|
Het celibaat dat niet mocht vallen |
|
|
|
Gastschrijver
|
|
zondag 07 maart 2010 |
Richard Schoonhoven
De berichtgeving over ongewenste seksualiteit in een internaat in het Limburgse en elders uit de jaren zestig en zeventig heeft de aandacht opnieuw getrokken naar het celibaat, de verplichting tot een ongehuwde staat en vergeestelijking van de vleselijke lusten bij priesters in de rooms-katholieke kerk.
Het is opvallend dat eerst een halve eeuw later het licht aangaat in de donkere kamers van weleer en de slachtoffers naar buiten treden. Misschien dat de publiciteit rond het boek van Gerard van Westerloo over de erotische belevenissen van zijn jonge zus met een volwassen priester als een blikopener heeft gefunctioneerd. Maar dat alleen kan niet de oorzaak zijn. De openheid en openhartigheid over erotiek tot porno en alles wat zich daar tussen bevindt in reclame en op het scherm, heeft de terughoudendheid over die menselijke activiteiten verminderd. Al dan niet terecht is “de schaamte voorbij “ voor velen een realiteit. Bovendien is de priester/lesgever, voorzien van een aureool van eerbied, van het netvlies verdwenen. Zijn gezag met dat van zijn kerk is deels vervlogen. En als hij er nog is, is hij oud en kwetsbaar. Niettemin moeten de achterstallige klagers volstrekt serieus en met respect door de autoriteiten van vandaag worden gehoord. De vertekening door de afstand in tijd is geen excuus.
|
|
Lees meer...
|
|
|
Die rechte Revolte in Holland und die naive linke TV-Gegenpropaganda |
|
|
|
Gastschrijver
|
|
vrijdag 05 maart 2010 |
Helmut Hetzel
Den Haag - Einst galten die Niederlande als Land der Toleranz. Man konnte über die Straße gehen, auch wenn die Fußgängerampel rot leuchtete und sogar ein Polizist daneben stand. Der drückte ein Auge zu, weil die Verkehrssituation den Regelverstoß erlaubte. Kein Auto weit und breit, also: ,,Let´s go.‘‘
Man konnte auf der Autobahn 130 km/h fahren, auch wenn 100 km/h vorgeschrieben waren, ohne gleich geblitzt und mit einem hohen Bußgeld bestraft zu werden, wie das heute der Fall ist. Man konnte öffentlich seine Meinung sagen, ohne fürchten zu müssen, anschließend Morddrohungen zu erhalten.
Das ist lange her. Das ist das Holland von gestern. Das Land in dem Erasmus einst den Humanismus predigte, hat sich in der zurückliegenden Dekade fundamental gewandelt. Holland ist im Umbruch. Es findet eine rechte Revolte statt. Eine Revolte gegen die Überfremdung, gegen die Islamisierung des Landes. Deren Gallionsfigur ist heute der Populist Geert Wilders. Er ist der Sieger der Kommunalwahlen. Er steht nun ante portas, um die Macht in Den Haag bei den kommenden Parlamentswahlen am 9. Juni zu erobern.
|
|
Lees meer...
|
|
|
Die rechte Revolte in Holland – und die naive linke TV-Gegenpropaganda |
|
|
|
Gastschrijver
|
|
vrijdag 05 maart 2010 |
Helmut Hetzel
Den Haag - Einst galten die Niederlande als Land der Toleranz. Man konnte über die Straße gehen, auch wenn die Fußgängerampel rot leuchtete und sogar ein Polizist daneben stand. Der drückte ein Auge zu, weil die Verkehrssituation den Regelverstoß erlaubte. Kein Auto weit und breit, also: ,,Let´s go.‘‘
Man konnte auf der Autobahn 130 km/h fahren, auch wenn 100 km/h vorgeschrieben waren, ohne gleich geblitzt und mit einem hohen Bußgeld bestraft zu werden, wie das heute der Fall ist. Man konnte öffentlich seine Meinung sagen, ohne fürchten zu müssen, anschließend Morddrohungen zu erhalten.
Das ist lange her. Das ist das Holland von gestern. Das Land in dem Erasmus einst den Humanismus predigte, hat sich in der zurückliegenden Dekade fundamental gewandelt. Holland ist im Umbruch. Es findet eine rechte Revolte statt. Eine Revolte gegen die Überfremdung, gegen die Islamisierung des Landes. Deren Gallionsfigur ist heute der Populist Geert Wilders. Er ist der Sieger der Kommunalwahlen. Er steht nun ante portas, um die Macht in Den Haag bei den kommenden Parlamentswahlen am 9. Juni zu erobern.
|
|
Lees meer...
|
|
|
DE CAMERA TREFT GEEN SCHULD |
|
|
|
Gastschrijver
|
|
dinsdag 23 februari 2010 |
|
Richard Schoonhoven
Het is een vraag waarop geen antwoord mogelijk is, maar toch: hoe zou de discussie in het parlement dat leidde tot de ondergang van het kabinet zijn verlopen zonder de aanwezigheid van de camera? In het televisiejaarboek van de NOS in 1982 schreef ik over de ambivalentie van de televisie ten opzichte van de politiek: Televisie is onmisbaar geworden voor de instandhouding van de democratie en tegelijkertijd verlaagt zij het politieke bedrijf tot mannetjesmakerij.
Kamervoorzitter Van Thiel heeft het op zijn geweten. Aan het eind van de zestiger jaren mocht de camera naar binnen en van 1970 af was het de televisie zelfs toegestaan eigen samenvattingen van de debatten uit te zenden.
Van Thiel zal ongetwijfeld op de hoogte zijn geweest van de bezwaren van tal van geachte afgevaardigden toen de geschreven pers toegang kreeg tot de beraadslagingen.Dat was in het begin van de negentiende eeuw. Het was een fel omstreden ingreep. De argumenten van de tegenstanders zijn ook vandaag nog herkenbaar.De afgevaardigden zouden willen gaan schitteren voor de publieke tribune. De oppositie zou de gelegenheid grijpen om te dingen naar de volksgunst en het zou een competitie worden in welsprekendheid in plaats van een debat op argumenten. Het zou een “openbare tentoonstelling” worden waarschuwde de voorstanders van een besloten debat, zoals onze voormalige collega dr. Nico Cramer in Parlement en Pers beschrijft: ”Men wil brilleren, men redeneert en oreert; men wordt het oneens; men disputeert; de driften worden gaande; men echaufeert zich en brengt niets ten effecte, omdat de een niet wil hebben dat de ander de eer heeft van eenen goede daad”.
Ook zonder camera kon volgens de kenners van gisteren een debat worden opgebouwd waarin de emoties worden opgeroepen, waarvan we recent weer getuige waren.
|
|
Lees meer...
|
|
|
<< Begin < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>
|
| Resultaten 1 - 4 van 58 |
