Politiek Den Haag is weer eens in rep en roer. Ditmaal gaat het om ‘Gerda’, een glossy die alle lezeressen van de Libelle en de Margriet deze week gratis en voor niets bij hun lijfblad aantreffen. Gerda is de voornaam van de demissionaire bewindspersoon van voluit het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit. En de minister zelf heet voluit Gerda Verburg. De glossy, opgehangen aan een persoon, vult al enige jaren een gat in de tijdschriftenmarkt. De Bekende Nederlander leent zijn naam aan een periodiek. Het volk zorgt voor de rest. Het zit als klapvee op de tribune bij al de praatprogramma’s van de televisie en tussen de bedrijven door leest het de ‘Linda’ en de ‘Matthijs’.

Is Gerda een BN-er? Ik dacht het niet. Maar wat niet is kan worden, hebben ze vast bij het ministerie gedacht. En daar is Gerda dan, in een oplaag van over de achthonderdduizend. De kosten vallen erg mee, vinden ze op het ministerie en dat vind ik ook. Voor vierhonderdduizend euro heeft een mens niet zo veel. Een opkomende middenvelder uit de onderste regionen van de eredivisie doet het er nauwelijks voor, evenmin een beginnend orthodontist en ook de jaarwedde van Matthijs zelf schijnt een stuk hoger te liggen.

Wat hebben hoogwaardigheidsbekleders toch altijd veel te stellen met hun houding op de openbare weg. Zo lees ik in De Telegraaf dat minister Plasterk met dienstauto en al van de busbaan bij Almere in gehaald. Dezelfde dag meldt de krant voor wakker Nederland dat Filip, de kroonprins aller Belgen, werd gesignaleerd terwijl hij 140 kilometer hard reed op de linkerrijbaan en er vanwege de smog een limiet was van 90 kilometer. Uiteraard, we zijn in Belgenland, met uitzondering voor mensen met urgente besognes. En die Filip schijnt een permanent urgente zaak, al vanaf hij een kleine jongen was.
De chauffeur van Plasterk, zo vertelde een voorlichter van het ministerie later, had zich verlaten op een papieren route-uitdraai. Dat krijg je dan weer als je een baas hebt die wel erg van borsolino’s houdt, maar kennelijk niet van Tom Toms voor de gewone man.

Met een paar weken zijn er verkiezingen voor de gemeenteraad. Dat het land er warm voor loopt, lijkt me niet het geval. Maar daar werken de temperaturen en het klimaat in het algemeen momenteel ook niet aan mee. Bij de PvdA bleken al voorstanders om de verkiezingen maar uit te stellen tot het wat warmer is. Democratie in de praktijk schijnt gebaat bij een zekere behaaglijkheid. Het blijft daarbij wel merkwaardig dat menig land met een heel verkwikkend klimaat verre van een democratie blijkt. Ga maar eens rond de evenaar kijken.

De rituelen in de weken die naar de verkiezingen leiden, zijn vertrouwd. Coryfeeën, de partijleiders voorop, duiken op in zaaltjes in de provincie en gaan tussen de bedrijven door langs de deuren. De een met een rode roos, de ander met erwtensoep. De zin van dat alles blijft duister. Je krijgt Wouter Bos aan de deur in een rode trui en je denkt, Goh, ik tel dus blijkbaar mee. Zou het zo gaan? Ik betwijfel het.