Frans Kok

Washington, 7 november – Wat een euforie en emotie rond Obama’s overwinning. Willekeurige vreemden voerden in de metro op woensdagochtend geanimeerde gesprekken. Alsof de Yankees de world series hadden gewonnen. Men feliciteerde elkaar spontaan: ’whow, fantastic!’
Het zal lastig zijn het leven van alledag weer op te pakken. Toch zal het moeten. Donderdag en vrijdag leek het in de metro alweer business as usual: zwijgend en gereserveerd las men zijn krant of de net uitgekomen bestseller. En bereidde zich voor op het werk, want daar draait alles om in deze sombere tijden.
Emotioneel was het, die historische dinsdagavond. Zonder uitzondering pinkten de gasten van een election night party in Georgetown (zeg de grachtengordel van Washington) de nodige tranen weg toen de uitslag bekend werd. Luisterden doodstil naar de zoveelste briljante speech van Obama, ditmaal als president elect. Applaudisseerden voluit voor John McCain, die opeens weer zichzelf was met zijn verzoenende en stijlvolle concession speech. De champagne ging rond en iedereen omarmde elkaar en herhaalde: wat een fantastische, historische gebeurtenis.
Kortom, een nieuw begin. Na acht jaar van toenemende apathie en cynisme, is er weer enthousiasme en hoop.
Toch schuilt daar een gevaar in.

Frans Kok

Hans Hoogervorst maakt het veruit het bontst. Hij is de baas van de prestigieuze Autoriteit Financiële Markten. Maar als iemand zijn site aanklikt, wordt-ie steevast getutoyeerd. Als iemand informatie wil over beleggingspolissen of andere dure financiële produkten, is het voortdurend: je en jij: ‘check hier je eigen beleggingspolis’.
Dus als u morgen op straat Hans tegenkomt, kunt u rustig tegen hem roepen: Hoi Hans! Dat gejij en gejou is niet alleen ergerlijk, het getuigt ook van luiheid en slecht vakmanschap.