|
Het geheim van geheime archieven |
|
Frans Wijnands
|
|
dinsdag 21 december 2010 |
GENT - Als volbloed journalist zweer ik bij wat onthullingsjournalistiek wordt genoemd: graven naar feiten die anderen liever verborgen willen houden en die publiceren. Wahrheitsfindung, zoals de Duitsers dat noemen. Voor journalistieke speurneuzen zijn er werkterreinen te over om verborgen waarheden boven tafel te halen: de politiek natuurlijk, maar ook het bankwezen, het bedrijfsleven, de gezondheidszorg, defensie. En de (rk) kerk natuurlijk.
Wezenskenmerken vooral van deze tak van journalistiek zijn check en double-check, beschikken over meerdere betrouwbare bronnen over hetzelfde thema, aantoonbaar bewijsmateriaal van de feiten en honderd procent zekerheid. Met alle respect voor het terecht gelauwerde speurwerk van NRC en Wereldomroep inzake het kindermisbruik door bedienaren van de rooms-katholieke kerk hou ik aan het laatste hoofdstuk van dat nog lang niet afgesloten dossier enige argwaan en twijfel over. Ik doel dan op de onthullingen over de vernietiging van geheime archieven in en van het bisdom Den Bosch; vanaf 1919 tot voor kort geleden.
'Bisdom liet seksdossiers verdwijnen' luidde de voorpaginakop van de NRC van afgelopen zaterdag.
Seksdossiers? Ik kom daar in de uitvoerige berichtgeving verder niets over tegen, laat staan dat die kop ook maar enigszins bewezen wordt. Er zijn geheime dossiers vernietigd; dossiers over wat genoemd wordt 'persoonlijke misstappen' van priesters van dat bisdom. 'Dus' seks?, kindermisbruik?
Kennelijk is hier een koppenmaker aan het werk geweest die koos voor sensatie in plaats van prudentie. Die met zijn kop een onbewezen beschuldiging poneert en daarmee met name emeritus-bisschop Bluyssen afschildert als een kwade genius die willens en wetens seksdossiers liet verdwijnen. Maar dat blijft onderbelicht. Wel wordt gemeld dat het over misstappen inzake de celibaatregel gaat. Maar daar kijkt toch niemand van op?, daar ligt toch niemand van wakker?, dat is toch geen misdaad? Hooguit een intern-kerkelijke kwestie die intern - en dus 'geheim'- afgedaan werd. Zoals toentertijd gebruikelijk.
Het woordje 'geheim' maakt achterdochtig, extra nieuwsgierig. Logisch. Maar als je dat woord vervangt door 'persoonlijk' krijgt het een andere lading. In tal van archieven, overal, liggen dossiers met het stempel 'geheim' of 'persoonlijk'. Gelukkig maar, omdat niet alles over personen voor iedereen altijd ter inzage hoeft te liggen. Privacybescherming, zoiets? Met de nadrukkelijke aantekening dat het uiterst verwerpelijk is om wettelijk strafbare privacy in een brandkluisje op te sluiten. De aanduiding geheim mag immers nooit de dekmantel zijn van misdadig handelen.
De celibaatgelofte breken mag binnen de kerk ontoelaatbaar zijn, het is geen strafbaar feit volgens ons civiele wettenstelsel. Kennelijk lagen (ook) dat soort dossiers in het Bossche archief. Mgr. Bluyssen heeft die gezien, gelezen en ze nadien laten vernietigen, overeenkomstig de (toenmalige) richtlijnen van de kerk. Dat zou in normale tijden geen voorpaginanieuws voor een krant - laat staan de NRC - zijn geweest. Maar vandaag de dag zijn seksdossiers natuurlijk van een andere orde. Als het zo is..... En nogmaals, daar heb ik twijfel.
Er worden twee bekende voorvallen van meer dan een halve eeuw geleden genoemd, maar dat is onvoldoende om de massieve verdenkingen op mgr. Bluyssen te onderbouwen. De berichtgeving laat - ondanks, of juist dóór de opgevoerde zegsman, archivaris Jan Peijnenburg, - onverantwoord veel ruimte voor speculatie, veronderstellingen en zelfs insinuatie.
Jan Peijnenburg blijkt geen gewetensvolle archivaris, maar een functionaris die enige frustratie van zich af praat tegenover een willekeurige bezoeker en - nog liever - tegenover journalisten.
Zijn uitlating dat de commissie-Deetman niet hoeft te rekenen op zijn geheugen, zijn kennis en zijn medewerking klinkt heel stoer, maar is van zo'n flapuit onverantwoord: hij heeft de doodnormale morele en burgerplicht om volledig aan het onderzoek mee te werken.
Dat geldt ook voor mgr. Bluyssen, natuurlijk. Maar misschien is dat niet nodig omdat - naar achteraf blijkt - van de vernietigde dossiers samenvattingen zijn gemaakt, bewaard en beschikbaar voor de commissie-Deetman. God zij dank....
Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken
|
|
Han Kogels
|
|
zaterdag 18 december 2010 |
|
Willkommen, bienvenue, welcome, Hooggeëerd publiek! Welkom in het Circus!
Als je volgend jaar tijdens Oerol naar de Peking Opera gaat, koop je namelijk een kaartje voor een circusvoorstelling. En wil je uit je dak gaan, koop dan een kaartje voor het tot circus omgedoopte popfestival Lowlands. Want als onze gedoogcoalitie volgende week in de Eerste Kamer haar zin krijgt, blijft het btw-tarief voor circussen 6 procent, terwijl het tarief voor podiumkunsten wordt opgetrokken naar 19 procent. Dus als er in een voorstelling veel acrobatiek en circustheater zit, dan noemen we het een circus.
Althans volgens de organisatoren van die evenementen. De belastingdienst heeft natuurlijk direct laten weten dat er zal worden gekeken naar de hoofdaard van de voorstelling en niet naar de naam die het beestje heeft gekregen. Klinkt logisch. Maar het maakt de sport om het circusgehalte op te voeren alleen maar spannender.
Fiscale grensverkenning noemen we dat. Een kwartiertje meer acrobatiek in de Peking Opera, Holiday on Ice wordt Circus on Ice, Bassie en Adriaan met een dansende olifant alle nummers van de als clowns verklede hardrockgroep aan elkaar laten praten, een lenige meid de hele avond vogelnestjes in de trapeze boven Youp’s hoofd laten maken, en hoppetee we hebben een btw-voordeeltje. Mocht de staatssecretaris van financiën het er niet mee eens zijn, dan leggen we de zaak voor aan de rechter.
Fiscale acrobatiek. Tax planning op het slappe koord. Jongleren met wetsartikelen. En heel misschien een grande finale spectaculaire voor het Europese Hof in Luxemburg. Komt dat zien, komt dat zien, dames en heren.
Binnenkort in dit theater…… eh, circus!
|
|
Onderwijs moet natuurlijk wel leuk zijn |
|
Dick Toet
|
|
zaterdag 18 december 2010 |
Goed onderwijs lijkt nog net niet tot de linkse hobby’s te behoren, maar leuk mag het op school niet meer zijn, zo heeft het gedoogkabinet van VVD en CDA laten weten. Er moet gewerkt worden. Loltrappen doe je maar buiten schooltijd, al zul je daar nauwelijks tijd voor hebben, want de teugels worden vooral bij rekenen, taal en wiskunde stevig aangetrokken. Voor les in sociale vaardigheden en kennis van maatschappelijke kwesties is geen tijd meer. Sport was al grotendeels uit het onderwijs verdwenen.
Ach, voor een deel is het de rituele dans, die elke nieuwe onderwijsminister ten uitvoer brengt. Er moet weer van alles veranderen. Nederland heeft een traditie van sterke onderwijsministers van allerlei politiek pluimage (Cals, Van Kemenade, Pais, Deetman). Ze moesten allemaal zonodig hun stempel drukken op het onderwijs en het lijkt en leek daarbij vaak meer om het veranderen zelf te gaan dan om het opstoten van de natie in de vaart der volkeren. Niettemin is het niveau van het onderwijs in ons land bepaald niet slecht.
De plannen, die de nieuwe minister, mevrouw Marja van Bijsterveldt, heeft ontvouwd in haar ‘Actieplan Beter Presteren’, passen in die traditie. Ze passen bovendien in het sterk door de PVV beïnvloede tijdsbeeld van gebrek aan sociale vaardigheden en daarmee gepaard gaande ordinaire omgangsvormen en een afkeer van maatschappelijke kwesties.
Enige voortvarendheid kan mevrouw Van Bijsterveldt niet ontzegd worden, want ze ontvouwt haar visie reeds enkele maanden na haar aantreden. Overigens was zij al staatssecretaris van onderwijs en in die hoedanigheid heeft zij haar nieuwe denkbeelden goed verborgen gehouden. Kennelijk lag er nog een ambtelijke notitie op de plank, die goed past in de huidige politieke flinkheid.
Achtergrond van de wensen van de nieuwe minister is gelegen in de recent uitgebrachte gezaghebbende PISA-ranglijst. Op die lijst van 65 geïndustrialiseerde landen is Nederland ietsje gezakt, maar staat het nog altijd vóór de buurlanden Duitsland en België. In landen als Zuid-Korea, Japan, China en een stadstaat als Hongkong ligt de lat wat hoger, maar daar komen onder tieners dan ook aanzienlijk meer zelfmoorden voor. De lagere- en middelbare schooltijd moet vooral ook een hoop ‘fun’ bevatten. Je te pletter leren kan altijd nog en de begaafden redden het toch wel. Natuurlijk mag er op de middelbare school best wat geleerd worden, leerlingen mogen ook best intellectueel worden uitgedaagd, maar er moet vooral veel aandacht zijn voor omgang met andere mensen, maatschappelijke en sociale vraagstukken en het ontwikkelen van levenswijsheid.
Met selectie aan de poort van universiteiten, zeker geen linkse hobby, zou veel meer succes kunnen worden behaald. Want hoogwaardig wetenschappelijk onderwijs is natuurlijk wel van groot belang. De Verenigde Staten hebben ongeveer het slechtste middelbaar onderwijs in de wereld, al wordt er wel veel aandacht besteed aan sociale vaardigheden, maar een groot aantal voortreffelijke hogescholen en universiteiten zorgen uiteindelijk toch voor een hoog opleidingsniveau. Laat de school toch in hemelsnaam een instituut blijven waar je naast rekenen en taal op een leuke manier leert hoe je verdraagzaam en vreedzaam met andere mensen om kunt gaan. Laat de PVV geen invloed uitoefenen op ons onderwijs, want daar hebben we nog vele jaren last van.
Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken
|
|
|
In tijden van Wikipedia en Wikileaks |
|
Han Mulder
|
|
woensdag 15 december 2010 |
|
De kranten zijn de secondewijzer van de geschiedenis. Dat zei de Duitse filosoof Arthur Schopenhauer in de 19de eeuw. Dat was de eeuw dat de krant het monopolie had op alle nieuws voorbij het eigen erf.
De torenklok van het dorp gaf de hoogsteigen tijd aan. De toren in het eerstvolgende dorp liep een kwartier voor of een kwartier achter. Ieder dorp had zijn eigen tijd. Maar de wereld was er ook nog. Daar schreef de geschiedenis het nooit eindigende drama van de mensheid in uren, dagen, maanden, jaren. En de krant begon dus dat drama dan koortsig seconde na seconde in drukinkt op papier vast te leggen.
Zullen er een paar generaties verder nog kranten bestaan? Of kijken de mensen dan naar onze kranten zoals wijzelf naar kleitabletten kijken uit het oude Mesopotamië? Wordt, met andere woorden, de studie van de krant een specialisme binnen de archeologie? Ik ben geen pessimist maar bezorgd ben ik wel.
|
|
Lees meer...
|
|
|
Frans Wijnands
|
|
zondag 12 december 2010 |
GENT - 'Frits Bolkestein zal volhouden dat hij geen racist is. Ik geloof hem. Maar hij verspreidt populisme en paniek. Geert Wilders mobiliseert de racisten. Bolkestein en de 'nuttige intellectuelen' helpen hem daar een handje bij. Hogere burgers als Bolkestein manipuleren en exploiteren de paniek bij de kleinburgerij'.
Het politieke boegbeeld van de Vlaamse socialisten, Louis Tobback, benutte in het dagblad De Morgen bijna twee strekkende kolommen voor een stevige reactie op de recente uitlatingen van Bolkestein.
Want ook in België - toch niet onbekend met ultra-rechtse opvattingen en bijbehorende krasse taal - is verbaasd gereageerd op de uitspraak van het VVD-coryfee Frits Bolkestein dat de joden in Nederland er goed aan doen zo snel mogelijk hun biezen te pakken. Wegwezen. Naar Israël of de VS, want daar zouden ze beter beschermd zijn tegen moslims dan in Nederland.
Tobback heeft een indrukwekkende staat van dienst. Hij was meermalen minister, is eresenator, minster van staat en burgemeester van Leuven. Onder de kop 'De ziekte van Nederland' maakt hij kritische kanttekeningen bij de opmerking van Bolkestein: 'Die heb ik altijd gezien als een rechtse, conservatieve liberaal. Maar nog altijd een liberaal. Ik heb me blijkbaar vergist'.
En nog duidelijker: 'Dat men in de Leuvense stastionscafé's dwaasheden verkoopt is tot daar aan toe. Als Bolkestein toogpraat opblinkt tot een serieus discours is dat onrustwekkend'.
Temeer, omdat Bolkestein weliswaar niet meer belangrijk is als politicus, maar wel als symbool. Vandaar misschien dat Tobback hem een 'hogere burger' noemt, terwijl hij natuurlijk geen andere burgerlijke positie inneemt dan zijn mede-burgers.
Louis Tobback noemt het 'de ziekte van Nederland' dat er geen massale verontwaardiging is ontstaan over de uitspraken van Bolkestein, maar dat alles met de mantel der liefde wordt/is toegedekt. Ook door de NRC, 'dat bastion van liberaal vrijheidsdenken', aldus Tobback. Maar nu even niet....Tobback vindt dat basisbegrippen binnen de Nederlandse politieke cultuur langzaam beginnen te vervagen, te verdwijnen zelfs. 'Het land is zijn zelfvertrouwen kwijt... ; door Wilders belachelijk te maken is de ziekte van het land niet weg. De ongenuanceerde anti-islamboodschap blijft er gemakkelijk ingaan'. Ook, of juist, bij de joodse gemeenschap die in Bolkestein een soort beschermengel ziet.
Dat zou volgens Tobback dan ook gelden voor Flip de Winter - de (extreem)rechtse Vlaming van het Vlaams Belang - die op het strand van Gaza Israël uitriep tot bolwerk van de westerse beschaving tegen het oprukkende moslimfundamentalisme. Natuurlijk, schrijft Louis Tobback, 'blijf ook ik de joodse gemeenschap waarschuwen voor slechte vrienden'. Maar hij bepleit realiteit en nuancering. Je moet toch openlijk durven zeggen dat het regent in Jeruzalem zonder het verwijt van anti-semitisme te krijgen...
Na zo'n Belgische kijk op de Nederlandse politiek begrijp ik des te meer waarom velen nog steeds scpetisch staan tegenover die gedoogrol van de PVV. Want VVD en CDA mogen dan nog zo trots zijn op de invulling van hun partijprogramma in dit kabinet, de schaduw van Wilders hangt er doorlopend en te nadrukkelijk boven.Bolkestein is onverantwoord bezig als hij de in Nederland - en vooral in Amsterdam - nog altijd gekoesterde joodse gemeenschap waarschuwt voor het moslimgevaar.
In de trant van: 'luister naar oom Frits. Nu kun je nog weg. Maar zeur niet als het fout loopt, want wij kunnen jullie geen veiligheid garanderen tegen die moslim-opmars'. Misschien zijn veel Nederlandse kiezers het daar (stiekem) mee eens. En dat is nou precies 'de ziekte van Nederland' waar Louis Tobback op doelt: angst aanwakkeren en (on)bedoeld de rol van Wilders blijven uitvergroten.
Terwijl het gewoon een grondwettelijke overheidsplicht is om bedreigde minderheidsgroeperingen te beschermen.
Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken
|
|
|
|
<< Begin < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>
|
| Resultaten 100 - 110 van 189 |
