Wat hebben hoogwaardigheidsbekleders toch altijd veel te stellen met hun houding op de openbare weg. Zo lees ik in De Telegraaf dat minister Plasterk met dienstauto en al van de busbaan bij Almere in gehaald. Dezelfde dag meldt de krant voor wakker Nederland dat Filip, de kroonprins aller Belgen, werd gesignaleerd terwijl hij 140 kilometer hard reed op de linkerrijbaan en er vanwege de smog een limiet was van 90 kilometer. Uiteraard, we zijn in Belgenland, met uitzondering voor mensen met urgente besognes. En die Filip schijnt een permanent urgente zaak, al vanaf hij een kleine jongen was.
De chauffeur van Plasterk, zo vertelde een voorlichter van het ministerie later, had zich verlaten op een papieren route-uitdraai. Dat krijg je dan weer als je een baas hebt die wel erg van borsolino’s houdt, maar kennelijk niet van Tom Toms voor de gewone man.

Met een paar weken zijn er verkiezingen voor de gemeenteraad. Dat het land er warm voor loopt, lijkt me niet het geval. Maar daar werken de temperaturen en het klimaat in het algemeen momenteel ook niet aan mee. Bij de PvdA bleken al voorstanders om de verkiezingen maar uit te stellen tot het wat warmer is. Democratie in de praktijk schijnt gebaat bij een zekere behaaglijkheid. Het blijft daarbij wel merkwaardig dat menig land met een heel verkwikkend klimaat verre van een democratie blijkt. Ga maar eens rond de evenaar kijken.

De rituelen in de weken die naar de verkiezingen leiden, zijn vertrouwd. Coryfeeën, de partijleiders voorop, duiken op in zaaltjes in de provincie en gaan tussen de bedrijven door langs de deuren. De een met een rode roos, de ander met erwtensoep. De zin van dat alles blijft duister. Je krijgt Wouter Bos aan de deur in een rode trui en je denkt, Goh, ik tel dus blijkbaar mee. Zou het zo gaan? Ik betwijfel het.