Het in Tripoli geredde jongetje Ruben, ex-staatssecretaris Jack de Vries, de geleegde vuilniszakken van Alexander Pechtold, de hypocresie tiert weer welig in ons toch wel erg schijnheilige landje. Verontwaardiging beheerst de natie.
Boos op De Telegraaf, omdat die krant het bestond ‘een interview’ uit te zenden met het Tilburgse jongetje dat de crash in Tripoli wonderbaarlijk had overleefd. Ik ben bereid aan te nemen dat ‘het interview’ (die naam verdient het korte gesprekje eigenlijk niet) door puur toeval tot stand is gekomen. De Telegraaf-redactrice Jolanda van der Graaf aan de andere kant van de lijn wordt er nu heftig op afgerekend. Youp van ’t Heck, onze nationale moraalridder, wenste haar zo ongeveer op de brandstapel.

Nooit eerder heb ik een lans gebroken voor De Telegraaf, maar in dit geval ontkom ik er niet aan. Natuurlijk kun je besluiten het gesprekje niet te plaatsen, maar wat een hypocriet gezever van mensen en hun kranten, die net zozeer zijn bezwangerd door een zucht naar nieuwsgierigheid. De kleine Ruben zal er veel later met trots over vertellen, tenzij alle hulpverleners hem voor die tijd met al hun goedbedoelde, maar hitsige steun volledig hebben verpest. In het algemeen wordt vergeten dat mensen na een ramp ook wel eens behoefte kunnen hebben hun leed met de hele natie te delen.

Je kunt ze met goed fatsoen natuurlijk allang geen voetbalsupporters meer noemen, het tuig dat meent Ajax en Feijenoord te moeten bijstaan in hun strijd om voetbalprijzen te bemachtigen. Een ordentelijke bekerfinale tussen de beide clubs is door krankzinnige bedreigingen over en weer onmogelijk gemaakt. Wat een fantastisch voetbalfeest had dat kunnen zijn, een bekerfinale tussen de oude rivalen. Natuurlijk zou dat gepaard gaan met heftige rivaliteit, maar toch vooral zou het feestgedruis moeten overheersen. Maar het gaat niet door, er zijn nu twee wedstrijden, één in Amsterdam en één in Rotterdam, zonder vijandige supporters. Een laffe, maar wellicht onontkoombare oplossing. Beveiliging van het ‘gevecht’ in één wedstrijd in de Rotterdamse Kuip zou een klein leger noodzakelijk hebben gemaakt.
Afgelopen weekend maakten de ‘fans’ van Feijenoord het nog bonter. Ze betraden met 150 man (vrouwen/meisjes zijn er zelden bij betrokken) het trainingsveld van Feijenoord en eisten, de capuchonnetjes hoog opgetrokken, van trainers en spelers dat er zondag verloren zou worden van FC Twente. Dan immers zou het gehate Ajax het nog moeilijk krijgen om kampioen te worden. Onvoorstelbaar, aanhangers van een ordentelijke voetbalclub, die van hun club eisen te verliezen, omdat een gehate tegenstander anders zou kunnen profiteren.

Daartoe verstoorden deze aanhangers de training. Er schijnen er een stuk of 12 te zijn aangehouden en snel heengezonden met een miezerig stadionverbod als straf. Dat betekent dat er 138 van deze ellendelingen vrijuit gaan. Net zo vrijuit als de Amsterdammers, die als prelude op de bekerfinale verkondigden dat ‘die kankerstad’ maar weer eens gebombardeerd moest worden en de Rotterdammers, die Ajax voortdurend bestoken met afschuwelijke anti-joodse leuzen. Hoe lang kunnen en willen we dit soort zaken nog tolereren?