|
De Kerk van Rome ontbreekt het aan democratisch inzicht |
|
|
|
Paul van Velthoven
|
|
donderdag 22 april 2010 |
De Kerk van Rome heeft altijd een moeizame relatie met de democratie gehad.
Eeuwenlang prees zij zich zelf aan als de societas perfecta: zij meende de belichaming te zijn van de volmaakte samenleving.
Hoe ridicuul klinkt deze pretentie vandaag de dag in onze oren. Zou ze nu gebruikt worden, terwijl ze wordt geconfronteerd met wereldwijd seksueel misbruik door priesters en zelfs hoogwaardigheidsbekleders? In haar verzet tegen de nieuwe ontwikkelingen veranderde de RK Kerk vanaf de 18e eeuw in een gesloten bastion en daar is geen verandering in gekomen. Dissidenten in eigen kring die met goede argumenten op haar tekortkomingen of regelrechte fouten wezen, werden door het hoogste gezag het zwijgen opgelegd. Voorbeelden te over in het verleden. De Acht Mei Beweging is er een uit velen.
Vaticanum II, het hervormingsgezinde concilie uit het begin van de jaren zestig, betekende een geweldige breuk met het verleden. Misschien wel voor het eerst in haar lange geschiedenis wonnen progressieve krachten het pleit. De RK Kerk trad vanuit haar catacomben de moderne wereld tegemoet. Zij veranderde haar relatie met de joden, erkende de godsdienstvrijheid en stelde zich niet langer vijandig op tegenover de democratische samenleving.
Dit laatste zou binnen de Kerk een (logisch) vervolg moeten krijgen in meer zeggenschap van de lokale kerken in het centrale bestuur in Rome. Kardinaal Alfrink was daar destijds de meest gezaghebbende pleitbezorger van. Zover kwam het niet. De minderheid van tegenstanders tegen de doorgevoerde hervormingen zat in Rome en bleef daarna aan de touwtjes trekken. Langzaam maar zeker bleken de meeste hervormingen dode letter op papier.
|
|
Lees meer...
|
|
|
Alle hens aan dek voor de Europese Unie |
|
|
|
Paul van Velthoven
|
|
woensdag 10 februari 2010 |
Links en rechts wordt de Europese Unie in haar ambities gepasseerd. De economische crisis zet het welvarende Westen extra op afstand ten opzichte van de groeilanden in het Verre Oosten, met name China. De Europese topondernemers willen dat de Europese politici de handen ineen slaan, maar die zijn voor hun overleven afhankelijk van nationale belangen.
De groeilanden in Azië en Latijns Amerika blijken bijzonder weinig last te hebben gehad van de economische crisis die Europa en de VS in het afgelopen jaar zo zwaar heeft geteisterd. Op het eind vorige maand gehouden economische wereldforum in Davos gingen de groeicijfers van 2009 rond van China, India en Brazilië. Ondanks de crisis blijft China met een groei van nota bene acht procent niet alleen zichzelf maar ook de hele Oostaziatische regio omhoog trekken. De twee andere landen kwamen op ongeveer hetzelfde groeipercentage uit en dit jaar lijkt er voor hen helemaal geen vuiltje meer aan de lucht. De Indiase regering voorspelt dat de groei dit jaar zeker op negen procent uitkomt, waarmee het groeiritme van voor de crisis hernomen wordt.
Daar tegenover slaan de Europese Unie en de Verenigde Staten met hun groei in de min een bijzonder pover figuur. |
|
Lees meer...
|
|
|
Oppositie in kwestie Irak wereldvreemd |
|
|
|
Paul van Velthoven
|
|
dinsdag 19 januari 2010 |
De PvdA is blijkens uitlatingen van Wouter Bos bereid het kabinet-Balkenende op te blazen, als dit niet instemt met de conclusies van het rapport-Davids. De oppositie gedraagt zich wereldvreemd, want politici hebben juist een eigen verantwoordelijkheid in internationale aangelegenheden
De schriftgeleerden hebben gesproken. Met een beroep op het volkenrecht heeft de commissie-Davids geconcludeerd dat het toenmalige kabinet-Balkenende dat recht bij het politiek steun verlenen aan de Amerikaans-Engelse invasie in Irak heeft geschonden. De commissie heeft echter aan de discussie over het volkenrechterlijk mandaat slechts kracht bijgezet aan een papieren werkelijkheid, die weinig van doen heeft met de internationale politieke realiteit. Des te wonderlijker is dan ook te moeten constateren hoe vrijwel alle Haagse politici hun eigen rol verloochenen en zich als lemmingen op dit rapport storten, het omhelzen en zo eens te meer hun eigen wereldvreemde werkelijkheid creëren. |
|
Lees meer...
|
|
|
De fout van Gorbatsjov: zijn hervormingen waren niet realistisch |
|
|
|
Paul van Velthoven
|
|
maandag 21 december 2009 |
|
Was de ondergang van de Sovjet-Unie, die zich in 1989 na de val van de Muur pas goed doorzette, werkelijk onvermijdelijk? Niet per se. China bediende zich van dezelfde ideologie en werd net zo autoritair geregeerd als de Sovjet-Unie, en zal waarschijnlijk halverwege deze eeuw samen met de VS de belangrijkste economische grootmacht ter wereld zijn. De Sovjet-Unie, voor haar uiteenvallen in 1991 na de VS de machtigste staat ter wereld, bungelt in datzelfde rijtje ver achteraan.
Vandaag de dag kijken vele Russen met een zekere jaloezie naar China. Dat land is anders dan het hunne niet door een diep dal gegaan. Het is hard op weg de voornaamste concurrent te worden van de Verenigde Staten en sommigen zien China de VS zelfs voorbijstreven. In een voorspelling over de grootste economiëen ter wereld in deze eeuw, opgesteld door de Amerikaanse bank Goldman Sachs bungelt de voormalige Sovjet-Unie helemaal achteraan.
Was dat onvermijdelijk?
|
|
Lees meer...
|
|
|
<< Begin < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>
|
| Resultaten 17 - 20 van 91 |
