|
Verengelsing van onze samenleving leidt tot nieuwe tweedeling |
|
|
|
Paul van Velthoven
|
|
dinsdag 16 november 2010 |
Gent - De Nederlandse Taalunie viert 21 november haar dertig jarig bestaan. Alle reden om na te denken over de positie van het Nederlands, want op een aantal belangrijke terreinen wordt onze taal bedreigd. Wil zij niet vervallen tot een reservaat, dan is nieuw beleid nodig om die ontwikkeling te keren.
Een belangrijk deel van de cursussen aan de Nederlandse universiteiten wordt tegenwoordig in het Engels gegeven. Ook op middelbare scholen en zelfs in het basisonderwijs rukt het Engels op. Wordt er wel voldoende stil gestaan bij de gevolgen op de korte en de lange termijn van deze verengelsing? Natuurlijk, het Engels valt in een tijd van globalisering niet langer te negeren. De voordelen van de beheersing van deze taal voor het internationale verkeer zijn evident. Maar dit gebruik van het Engels dient wel aan regels gebonden te worden. Regels die nu veelal ontbreken.
Het gebruik van het Engels breidt zich in het onderwijs als een olievlek uit. Zelfs typische alfavakken als aardrijkskunde en geschiedenis worden op middelbare scholen steeds vaker in het Engels gedoceerd. Goede leerlingen en studenten zullen zich in dit tweetalige onderwijs wel kunnen handhaven. Niettemin wijst onderzoek van de Technische Universiteit van Delft uit dat studenten in een vreemde taal tot minder goede resultaten in staat zijn dan in hun moedertaal. Bovendien blijkt ook dat veel studenten helemaal niet op dit tweetalige onderwijs zitten te wachten. Veel docenten zijn in het Engels niet om aan te horen. Ze kunnen nog zo hun best doen, maar het gemak waarmee een moedertaalspreker zijn taal hanteert zullen ze nooit kunnen evenaren. Belangrijke nuances die nu juist in cultuurvakken zo belangrijk zijn gaan verloren.
|
|
Lees meer...
|
|
|
Hoog spel in Belgische kabinetsformatie |
|
|
|
Paul van Velthoven
|
|
dinsdag 31 augustus 2010 |
De Vlamingen weigeren nog langer als werkpaarden op te treden voor een staat die hen zo lang stiefmoederlijk heeft bedeeld. Zij willen dat de Franstaligen leren hun eigen broek op te houden.
De spanningen tussen de zeven onderhandelende partijen in de Belgische kabinetsformatie zijn na twee maanden opnieuw in een diepe impasse geraakt. Als het de twee voornaamste tegenstrevers, de nationalistische N-V-A van Bart de Wever en de Franstalige socialisten van beoogd premier Elio di Rupo alsnog lukt er ditmaal uit te komen, dan zou dat een mijlpaal zijn in de verhoudingen tussen Franstaligen en Vlamingen. De eersten hebben, sinds veertig jaar geleden de eerste stappen werden gezet om van België een federale staat te maken, het tempo van de hervormingen bepaald. De Vlamingen waren steeds de vragende partij en legden zich altijd neer bij de grenzen die de Franstalige partijen stelden. Ditmaal hebben de Vlamingen zich een doel gesteld, waar de Franstaligen aan zullen moeten voldoen. Anders zal de huidige crisis namelijk volgens eerstgenoemden op totale chaos uitlopen en zal de splitsing van het land inderdaad een grote stap dichter bij zijn. Zover is het echter zeker nog niet.
|
|
Lees meer...
|
|
|
Allochtone voetballers zijn in Frankrijk een probleem |
|
|
|
Paul van Velthoven
|
|
maandag 28 juni 2010 |
De problematische verhoudingen die eind vorige maand op het WK in Zuid-Afrika tot een uitbarsting kwamen binnen het Franse nationale voetbal staan niet op zich zelf. De problemen bij de Bleus zijn een late bevestiging van het feit dat ook de Franse samenleving gebukt gaat onder grote etnische spanningen. Nu is dat op zich niets bijzonders, alle landen in Europa hebben met deze problemen af te rekenen. Maar in Frankrijk werden ze lange tijd volstrekt genegeerd. Men klampte zich vast aan het leerstuk van de laicité, de Franse manier om kerk en staat van elkaar te scheiden. Deze heeft ook gevolgen voor de manier waarop men in Frankrijk tegen etnische minderheden aankijkt.
De wettelijke vormgeving van deze laicité is al meer dan een eeuw oud en de uitkomst van een heftige strijd tussen de katholieke kerk en het republikeinse regime aan het eind van de negentiende eeuw. De katholieke kerk verloor deze strijd en daarmee alle invloed op staatszaken en met name onderwijs. Vandaag de dag is een echte Fransman een republikein. Zijn geloofsovertuiging, maar ook zijn etnische achtergrond, zijn voor de staat een volstrekte privézaak. Het heeft weliswaar lang geduurd voordat dit leerstuk algemeen werd aanvaard, - lange tijd is er in de afgelopen eeuw sprake geweest van de twee Frankrijken die tegenover elkaar stonden, het republikeinse versus het katholieke. Maar nu staat de overgrote meerderheid van de Fransen achter de republiek met het daarbij behorende laicité, of ze nu katholiek zijn of niet en welke politieke overtuiging ze er ook op nahouden.
|
|
Lees meer...
|
|
|
Een Belgisch kiesdistrict als open wond |
|
|
|
Paul van Velthoven
|
|
dinsdag 25 mei 2010 |
|
De nieuwe verkiezingen in België van 13 juni zullen naar alle waarschijnlijkheid de kans op een oplossing van het betwiste tweetalige gebied rond Brussel niet vergroten. De tegenstellingen zullen zich slechts verharden en de kans op opsplitsing van België neemt verder toe.
Dat komt doordat het kiesdistrict Brussel-Halle-Vilvoorde (B-H-V) een open wond vormt in de toch al moeizame relatie tussen Vlamingen en Franstaligen in België. Het herinnert de Vlamingen aan de vernederingen die zij in de afgelopen honderdtachtig jaar in het eens door uitsluitend Franstaligen bestuurde België moesten ondergaan. De vastlegging van de taalgrens in het begin van de jaren zestig en de daarmee gepaard gaande wettelijk vastgelegde vervlaamsing van het openbare leven in Vlaanderen maakten daar na meer dan honderd jaar strijd een eind aan. De Vlamingen werden eindelijk volwaardige burgers in eigen land, maar dat ging wel met het nodige verlies gepaard. Brussel, bij de stichting van België in 1830 nog een stad met een Vlaamse meerderheid, was aan het begin van de twintigste eeuw al behoorlijk verfranst en nu vormen de Vlamingen daar een kleine minderheid van hooguit vijftien procent.
Hetzelfde zou op de lange termijn wel eens kunnen gebeuren in het kiesdistrict Brussel-Halle- Vilvoorde waar de verfransing de laatste decennia zeer snel oprukt. Dat roept bij de Vlamingen de moeizame strijd tegen de verfransing, die tot het verleden leek te behoren, opnieuw in herinnering. Omdat het kiesdistrict Brussel-Halle-Vilvoorde deel uitmaakt van twee gewesten, kunnen de Franstalige inwoners van dit district stemmen op Franstalige lijsten in Brussel. Als apart gewest kunnen de Brusselaars namelijk stemmen op zowel Franstalige als Nederlandstalige partijen. In Vlaanderen en Wallonië bestaat die mogelijkheid niet. Daar is het ofwel Vlaams ofwel Franstalig. Door deze situatie is de invloed van de Franstaligen niet alleen in het Brusselse gewest vergroot, ook in het Vlaamse regionale parlement zijn ze daardoor vertegenwoordigd. Dit zet kwaad bloed bij de Vlamingen wier eigen invloed daardoor wordt afgeremd ten gunste van een voortgaande verfransing.
|
|
Lees meer...
|
|
|
<< Begin < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>
|
| Resultaten 13 - 16 van 91 |
