|
Koninklijk niveau |
|
|
|
Theo Monkhorst
|
|
maandag 22 april 2013 |
Voor alle duidelijkheid, ik heb niets met de monarchie. Maar als de meerderheid van het volk het dan toch wil, neem het dan ook serieus. De monarchie is een sprookje. Daarbij horen rituelen en illusies. Eén daarvan is dat de koning boven ons is geplaatst, ons samenbindt. Beatrix had dat door. Die zette een grote hoed op, metselde heur haar en liet zich Majesteit noemen. Willen Alexander is nog niet zover. Die mag je noemen wat je wilt en hij zet desnoods een pet op. Die hermelijnen mantel is kennelijk het laatste ritueel waar hij iets in ziet.
Ook het comité dat de inhuldiging moet organiseren is overtuigd van de volksheid van de koning, want het verordonneert dat we hem moeten toezingen op de manier waarop dat in voetbalstadions en tijdens carnaval gebruikelijk is. In plaats van een lied te laten maken door de beste componist(en) en dichters ter ere van de nieuwe vorst, heeft men een stel ongeletterden en een popartiest de opdracht gegeven een meezingdeun te maken. Met het bekende resultaat.
Het is een veeg teken voor het niveau dat koning Willem Alexander en zijn koningin zullen handhaven. Sport en musicals zullen de hoogte van de lat bepalen die zij kiezen, met Joop van den Ende en Richard Krajicek als Koninklijke adviseurs. En Daphne Deckers als tekstschrijver voor de toespraken van de Koningin. Hans Wijers wordt bedankt.
|
|
|
Oorlog |
|
|
|
Theo Monkhorst
|
|
vrijdag 12 april 2013 |
Voor de modale westerling worden oorlogen ver weg gevoerd. Wij zien fragmenten op de televisie en gedramatiseerd via film, foto of boek. Voor zover we zelf niet hebben meegevochten, bezien wij die gruwelijke werkelijkheid dus gefilterd. Eerst door de ogen van een filmer, fotograaf, journalist of schrijver, vervolgens door het medium zelf en uiteindelijk door onze eigen ogen, ons geheugen en ons voorstellingsvermogen.
Daar komt nog bij dat ons voorstellingsvermogen geneigd is onszelf te beschermen. Met andere woorden wij – de een meer dan de ander -- slagen er in weliswaar belangstelling te veinzen, maar onze betrokkenheid duurt meestal niet lang. Zouden wij ons werkelijk proberen te verdiepen in wat er op het slagveld gebeurt, dan zouden wij, met het grote aantal beelden over oorlogssituaties dat wij voorgeschoteld krijgen, allen lijden aan een posttraumatisch stress syndroom.
|
|
Lees meer...
|
|
|
Schrijven en knippen |
|
|
|
Theo Monkhorst
|
|
maandag 08 april 2013 |
In mijn binnenzak zit een hoesje met blanco papiertjes. Op onverwachte momenten trek ik dat hoesje en schrijf iets op zo’n papiertje. Voor degene waarmee ik op dat moment in gesprek ben is dat een vreemde gewaarwording. Natuurlijk maak ik mijn excuses: ‘Sorry, even iets opschrijven.’
Als ik mijn gezelschap was zou ik dat vreemd vinden. Wat schrijft hij op?, zou ik denken? Iets dat ik zojuist zei? Iets anders? Als het iets is wat ik zei, waarom schrijft hij dat op? Wat gaat hij met die tekst doen? Privacy? Als het iets anders is, zit hij zeker aan iets anders te denken dan aan wat wij bespraken. Interesseert hij zich niet voor mij?
Kortom het deugt niet. Het is zeer onbeleefd.
|
|
Lees meer...
|
|
|
Spagaatpremier |
|
|
|
Theo Monkhorst
|
|
dinsdag 30 oktober 2012 |
|
Het is een briljante vondst: geen waterige compromissen die gemiddeld resulteren in stilstand. In plaats daarvan de lusten en de lasten delen. Wat voor de één de lusten zijn, zijn voor de ander de lasten en omgekeerd. Zo ontstaat een uniek kabinetsbeleid, half conservatief en half socialistisch. Speeddating in de politiek.
Samsom, de politieke leider van de PvdA heeft het diepste nagedacht. Hij heeft besloten niet in het kabinet te gaan zitten, maar de fractie in de Tweede Kamer aan te gaan voeren. Zo hoeft hij niet als minister en vicepremier het conservatieve deel van het beleid te verdedigen en kan hij het sociaaldemocratische geluid zo goed mogelijk vanuit de Kamer laten horen. Uiteraard moet ook hij zich houden aan wat is afgesproken, maar iedereen weet dat daarvan over een jaar of twee, door gewijzigde omstandigheden, niet zoveel meer overeind hoeft te staan, zodat nieuwe keuzes moeten worden gemaakt. De politieke leider kan dan vanuit de Kamer het rode geluid laten horen.
|
|
Lees meer...
|
|
|
<< Begin < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>
|
| Resultaten 1 - 4 van 130 |
