|
Diplomatieke verspilling |
|
|
|
Dick Toet
|
|
maandag 06 december 2010 |
WikiLeaks, de enorme klokkenluidersoperatie die de wereld de adem beneemt, legt een waaier aan interessante gedachten bloot. Natuurlijk is er allereerst de vraag of de verspreiders van al dit prikkelende nieuws voor een goede zaak strijden of dat ze voor vele betrokkenen onnodig gevaar stichten. Reacties als zou zelfs de vrede in de wereld erdoor gevaar kunnen lopen, lijken mij volstrekt overdreven.
In veel decente rechtssystemen geldt dat onrechtmatig verkregen bewijs niet als bewijs mag gelden. Maar daar gaat het hier niet om. De mensen achter WikiLeaks zeggen er slechts op uit te zijn aan te tonen welke weinig fraaie activiteiten zich achter de schermen op het wereldtoneel afspelen. En dat kijkje achter de schermen van de internationale diplomatie is verbijsterend. Dat is niet vanwege de zwaarte van de onthullingen zelf, want veel schokkend nieuws leveren de diplomatieke ambtsberichten niet op. Integendeel, de onthullingen zijn van een onwaarschijnlijke truttigheid. En dat is opmerkelijk, want het diplomatieke circuit is een buitengewoon veel geld verslindend instituut. De lange arm van het State Department, het Amerikaanse ministerie van buitenlandse zaken, strekt zich uitbundig over de hele wereld uit. Als je bedenkt dat een voor de Amerikaanse strategische belangen onbelangrijk land als Nederland al een Amerikaanse ambassade in Den Haag heeft die je gerust een miljoenenbedrijf mag noemen, kun je wel uitrekenen dat de Amerikaanse diplomatie jaarlijks miljarden kost. Nederland heeft sinds het begin van de jaren tachtig nooit meer een fatsoenlijke Amerikaanse ambassadeur gehad. Althans, ze werden hier gedropt, omdat ze de president financieel stevig hadden gesteund. Dieptepunt was een pizzaboer, die met een enorme staf beveiligers om zich heen enkele jaren vrijwel uitsluitend achter de vrouwen heeft aangezeten. Kun je nagaan wat het diplomatieke apparaat kost in landen, die er in Amerikaanse ogen wel toe doen.
En dit enorme apparaat heeft niets beters kunnen ontdekken dan dat de Franse president een wat hitsig typetje is, dat Angela Merkel niet uitblinkt in creativiteit, dat Berlusconi een deugniet van jewelste is, en meer van dit soort semi-onthullingen, die ieder mens met een gezond verstand en belangstelling voor het buitenland op een achternamiddag zou kunnen optekenen. Overigens ben ik ervan overtuigd dat zo ongeveer alle dure diplomatieke posten, die van Nederland incluis, zich vooral bezighouden met het intrappen van open deuren en dat gaat vrijwel altijd gepaard met veel feesten en partijen. Ik kan me nog een Nederlandse ambassadeur in Amerika herinneren, die tussen de feestelijke partijen door de Nederlandse correspondenten veelvuldig uitnodigde om ongetwijfeld van hen te vernemen hoe zijn volgende ambtsbericht eruit kon gaan zien. Laten we wel wezen, diplomatie kan natuurlijk belangrijk zijn, maar het leidt wereldwijd tot gigantische verspillingen van, dat moet gezegd, doorgaans intelligente mankracht. In dit opzicht heeft WikiLeaks in ieder geval een zeer verhelderende rol gespeeld.
Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken
|
|
|
Dubbele nationaliteit |
|
|
|
Dick Toet
|
|
donderdag 21 oktober 2010 |
|
Boerkaverbod, minimumstraffen, een afgeslankte Tweede Kamer, 10 kilometer harder rijden, Waar je heden ten dage al niet over moet nadenken. Maar ach, denk je dan, dat gezever gaat wel weer over. Helaas nee, zo blijkt uit de opnieuw opgelaaide discussie over het dubbele paspoort. De PVV maakte er ooit een nummer van, toen bleek dat twee leden van het vorige kabinet naast hun Nederlandse paspoort ook een Marokkaans, respectievelijk Turks paspoort hadden. ‘Amadeus’ Wilders bracht het groots en meeslepend. Het ging er niet om dat het een tweede paspoort betrof uit de door hem verfoeide immigratielanden, want als Aboutaleb een blonde kuif had gehad en een Zweeds paspoort zou hij hetzelfde betoog hebben gehouden. Onzin natuurlijk, het ging Wilders er wel degelijk om de loyaliteit van allochtonen met een Turkse en Marokkaanse achtergrond ter discussie te stellen. En nu een staatssecretaris van het nieuwe kabinet ook een Zweeds paspoort blijkt te hebben, moet hij zijn hypocriete uitspraak van destijds gestand doen en het aftreden óf het Zweedse paspoort van de staatssecretaris eisen.
Hoe belachelijk kun je jezelf maken. Alsof het bezit van een paspoort iets te maken heeft met je loyaliteit ten opzichte van je woonplaats. Ik voel mij in de eerste plaats wereldburger, in de tweede plaats Europeaan, ook wel een beetje Nederlander, maar dan wel vervuld van schaamte over het feit dat dit land een partij als de PVV heeft voortgebracht. Het heftig koesteren van een nationale identiteit kan vervelende consequenties hebben, zo is bijvoorbeeld aan het eind van de vorige eeuw op de Balkan wel gebleken.
Ik ben getrouwd met iemand met een dubbele nationaliteit. Mijn vrouw heeft ook een Zwitsers paspoort, haar grootouders zijn ooit uit het Italiaanse deel van Zwitserland naar Nederland geëmigreerd. De Zwitserse inbreng is overigens zeer beperkt. Eens in de zoveel tijd komt er per post een Zwitsers tijdschriftje van de ambassade en ik denk dat mijn vrouw liever ziet dat Federer Wimbledon wint dan Nadal, maar zelfs daarvan ben ik niet helemaal overtuigd. Mijn vrouw en ik koesteren wel een diepe genegenheid voor Frankrijk, maar ook wij kijken met afgrijzen naar de diep ingrijpende protesten tegen de voorgenomen pensioenhervorming door de regering Sarkozy. Van de Franse president zijn we trouwens beiden niet erg gecharmeerd. ´Drama-king´ vinden we vaak. Verder ben ik republikein in hart en nieren, maar ik gooi geen waxinelichtjes naar de gouden koets.
Waar gaat het nu eigenlijk om bij de nationale identiteit. Fransen die zich een leverziekte drinken, Duitsers die ’s nachts bij een rood voetgangerslichtje staan te wachten, Belgen die niet weten hoe ze zichzelf kunnen opheffen, Italianen die een enge macho als Berlusconi op het schild heffen, Polen die zich klem zuipen? Ik voel mij over het algemeen thuis in Nederland, maar ik heb ook met groot plezier vijf jaar in de Verenigde Staten gewoond en zou ook zonder problemen in Frankrijk kunnen wonen. Een paspoort is een papiertje dat aangeeft waar je woont en waar je geboren bent, niet meer en niet minder. Als je er daar twee van hebt, geeft dat geen enkele indicatie voor de manier waarop je in de samenleving staat. Te hopen valt dat we in de komende tijd weer over echt belangrijke zaken van gedachten gaan wisselen.
Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken
|
|
|
Kabinet: sigarenrook en horlogekettingen |
|
|
|
Dick Toet
|
|
dinsdag 12 oktober 2010 |
Het zou allemaal anders worden. Links was naar de zijlijn verdrongen, ‘linkse’ hobby’s naar het rijk der fabelen verwezen, rechts Nederland kreeg een programma én een kabinet om de vingers bij af te likken. Het had weliswaar even geduurd, maar dan had je ook wat. VVD en CDA zouden met gedoogsteun van de PVV het verloederde vaderland opnieuw uitvinden, volop nieuw elan, weg met oude patronen, volle kracht vooruit.
Nu de samenstelling van een nieuw kabinet op een haar na is gevild, wordt één ding volstrekt duidelijk. Zelden zijn in de politiek zoveel holle frasen vernomen als in de afgelopen maanden. Dat begon al met de belofte van bijna-premier Rutte dat de formatie binnen een paar weken afgerond zou zijn, nee, sterker nog, afgerond moest zijn. Het is daarna niet beter geworden. Tekenend voor de belabberde situatie is het feit dat een in machteloos gerommel verzand CDA-congres plotseling als een soort hoogtepunt van de na-oorlogse politiek wordt beschouwd. Vertoningen van de PVV zijn zelden verheffend, maar dieptepunt was toch wel dat Wilders tussentijds plotseling de stekker eruit trok om die nauwelijks een paar etmalen later weer feestelijk in het contact te steken.
Het programma van het nieuwe kabinet biedt helaas geen enkele troost. Het staat bol van de symboolpolitiek. Een boerkaverbod voor de naar schatting 250 boerkadragende vrouwen in ons land als speerpunt, het is ronduit belachelijk. Geen hoofddoekjes meer in bepaalde functies; 500 agenten voor een op te richten dierenpolitie, terwijl veel korpsen nu al te weinig reguliere mankracht hebben; het vastleggen van minimumstraffen, terwijl iedereen kan weten dat bij pogingen de criminaliteit te beteugelen vooral het toenemen van de pakkans effect sorteert; de Tweede Kamer terug naar 100 leden, terwijl wij al een klein en behoorlijk effectief parlement hebben. Het moet niet gekker worden.
Ja maar er wordt wel dapper en fors bezuinigd, hoor je dan roepen. Welaan, er wordt al bij al minder bezuinigd dan was toegezegd en het gros van die bezuinigingen is boterzacht. Beduidend bezuinigen op ambtenaren is nog nooit gelukt, afgezien nog van het feit dat ons land relatief weinig ambtenaren heeft.
Ronduit verderfelijk zijn de forse bezuinigingen in de cultuursector. Ook dat is vooral symboolpolitiek, want relatief besteden we al niet zoveel geld aan cultuur, maar er vallen straks klappen in de kunstensector, die nog tientallen jaren zullen nadreunen. Een orkest van niveau kun je niet zomaar weer uit de grond stampen. Hier manifesteert zich heel duidelijk het gebrek aan beschaving, dat PVV-vertegenwoordigers geregeld op nogal ordinaire en respectloze manier in woord en gebaar kenbaar maken.
Maar premier Rutte blijkt het grootste affront voor het laatst te hebben bewaard. De samenstelling van het kabinet is verbijsterend. Sigarenrook en in krijtstreep pakken genestelde kettinghorloges voeren de boventoon. Allemaal gerecruteerd vanonder de Haagse kaasstolp. Een groot surplus aan mannen dat zelfs de conservatieve Zwitsers zal verbazen en in Skandinavië vooral op de lachspieren zal werken.
Het kabinet dat met stramme knieën het bordes zal beklimmen, is het oudste en stoffigste van na de oorlog. Dat hoeft niet per definitie te betekenen dat het een slecht kabinet is, maar inspirerend en enthousiasmerend is het zeker niet. En om die laatste gevoelens gaat het in de politiek natuurlijk wel. En dan ook nog te bedenken dat Wilders vanaf de zijlijn op elk door hem gewenst moment de stekker uit dit krakkemikkige geheel kan trekken.
Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken
|
|
|
Waarom het CDA niet laten gedogen? |
|
|
|
Dick Toet
|
|
dinsdag 14 september 2010 |
Je mag je afvragen wat krankzinniger is. Een halve gare en uitermate obscure Amerikaanse dominee, die met de dreiging een verbranding van Korans op touw te zetten de wereldpers wekenlang domineert? Of de leider van een Nederlandse politieke partij met abjecte denkbeelden, die de formatie van een nieuw kabinet naar zijn hand zet en alleen al met de dreiging van een ferme tegen de Islam gerichte toespraak bij de herdenking van ‘nine-eleven’ in New York ook wereldwijd veel pennen in beroering brengt. Belachelijk ook dat het feit dat zijn toespraak niet de geijkte scheldkanonade bevatte alom werd begroet als een soort overwinning van de redelijkheid. Zuchten van verlichting bij VVD en CDA en een mooi signaal om verder te knutselen aan het meest rechtse kabinet dat Nederland sinds de oorlog heeft gehad.
Er is natuurlijk wel een verschil tussen de Amerikaanse dominee en PVV-leider Geert Wilders. De dominee schijnt niet veel meer dan zo’n vijftig volgers te hebben en bij bewegingen van Wilders wordt sedert de verkiezingen voortdurend gemeld dat toch maar zo’n anderhalf miljoen mensen op zijn partij hebben gestemd. Behalve dat onder die PVV-stemmers natuurlijk gewoon veel rasechte racisten zitten – vermoedelijk angstig veel zelfs -, zou ik wel eens willen weten hoeveel mensen zich bij hun stem op de PVV bewust zijn geweest van de kwalijke gevolgen van hun stemgedrag. Dommigheid, nonchalance, ballorigheid, veel andere motieven voor dat stemgedrag kan ik niet bedenken.
Het is een signaal dat heel veel mensen ontevreden zijn, wordt er dan geroepen. Ontevreden met wat? Nederland is volgens alle onderzoeken één van de beste landen om in te leven. We zijn extreem welvarend. Het klimaat kan beter en we hebben een probleempje met sommige nazaten van de mensen, die we in de jaren zeventig en tachtig importeerden om het vuile werk voor ons op te knappen, maar door de bank genomen is het buitengewoon goed toeven in ons land. Vooral veel liefhebbers van ‘het brons groen eikenhout’ hebben op de PVV gestemd en dat leidt onwillekeurig tot de gedachte dat we Limburg natuurlijk best kunnen toevoegen aan Vlaanderen als de Vlamingen zich afscheiden van de Walen. Het spijt me, maar ik kan geen enkel begrip opbrengen voor mensen die hun stem hebben gegeven aan de Venlose volksmenner.
Terug naar de formatie, want er wordt enigszins hijgerig doorgemodderd richting een kabinet dat dingen gaat doen waar volgens Rutte rechts Nederland de vingers bij aflikt. Het mes in de ontwikkelingshulp, meer asfalt, minder openbaar vervoer, stevig schrappen in de cultuur, allochtonen in de hoek zetten, het immense belang van Europa verloochenen, repressiviteit verheerlijken, de rechte hobby’s rijgen zich gemakkelijk en angstwekkend aaneen. De koers is duidelijk. Eén ding aan de huidige stand van de formatie vind ik onduidelijk. Waarom is niet gekozen voor een innige samenwerking van VVD en PVV, de grootste partij en de grootste winnaar van de verkiezingen. Het CDA zou dan om gedoogsteun kunnen worden gevraagd. Dat zou een veel logischer oplossing zijn dan de huidige samenwerking van VVD en CDA met gedoogsteun van de PVV. Het zou niet alle, maar wel een deel van de problemen bij het CDA hebben voorkomen. Maar kennelijk ontbreekt het zelfs de VVD aan politieke moed om die innige samenwerking met de PVV te zoeken.
Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken
|
|
|
