|
Troonrede: bevordering van de groei slechts loze woorden |
|
Theo Monkhorst
|
|
woensdag 21 september 2011 |
Als de Troonrede een correcte samenvatting van het regeringsbeleid voor 2012 is, mogen we geloven dat twee onderwerpen cruciaal zijn. Ik citeer: ‘Vanuit de ambitie om de toekomstige welvaart zeker te stellen, staat de regering een aanpak voor ogen die gebaseerd is op twee met elkaar samenhangende keuzen: gezonde overheidsfinanciën en versterking van het economische groeivermogen. Die samenhang ligt ten grondslag aan alle voorstellen die u dit parlementaire jaar ter behandeling worden voorgelegd.’
Laten we eens kijken wat dat betekent.
Gezonde overheidsfinanciën wordt vertaald in ‘ ingrijpende bezuinigingen die alle Nederlanders raken.’
Over het groeivermogen zegt de Troonrede: dat ’ … een solide begroting hand in hand moet gaan met hervormingen die het groeivermogen van de Nederlandse economie versterken,’ Hervormingen dus die groei moeten opleveren.
Welke hervormingen zijn dat?
Een kleine en krachtige overheid ‘die de burgers en bedrijven meer ruimte geeft.’ Overheidsregels worden verminderd en procedures vereenvoudigd. Daardoor wordt
‘creativiteit en innovatie gestimuleerd.’ Dus met andere woorden, minder regels en minder overheid zorgt voor meer economische groei. Ook als daardoor de overheidsinvesteringen teruglopen en de financiële ruimte voor het bedrijfsleven niet groter wordt. Kennelijk heeft de overheid het innoverend vermogen in Nederland in het verleden zo beperkt dat alleen al het verkleinen daarvan meer groei oplevert. Toverformule!
|
|
Lees meer...
|
|
Allez mannen, wie stelt de nieuwe begroting op |
|
Frans Wijnands
|
|
maandag 12 september 2011 |
GENT - België zit vandaag welgeteld 455 dagen zonder regering. Het land wordt zo goed en zo kwaad mogelijk bestuurd door het aftredende kabinet van premier Yves Leterme. En die is dat inmiddels meer dan zat. Zijn ploeg raakt vermoeid, het is moeilijk geïnspireerd te blijven, temeer omdat de beschikbare armslag beperkt is. Een kabinet van lopende zaken is nu eenmaal wat anders dan een volwaardige regering.
Er mag dan wel gekscherend worden opgemerkt dat het in België zonder regering beter marcheert dan mèt een regering, maar de internationale politiek denkt daar anders over en binnen de Europese bestuurscolleges begint men zich zorgen te maken. België moet in financieel-economisch opzicht in de Europese pas blijven lopen en daar is op de eerste plaats een begroting voor het jaar 2012 voor nodig. De hamvraag is nu: wie stelt die op? De aftredende regering of de nieuwe? Premier Leterme wil daar vandaag (dinsdag) een duidelijk antwoord op. Want als het nog langer aansleept komt hij met zijn vakministers tijd tekort om die begroting op te stellen.
Maar kan de regering-di Rupo-in-wording er bij alle prikkeldraad-onderhandelingen nog zo’n klus bij hebben als een begroting opstellen en bijna 30 miljard besparingen vinden? De aanvankelijke bezuinigingsronde had als doelstelling besparingen van dik twintig miljard. Inmiddels zijn de basiscijfers van de economische situatie in België naar beneden bijgesteld en moeten er nog eens 7 miljard extra bezuinigd worden. In het bourgondische België lijkt schraalhans dan keukenmeester te worden en dat is geen plezant vooruitzicht.
Al sinds het einde van drie weken vakantie zit formateur Elio di Rupo (Waals socialist) met acht onderhandelaars van evenveel partijen en partijtjes rond de tafel. Eergisteren nog was somberheid troef, maar gisternacht - na wederom urenlange gesprekken - sprak men onverwacht van een snel naderende afronding van de gesprekken: ‘Op een haar na’, en Di Rupo had het zelfs over ‘een sterke vooruitgang’.
De slepende onderhandelingen zijn de afgelopen dagen ernstig bemoeilijkt door de benoemingskwestie van drie (Franstalige) burgemeesters in drie Vlaamse randgemeenten van Brussel. De Franstaligen willen die benoemingen doordrukken; de Vlaamse partijen zijn fel tegen. Intussen is ook uitgelekt dat di Rupo de effectieve splitsing van het kiesdistrict Brussel-Halle-Vilvoorde (BHV) op de lange baan wil schuiven en wil koppelen aan een Grondwetswijziging. Vlaamse politici noemen die kennelijk op tafel liggende voorstellen ‘rampzalig voor Vlaanderen’.
Een van de Vlaamse sleutelpartijen ontbreekt bij de onderhandelingen. Wel doen de Vlaamse christen-democraten (CD&V) mee, maar meer uit overlevingszin dan uit diepe overtuiging dat het met Di Rupo goed regeren zal zijn. Net als het Nederlandse CDA zit ook de Belgische christendemocratie in een diep dal. Van de eens zo trotse en machtige volkspartij is niet meer dan een forse splinter over. De N-VA , de Nieuw-Vlaamse Alliantie – bij de recente verkiezingen ineens de grootste partij – groeit nog steeds. Sinds begin dit jaar komen er per maand zo’n 1000 nieuwe leden bij; in twee jaar tijd is het ledental verdubbeld. De N-VA hield afgelopen weekeinde een familiedag in Bokrijk. Voorzitter Bart de Wever riep de Vlaamse christendemocraten en de liberalen nogmaals op om samen een sterk Vlaams front te vormen. Maar dat betekent dat die partijen de standpunten van de N-VA zullen moeten onderschrijven. Dus samen met de democratische Vlaams-nationalisten van dat N-VA moeten werken aan een splitsing van het land, wat in een beschaafder woord ‘confederatie’ heet. De Wever voelt zich kennelijk met zijn zijlijn-positie niet ongemakkelijk. Cynisch vertelde hij onlangs te hopen op ‘een mislukken van de lopende onderhandelingen’, want dan krijgt zijn N-VA ruim baan en bijna vrij spel om alsnog de nieuwe regering vorm te geven. Voorlopig nog in een ongedeeld België, maar hoe lang nog?
Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken
|
|
Han Kogels
|
|
dinsdag 06 september 2011 |
|
Dat was me wat! Minister Piet Hein Donner die in het holst van de nacht het volk met droge ogen adviseert om internet te mijden en maar weer gewoon brieven te schrijven en overschrijvingskaarten te gebruiken. Schrijven? Ja, hallo, met een pen zeker! Staatssecretaris Frans Weekers, die over belastingen gaat, hield zijn tenen krom.
‘Straks zegt-ie ook nog dat alle belastingplichtigen maar weer hun belastingaangifte op papier moeten doen. Kunnen mijn ambtenaren al die hanenpoten weer gaan ontcijferen!’ mompelde hij. Dus stuurde hij snel een sms-je naar Piet Hein, maar die had (per fiets op weg naar de studio) zijn smartfoontje met een grote boog in de Hofvijver gedumpt. Je weet maar nooit! Zeker niet nu we weten dat DigiNotar, de hofleverancier van digitale beveiligingscertificaten voor onze overheid, zo lek is als een vergiet.
Ze schijnen zelfs geen virusscanners in hun systeempjes je hebben.
En wij maar denken dat we veilig digitaal kunnen communiceren met de fiscus en andere overheidsdiensten, zoals gemeenten. Niet dus. Een dag of wat konden helemaal niet meer on-line met onze e-overheid, want de beveiliging moest even snel op orde worden gebracht. Die operatie is trouwens nog steeds niet helemaal achter de rug, zodat we nog een tijdje het risico lopen achtervolgd te worden door digitale snelwegpiraten die net zo onzichtbaar zijn als de al dan niet bestaande snelwegschutter die autoruiten aan barrels knalt. Het leven is vol gevaar, zeg dat wel.
Dat wist de belastingdienst al in 1892. De aangifte voor de toen ingevoerde vermogensbelasting diende te worden gedeponeerd in prachtige gietijzeren brievenbussen met Rijkswapen bij het gemeentehuis. Die konden alleen door een ambtenaar van de belastingdienst worden geleegd. Er is nog een mooi exemplaar in het Belasting- en douanemuseum in Rotterdam.
Dat waren nog eens tijden, minister Donner!
|
|
|
Merkwaardig Haags feestje |
|
Dick Toet
|
|
donderdag 25 augustus 2011 |
Den Haag viert binnenkort een hoogst merkwaardig feestje. Rond de eerste september, maar het zal allemaal wel op 1 september gepland zijn, wordt gevierd dat de gemeente Den Haag de 500.000ste inwoner mag begroeten. Gemeentebestuur en aanverwante instanties zijn al wekenlang in een staat van opwinding over dit als buitengewoon heugelijk betitelde feit. De burgemeester en zijn wethouders maken de indruk dat ze minstens in hoogst eigen persoon aan deze opstuwing in de vaart der volkeren hebben bijgedragen.
Gemeentebesturen denken anno 2011 vooral in centen. Het onuitroeibare idee is dat er alleen nog maar minder geld is voor alles wat het leven enigszins aangenaam maakt. En meer inwoners leveren meer geld van het rijk op. Die meeropbrengst valt niet te ontkennen, maar is niettemin marginaal. Meer inwoners lijkt vooral meer prestige op te leveren. Wethouder Hekking, de geweldige creatie van Kees van Kooten, persifleerde dat al op schitterende wijze. In de periode van na-oorlogse opbouw in de jaren vijftig en zestig was groei nog een aanvaard middel om welvaart te verwerven. Zogeheten ‘groeiburgemeesters’ en ‘betonwethouders’ deden het goed. Maar allengs drong het besef door dat alleen méér en groei niet zaligmakend waren. Termen als ‘small is beautiful’ waaiden over uit de Verenigde Staten.
Ook in Nederland groeide het besef dat groter niet altijd beter hoefde te betekenen. Die gedachte is aan politici en gemeentebesturen grotendeels voorbijgegaan. Zij willen na hun periode toch vooral worden afgerekend op hun meetbare prestaties en de argeloze kiezer geeft er veelal blijk van gevoelig te zijn voor de groeifactor. Het Haagse gemeentebestuur speelt ook in op juist dit sentiment. Wij hebben de stad een half miljoen inwoners bezorgd, hallelujah! Maar iedereen, die de afgelopen vakantieweken heeft genoten van de lege stad weet wel beter. Wat een zegen was het weer eens onbevangen te kunnen genieten van je eigen stad. Handicap is dat het politieke stadsreces samenvalt met de algemene vakantie, dus heeft geen van de bestuurders optimaal van de lege stad kunnen genieten. Maar oh, wat is het heerlijk om van Den Haag te kunnen genieten als zo ongeveer de helft van de inwoners even is ‘opgerot’.
|
|
|
Marjolijn Uitzinger
|
|
dinsdag 16 augustus 2011 |
Berlijn – Je raakt eraan gewend: geen herdenking in Duitsland of er komt wel een rel van. Dat is de normaalste zaak van de wereld in dit land, waar het politieke scala uiteenloopt van hypercorrect denken (soms op het vermoeiende af) tot puur extremisme aan de linker- zowel als de rechterkant. Bij de grootscheepse herdenking van 50 jaar Mauerbau is het dezer dagen weer helemaal raak: afgelopen zaterdag 13 augustus, toen het op de kop af een halve eeuw geleden was dat de Muur werd gebouwd, opende het extreemlinkse dagblad Junge Welt uitdagend met de paginagrote tekst: ‘Wir sagen an dieser Stelle einfach mal: DANKE´, met daaronder een foto van bewapende, grimmig kijkende Oostduitse grenswachten.
Junge Welt stamt uit 1947 en is de erfenis van het partijblad van de jonge socialisten in de DDR, de Freie Deutsche Jugend oftewel de FDJ. Strekking van de dankbetuiging: de Muur heeft garant gestaan voor 28 jaar vrede in Europa, voor een Duitsland zonder de noodzaak van bijstandsuitkeringen en werkloosheid, zonder medijnknaak of tweedeling in de gezondheidszorg, een samenleving met alle denkbare kinderopvangmogelijkheden en met nostalgische geneugten zoals Club Cola en naaktrecreatie. Kortom, partijleider Walter Ulbricht ( zijn leugen ‘Niemand hat die Absicht einen Mauer zu errichten’ kwam weer talloze malen langs op de televisie) wordt hartelijk bedankt voor zijn bijdrage aan een betere wereld.
In de herdenkingsroes van de afgelopen weken, waarin alle media terecht bol stonden van de gruwelen en het verdriet dat de Muur in Berlijn heeft aangericht, kwam deze voorpagina natuurlijk aan als een slag in het gezicht. Hoon en afkeuring worden uitgestort over de ‘Mauerfreunde’ en de kritiek is des te venijniger omdat er verkiezingen voor de deur staan: zowel in de deelstaat Mecklenburg-Vorpommern als in Berlijn zelf gaan de kiezers volgende maand naar de stembus. De Duitse toon in het publieke debat is toch al niet zachtzinnig en het mag dan ook geen verbazing wekken dat de Junge Welt al openlijk wordt vergeleken met de nazi-krant ‘Der Stürmer’.
De achterban van de Junge Welt zijn oud-communisten, verzameld in Die Linke, de partij die in Berlijn samen met de sociaal-democraten van de SPD regeert (en dat zo wil houden) en in Mecklenburg-Vorpommern, waar nu SPD en christendemocraten een coalitie vormen, graag aan de macht wil komen. Meck-Pom, zoals de deelstaat in de wandeling heet, ligt in het noord-oosten en grenst aan Polen. Het onbehagen over het herenigde Duitsland en het heimwee naar de DDR is er nog groot, wat zich onder meer uit in de samenstelling van het parlement. Zowel de oud-communisten als de neo-nazi’s van de NPD hebben flink wat aanhang; Die Linke is de derde partij na SPD en CDU, de NPD de 5e.
Die Linke verleent weliswaar geen financië
+le of andere steun aan het omstreden blad, waarin alles uit de DDR wordt verdedigt en verheerlijkt, tot de Stasi en de geheime politie toe, maar men is altijd bereid interviews te geven. Bovendien plaatst de partij advertenties in de on-line-uitgave en die worden betaald uit belastinggeld, luidt de beschuldiging van andere partijen. Dat kan niet langer. Die Linke moet zich distantieren van dit blad, vindt men.
Partijvoorzitter Gesine Lötzsch ziet electoraal de bui hangen en probeert alsnog de schade te beperken: de voorpagina van Junge Welt heeft veel mensen geschokt, gaf ze gisteren in de Bondsdag toe, en persoonlijk vindt zij die pagina ‘niet acceptabel’. De SPD-leiding heeft inmiddels verklaard dat er niet met Die Linke geregeerd kan worden als die partij niet klip en klaar de bouw van de Muur veroordeelt. We zijn benieuwd.
Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken
|
|
|
|
<< Begin < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>
|
| Resultaten 34 - 44 van 184 |
