|
We zijn toe aan een tweepartijen stelsel |
|
|
|
Dick Toet
|
|
zondag 07 maart 2010 |
De laatste jaren kan er geen verkiezing worden gehouden of vooral de teleurstelling vat post. De partijen hebben gefaald en het signaal van de kiezers is niet begrepen. De kiezers zijn op drift geraakt, aan de uitslag is geen touw vast te knopen, deugen doet een verkiezingsuitslag de laatste tijd eigenlijk nooit. En de plotselinge opkomst van een nieuwe partij zorgt onherroepelijk voor extra paniek. Dat was al zo begin jaren zeventig met de Boerenpartij, in de jaren tachtig met de Centrum Democraten, begin deze eeuw met de Fortuynisten en sinds vorig jaar met de Partij voor de Vrijheid (PVV).
Je zou troost kunnen putten uit het feit dat al deze kaarsen uiteindelijk zijn gedoofd, maar de heftige en snelle opkomst van de partij van W. ziet er ongelooflijk gevaarlijk uit. Een partij, die met het verbieden van hoofddoekjes, de strijd tegen cultuursubsidies, nog veel meer asfalt en een onverantwoordelijke verlaging van de belastingen, de kiezer probeert te paaien, doet een beroep op onwetendheid en refereert voornamelijk aan de borrelpraat op verjaardagen.
|
|
Lees meer...
|
|
|
Complimenten voor Vancouver, schaamte voor Bob de Jong |
|
|
|
Dick Toet
|
|
maandag 01 maart 2010 |
Er is weinig voor nodig om mijn sympathie voor Canada op te wekken. Mooi land, veel ruimte, spannend klimaat, onberispelijk democratisch gehalte, smeltkroes van veel aardige mensen, een soort Amerika waarvan de scherpste kantjes zijn afgeslepen. Prima plek dus om olympische winterspelen te houden en dat bleek de afgelopen weken ook zo te zijn.
Natuurlijk hadden wij Nederlanders wel weer het een ander te zeuren. Slecht ijs, kapotte ijsmachine, onverlaat met een fluitje in het publiek, grotendeels onzichtbare maar niettemin lastige organisatietypes in blauwe jasjes. ‘Wat een blamage’ werd er alweer volkomen ten onrechte geroepen, want wij zijn immers de enigen die een goede schaatswedstrijd kunnen organiseren. Dat de omstandigheden voor alle schaatsers voortdurend gelijk waren, dat er nauwelijks een valse start viel te noteren en het toernooi veel mooie verrassingen en prachtige topsport te zien gaf, werd in de Nederlandse gedrukte en verbale commentaren bijna terloops én als een vanzelfsprekendheid genoteerd.
|
|
Lees meer...
|
|
|
Bos gokt met val van kabinet |
|
|
|
Dick Toet
|
|
maandag 22 februari 2010 |
Het lijkt erop dat een meerderheid van de bevolking vice-premier Wouter Bos steunt in zijn opvatting dat alle Nederlandse militairen nog dit jaar uit Afghanistan moeten terugkeren. Vermoedelijk zal die steun voor een belangrijk deel zijn ingegeven door het feit dat Bos zich daarmee houdt aan een belofte die het kabinet deed bij het besluit tot verlenging van de missie onder de uitdrukkelijke voorwaarde dat het in 2010 dan ook absoluut afgelopen moest zijn. Het breken van politieke beloftes is een veelgehoorde klacht onder burgers.
Maar intussen is de situatie veranderd. Er is een nieuwe Amerikaanse president, die zijn aandacht heeft verlegd van Irak naar Afghanistan, maar die ook voor Afghanistan een exit-politiek heeft vastgesteld. President Obama wil eveneens weg uit Afghanistan, zij het uiterlijk in 2011. Dat de PvdA een andere weg gaat dan de ook door haar bejubelde Amerikaanse president, is vreemd, in ieder geval onlogisch. Een andere factor van betekenis is dat de Nederlandse aanpak in Afghanistan (geen vechtmissie, maar goed overleg met de bevolking) internationaal steeds meer waardering ondervindt. Bovendien blijkt het merendeel van de Nederlandse militairen in Afghanistan, mede aangemoedigd door stevige premies, voorstander van verlenging van de missie.
Het is dus maar de vraag of Bos die steun blijvend kan mobiliseren. De manier, waarop het kabinet ineenzeeg was bovendien weinig verheffend. Er waren al een paar heftige en lelijke ruzies aan voorafgegaan. Het kabinet leek vooral nog in stand te blijven uit angst voor de Partij voor de Vrijheid. Het almaar strompelende kabinet was slecht voor het toch al niet geweldige imago van de politiek. Maar als het dan toch moet vallen, dan in ieder geval voor de gemeenteraadsverkiezingen, moet Bos hebben geredeneerd, want die verkiezingen bieden onherroepelijk een graadmeter voor de politieke gevoelens in het land.
Maar Bos neemt daarmee ook een geweldig risico. Het smadelijke populisme van PVV en Trots op Nederland, af en toe stevig aangevuld uit VVD-kring, lijkt nog lang niet uitgewoed in Nederland. Bos heeft ons vooralsnog heel behoorlijk door de economische recessie gesleept, de economie is aan het herstellen en ook bij kiezers gaat de liefde toch vooral door de maag. Het AOW-probeem is grotendeels opgelost, de geesten lijken rijp voor een kilometerheffing en de crisis is een mooie reden het vruchteloze JSF-project af te blazen. Mogelijk zag Bos enorme problemen bij de invulling van de noodzakelijke bezuinigingen en was zijn weerzin tegen het CDA en zijn leider onoverkomenlijk geworden. Maar Bos neemt een enorm risico met vervroegde verkiezingen. Het triomfalisme op het gezicht van de Venlose PVV-leider is voor het eerst enigszins begrijpelijk. Weldenkend Nederland moet het ergste vrezen.
Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken
|
|
|
Het probleem ligt niet bij Obama |
|
|
|
Dick Toet
|
|
vrijdag 22 januari 2010 |
|
De Amerikaanse president Obama staat onder zware druk. Ook in de Nederlandse kranten, kwaliteitskranten inbegrepen, heet het dat Obama van een mondiaal symbool van hoop tot een diepe teleurstelling is verworden. ‘Barack Obama, president van gebroken beloften’, kon je deze week in Nederlandse dagbladen lezen. Wat een pijnlijke misvatting, dit meehuilen met de Amerikaanse conservatieven.
Geen Amerikaanse president sinds Jimmy Carter heeft zich zo voortvarend gezet aan het inlossen van zijn verkiezingsbeloften als Obama. Of het nu gaat om de sluiting van Guantanamo Bay, de hervorming van de gezondheidszorg, het ontwikkelen van een exit-politiek voor Irak of het corrigeren van de door Bush genomen schadelijke milieumaatregelen, in al deze kwesties heeft Obama grote voortvarendheid getoond. En passant is hij er bovendien in geslaagd de economische crisis behoorlijk succesvol te lijf te gaan.
en.
|
|
Lees meer...
|
|
|
<< Begin < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>
|
| Resultaten 1 - 4 van 91 |
