|
Tien stellingen over het kunstenbeleid in Den Haag |
|
|
|
Theo Monkhorst
|
|
zondag 06 juni 2010 |
D66 heeft zich in het nieuwe Haagse college van B&W laten inpakken door de kunstbarbaren van VVD en PvdA en is akkoord gegaan met een korting op het cultuurbeleid met 20 procent. Dat is twee keer zoveel als de bezuinigingen op andere gemeentelijke sectoren. En duidelijk blijk van het gesundes folksempfinden van populisten, dat moet worden uitgevoerd door de nieuwe wethouder van Cultuur, Marjolein de Jong van D66, de partij die zichzelf beschaafd noemt. Zij is ook nog wethouder van o.a. horeca en city marketing, wat in dit verband niet zonder betekenis is.
Haar oproep aan kunstinstellingen meer publiek te generen betekent een keuze voor middelmatigheid en massacultuur, is daarom per definitie conservatief en zal niet veel meer opleveren dan vermaak. Het een misverstand te denken dat kunst op dezelfde manier functioneert als de horeca. Ook de suggestie dat het bedrijfsleven meer moet meebetalen is onrealistisch in een tijd van een economische krimp, als bedrijven mensen moet ontslaan.
Wethouder De Jong staat daarom voor de opgave beleidskeuzen te maken. Er zullen slachtoffers vallen. De kaasschaaf methode werkt immers niet omdat daarmee alle kunstenaars en instituten getroffen worden en maar half hun werk kunnen doen.
|
|
Lees meer...
|
|
|
Herziening Haagse beleid beeldende kunsten dringend noodzakelijk |
|
|
|
Theo Monkhorst
|
|
donderdag 27 mei 2010 |
Heroverweging van het Haagse beeldende kunstenbeleid is dringend noodzakelijk. Daarbij moet worden overwogen de taken en subsidiestromen van Stroom te splitsen in enerzijds voorwaardenscheppend beleid ten behoeve van Haagse beeldende kunst en kunstenaars en anderzijds de beleidsvorming op het gebied van de stedelijke omgeving. Er is thans sprake van mogelijke conflicterend belangen tussen beide taken binnen Stroom.
Dit staat in een notitie die ik aan de wethouder van Cultuur en aan de Commissie Cultuur van de Haagse Gemeenteraad heb gestuurd.
De Stichting Stroom, heeft een jaarlijks budget van circa € 3 miljoen. Het wordt tijd de doelstellingen, het functioneren, de bevoegdheden en de verhouding tot het gemeentebestuur en het Haagse beeldende kunsten veld eens grondig tegen het licht te houden. Er zijn te veel onduidelijkheden, er is te weinig controle en de politiek dient zich duidelijker uit te spreken over de richting waarin deze subsidiestroom moet gaan. Ook zouden Haagse beeldende kunstenaars meer en actiever moeten worden betrokken bij het beleid, moet de inspraak transparanter en dient er een onafhankelijke beroepsinstantie te komen.
In het licht van de te verwachten discussie over bezuinigingen op het gemeente subsidiebeleid, pleit ik voor een sterke positie van de kunsten gezien het maatschappelijk en economisch belang daarvan. Een debat over het beeldende
kunstenbeleid samen met betrokkenen uit het kunstenveld kan tot versterking van dat beleid leiden.
De vrijwel integrale notitie is te lezen op www.monkhorst-verhalen.nl
|
|
|
Kunst is van onbetaalbaar maatschappelijk belang |
|
|
|
Theo Monkhorst
|
|
maandag 03 mei 2010 |
Bezuinigen op overheidsuitgaven ten behoeve van kunst is één van de populairste doelstellingen van politieke partijen bij de komende verkiezingen. Ook in Den Haag. Nu is het juist dat als er op overheidsuitgaven moet worden gekort – en daarover is iedereen het eens – kunst en cultuur niet mogen worden uitgezonderd. Maar het gaat om de omvang en vooral ook om de argumenten. De meeste partijen hechten kennelijk weinig maatschappelijke waarde aan kunst en cultuur gezien het gemak en de zwakke onderbouwing waarmee zij kunstsubsidies willen schrappen. Daarom is het zinvol de waarde van kunst nog eens uiteen te zetten. Anders wordt het de cultuurbarbaren wel erg gemakkelijk gemaakt.
De BBC heeft een boeiende tv serie gemaakt onder de titel ‘How art made the world’, waarin wordt aangetoond dat door mensen gemaakte beelden sinds de prehistorie onze beschaving hebben vorm gegeven. Het begon met grotschilderingen en het eindigt nu voorlopig met drie dimensionale bewegende filmbeelden. Zonder die beelden zou onze beschaving niet bestaan.
In feite vinden kunstenaars steeds opnieuw de werkelijkheid uit. Ik herinner mij zittend aan de rivier de Leie in Vlaanderen het landschap van rivier, weiland, koeien, bomen en kerktoren als buitengewoon mooi te ervaren. Totdat ik mij realiseerde waarom: het was een landschap zoals ik dat kende van de impressionistische Vlaamse meesters. Ik herkende hun definitie van het landschap en dat gaf mij een gevoel van schoonheid, zoals ik dat had ervaren bij het zien van de kunstwerken. Maar tegelijkertijd begreep ik dat het een vals beeld was. De vredigheid van het schilderij klopte niet met de werkelijkheid: De Leie was één van de meest vervuilde rivieren van België, de kerk stond leeg door gebrek aan gelovigen en wellicht hadden de koeien BSE.
Dat is ook de reden waarom een modern kunstenaar dit landschap anders zal schilderen dan zijn grote voorgangers en goddank – zonder die nieuwe definitie zouden wij de werkelijkheid niet meer kennen.
|
|
Lees meer...
|
|
|
De strategie van Maxime Verhagen |
|
|
|
Theo Monkhorst
|
|
vrijdag 19 februari 2010 |
Maxime Verhagen, minister van Buitenlandse Zaken speelt een cruciale rol in de kabinetscrisis rond de Uruzgan missie.
Stel nu dat die rol er ongeveer als volgt uit ziet.
Verhagen wil Balkenende opvolgen als politiek leider van het CDA. Als de huidige minister president zijn rit uitzit is die kans niet zo groot. Als hij faalt des te groter. En wat zien we? Verhagen regelt een brief van de NAVO waarvan hij weet dat de PvdA daarmee niet akkoord gaat. Balkenende in zijn onschuld laat zich door Verhagen manipuleren en moet het debat met vice-premier Bos aangaan. Verhagen blijft steeds de meest harde positie innemen. Als hij wint van Bos is hij de staatsman die heeft gescoord, verliest hij dan is het de PvdA die zijn internationale verantwoordelijkheden niet accepteert. Daarvan kan hij een aansprekend verhaal maken bij de volgende verkiezingen.
Als het kabinet valt heeft Balkenende opnieuw gefaald een volledige kabinetsperiode vol te maken. Een brekebeen die niet terug komt als politiek leider. Daarvoor is Verhagen graag beschikbaar. Zijn enige concurrent is dan nog Eurlings, maar die heeft nog niets gepresteerd. En perfecte uitgangspositie voor minister Maxime Verhagen. Nietwaar?
|
|
|
<< Begin < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>
|
| Resultaten 1 - 4 van 119 |
