Nu de kilometerheffing een lichte toets serieuzer is geworden, is het gehuil om deze zegenrijke belasting zeer sterk toegenomen. De heffing mag er komen, heet het nu, maar het mag de automobilist geen cent extra kosten. En dat zijn veelal dezelfde mensen, die schande spreken van het mislukken van de milieuconferentie in Kopenhagen, waar op hoog niveau al evenzeer het adagium van het dubbeltje en de eerste rij gold.
Minister van verkeer Eurlings heeft de ellende wel voor een belangrijk deel over zichzelf afgeroepen door overhaast te verklaren dat veel automobilisten er door de heffing zelfs stevig op vooruit zullen gaan. Wat een onzin allemaal. Serieuze beteugeling van het waanzinnig gegroeide autoverkeer kan natuurlijk niet zonder extra kosten.
Het gaat trouwens allang niet meer alleen om het beperken van het rijden met de auto, maar ook om het minder aantrekkelijk maken van het ongebreidelde bezit ervan. Wie ´s avonds een tochtje door willekeurig welke stad maakt, ziet straten en stoepen volledig bezet door blik. Waar velen hun eerste autootje hebben verworven, is een volgende grote groep allang toe aan de tweede auto en in tal van buurten zorgen inwonende kinderen al voor een nog uitgebreidere vloot.

De Nobelprijs voor de vrede voor de Amerikaanse president Barack Obama heeft nogal wat verbazing gewekt, niet in het minst in zijn eigen land. Je zou toch mogen verwachten dat de Amerikanen zouden zwelgen van trots nu hun nieuwe president al zo snel een dergelijke prestigieuze prijs in de wacht sleept. Maar er wordt in de VS nogal wat schamper gereageerd. Beetje vroeg, is zo ongeveer de vriendelijkste reactie. Dat is natuurlijk voor een belangrijk deel te verklaren door het feit dat de Amerikaanse conservatieven hun nederlaag moeilijk hebben kunnen verkroppen en al maanden bezig zijn Obama op alle mogelijke manieren zwart te maken. Een daarbij wordt geen middel geschroomd.