|
Wie stopt Wilders? |
|
|
|
Dick Toet
|
|
dinsdag 10 augustus 2010 |
Stellig was mijn voornemen om Wilders en zijn partij niet, of liever nooit, meer te noemen. Het optreden van de man is zo wanstaltig en zijn denkbeelden zijn zo verderfelijk dat ik maar één oplossing kon bedenken om hem te bestrijden: doodzwijgen. Bij Janmaat was het gelukt, het ‘cordon sanitaire’ heeft in België van De Winter een marginale figuur gemaakt, zelfs de toch niet onaanzienlijke machtspositie van Le Pen in delen van Frankrijk is vervaagd en Haider in Oostenrijk reed zichzelf te pletter, zij het niet in een Porsche, zoals aanvankelijk werd gemeld, maar in een ‘oversized’ Volkswagen Passat. Extreem rechts krijgt maar moeilijk voet aan de grond in Europoa, zoveel is wel duidelijk.
Het is dan ook uitermate pijnlijk dat juist in het veelal voor progressief versleten Nederland ultra-rechts furore maakt. Furore, wat heet, de PVV van Wilders dreigt onderdeel te worden van de regering. Ik heb al vaker betoogd dat naar mijn mening de zogenaamde progressieve en liberale instelling van Nederland voor een flink deel stoelt op onverschilligheid. Welvaart en welzijn in Nederland kennen een hoge standaard en zolang we ons telkens een iets grotere auto konden veroorloven en het huis onder onze kont achteloos in waarde toenam, zou het ons verder een worst wezen welke partij onze individuele belangen het best behartigde, als het maar leidde tot vooral meer materiële welvaart.
|
|
Lees meer...
|
|
|
Zwart gat na Tour en WK |
|
|
|
Dick Toet
|
|
zondag 25 juli 2010 |
Ook de Tour de France is voorbij. Na Tour en WK voetbal wacht de sportliefhebber het gevreesde zwarte gat. Terug naar ADO-Excelsior, Bram Som zesde op de EK 800 meter atletiek en dan vele vele maanden smartelijk wachten tot het schaatsseizoen weer begint en we nu al weten dat alle toernooien bij de mannen weer gedomineerd zullen worden door Sven Kramer.
En dan hebben we zowel het WK als de Tour afgesloten met een stevige kater. Over de vernietigende anticlimax van het WK heb ik u mijn mening al proberen op te dringen, maar de Tour de France was niet veel beter. Niet dat we daar op onsportief gedrag betrapt konden worden. Integendeel, onze fietsers gedroegen zich daar vooral schlemielig met als hoogtepunt onze ‘ster’ Gesink, die na de Ardenne-etappe, waarin de renners gedwongen werden de pedalen stil te houden, met trillend lipje verklaarde dat hij het allemaal onzin vond en eigenlijk wel had willen doorrijden. Nee, ook de Nederlandse inbreng in de Tour was niet heftig. Er werd vooral verdedigend gefietst en dat is in het verleden wel anders geweest. Nederlands voetbal en Nederlands wielrennen stonden in het verleden bekend om aanvalslust en avontuur. Nederlandse wielrenners zaten in vrijwel alle ontsnappingen, pakten etappe-overwinningen en wonnen bijna per ongeluk (Jan Janssen en Joop Zoetemelk) nog twee keer de Tour ook.
Natuurlijk heeft Robert Gesink een fantastische prestatie geleverd. Zesde worden in de zwaarste etappewedstrijd ter wereld is prachtig. En Gesink is pas 24 jaar. Geweldig, maar hij is wel van dezelfde wielergeneratie als bijna-winnaar Andy Schleck en veel avontuurlijker renners als de Canadees Hesjedal, de Belg Van den Broeck en de Sloveen Brajkovic. Gesink is zeer getalenteerd, daar kan geen misverstand over bestaan, maar toch zal hij ook op latere leeftijd de Tour niet winnen, omdat hij in een tijdrit gewoon niet hard genoeg kan fietsen. Bovendien is hij veel te aardig en mist hij de uitstraling, die een jongeman als Andy Schleck nu al wel heeft.
|
|
Lees meer...
|
|
|
Slechte verliezers |
|
|
|
Dick Toet
|
|
maandag 12 juli 2010 |
Dat we de finale van het WK van Spanje hebben verloren is lang niet het allerergste. Spanje was veel beter en vooral ook sportiever en verdiende de winst ten volle. Erger is dat we ons in vele geledingen erg slechte verliezers tonen. Coach, staf, spelers, media en vrijwel alle analysten en commentatoren en degenen, die daar voor doorgaan, wekken minstens de suggestie dat het Nederlandse voetbalelftal de overwinning is ontstolen.
Als die Britse ‘scheids’ niet vlak voor de Spaanse goal een terechte hoekschop aan Nederland had onthouden, zou de finale heel anders zijn gelopen. Dan zou Nederland zich naar het einde hebben gesleept, misschien zelfs nog wel een goaltje hebben gemaakt en ´ongetwijfeld´ de strafschoppenreeks hebben gewonnen of minstens (nog) veel eervoller ten onder zijn gegaan.
Toegegeven, de Engelse scheidsrechter Webb had een slechte dag, maar als hij al een rol heeft gespeeld, dan is die vooral ten nadele van de Spanjaarden.
En, coach van Marwijk kan beter opstappen.
|
|
Lees meer...
|
|
|
Schaf buitenspel af |
|
|
|
Dick Toet
|
|
maandag 05 juli 2010 |
Het is wat. Je bent terug van vakantie en valt meteen in het WK voetbal. Op vakantie-adres in Frankrijk al deelgenoot geweest van de Franse malaise in de oefencampagne, scherpe kritieken in de Franse media, kleine maar wel bewonderende berichten over een ‘pays bas’, dat Ghana en Hongarije van de grasmat veegde. Maar bij ons, na de abominabele oefenpartijen, geen verbazing dat Frankrijk het toernooi in Zuid-Afrika al zo snel moest verlaten.
Inmiddels zijn veel meer grote reputaties geknakt. Italië, Brazilië, Argentinië, alle Afrikaanse landen, ze zijn al naar huis. Nederland zit bij de laatste vier, is euforisch, maar toch een beetje met de rem erop, want mooi voetbal is uitgebleven. De algemene klacht is trouwens dat er wel veel spanning, maar weinig opwindend voetbal te genieten valt. Duitsland zou een uitzondering kunnen zijn, ware het niet dat het in de poule-fase toch van Servië verloor. Spanje verloor van Zwitserland en wist tenauwernood via Paraquay het topkwartet te bereiken.
Hoe komt het toch dat het vertoonde spel geenszins tot de verbeelding spreekt en dat we het moeten hebben van krankzinnige spanning, lachwekkende scheidsrechterlijke dwalingen en patriottische gevoelens? Er worden veel vrije trappen en corners amateuristisch slecht genomen. Niettemin zijn de technische en vooral tactische concepten zo belangrijk en strikt geworden, dat voor echte creativiteit nauwelijks nog ruimte is. Creatieve spelers nemen af en toe risico´s, maar dat lijkt in het huidige voetbal niet echt meer te kunnen. Natuurlijk hebben ook tactische concepten hun beperkingen. Hoe kan het anders dat de tweede goal van Nederland tegen Brazilië – doorgekopte corner op het hoofd van ‘dwerg’ Sneijder – werd verkocht als een opzet, waarop bewust was getraind. In meer dan 400 minuten voetbal zagen we dit concept verder geen enkele keer.
Belangrijk thema bij dit WK was ook het gebruikmaken van technische middelen om de arbitrage behulpzaam te zijn. Over het algemeen was de arbitrage niet slecht, maar van scheidsrechters wordt een vrijwel onmogelijke opgave gevraagd. Het lijkt erop dat Blatter, de ’Samaranch’ van de Fifa, eindelijk gehoor gaat geven aan de roep om technische hulpmiddelen. Dan zal het vooral gaan om de constatering of een bal de doellijn heeft gepasseerd. Voor het al of niet buitenspel staan, is maar één oplossing mogelijk. Schaf de belachelijke buitenspelregel af. Ik heb dat tot nu toe bij alle WK- en EK-toernooien, die ik bewust heb bekeken, betoogd en het zal er ongetwijfeld – net als bij het hockey - ooit van komen. Jammer eigenlijk dat het toernooi nog zo relatief voorspoedig verloopt, de zelfgenoegzaamheid zal veranderingen helaas wel weer een tijdje in de weg staan.
Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken
|
|
|
