Het wordt opnieuw een spannend jaar voor de kranten. De meeste zullen door het verlies van abonnees en advertenties, ditmaal nog eens verergerd door de kredietcrisis, hoogstwaarschijnlijk opnieuw een flinke veer moeten laten. Daarbij komt dat een effectieve, eenduidige strategie om de lezers aan zich te binden ontbreekt. Typerend daarvoor was het debat begin vorige maand in Amsterdam naar aanleiding van de publicatie van het boek De krant moet kiezen van de journalisten Warna Oosterbaan en Hans Wansink. De auteur pleiten in hun boek voor het behoud van de klassieke functies van de krant. Nieuws, analyse en commentaar, gebracht door professionele journalisten. De krant is leidend, of zou in ieder geval leidend moeten zijn bij de discussies die in de samenleving worden gevoerd. De krant levert ook, zoals de jonge hoofdredacteur van NRC Handelsblad op diezelfde bijeenkomst verkondigde, de eerste blauwdruk van hoe de geschiedenis er uit zal zien.
Pretenties kunnen de beide auteurs in ieder geval niet worden ontzegd evenmin als een zekere mate van paternalisme: laat het maar aan ons over, wij weten wat goed voor u is.