zijn daar kennelijk ook geen probleem.
In de lidstaten van de Europese Unie ligt dat anders. Dat heeft ook onze minister van Financiën De Jager van stonde af aan geweten. Maar kennelijk heeft hij, om geen spelbreker te willen zijn, toch maar ingestemd met de door de FIFA geëiste totale belastingvrijstelling. Onder het motto ‘afwachten of we worden gekozen en dan zien we wel verder’. Later heeft hij zich laten ontvallen dat dit ‘eens maar nooit weer’ is. En dat is een passende naam voor het dossier “FIFA-fiscaal”. Een dossier dat voorlopig in de kast kan, maar dat in fiscale kringen ongetwijfeld weer uit de kast wordt gehaald als Nederland gaat meedingen naar de organisatie van de Olympische Spelen in 2028.
|
|
|
|
<< Begin < Vorige 21 22 23 24 25 26 27 28 Volgende > Einde >>
|
| Resultaten 221 - 231 van 308 |
