Helmut Hetzel

Het medialandschap en de journalistiek ondergaan weer een fundamentele metamorfose. Na de uitvinding van de boekdrukkunst, telegrafie, telefonie en fotografie, de opkomst van de kranten, radio en TV, zijn we nu midden in de derde grote mediale revolutie – de internetrevolutie. Er zijn structurele maar ook specifieke reacties daarop.

Constance van der Valk

Parijs – Weinig landgenoten kennen deze afkorting: PPDA. In Frankrijk is het een begrip: de immens populaire presentator van het Franse eerste net: Patrick Poivre d’Arvor. Sinds twintig jaar dagelijks zichtbaar: ’s avonds van 8 tot 9 uur op TF1. Voor de zomer brak er bijna een opstand uit onder de kijkers, toen de leiding van TF1 bekend maakte dat PPDA na de zomer zou verdwijnen van het scherm. PPDA zelf vernam dit ook via een persbericht.
Zo gaat dat in Frankrijk . De leiding van het tv-journaal wilde een nieuwe en frisse nieuwslezer neerzetten. Het werd dus een vrouw en ze is al begonnen per 1 september.
Waarom was PPDA, zoals hij onveranderlijk in alle magazines werd en wordt aangeduid, zo populair?

Han Kogels
Dit verhaal gaat om centen. Je gaat naar de kassa van de supermarkt om een reep chocola van €1,46 af te rekenen. In dat bedrag zit 8,3 cent btw, maar de kleinste betaalmunt is 1 Eurocent.Volgens de Nederlandse afrondingsregels (rekenkundig, dus vanaf 0,5 cent naar boven) draagt de supermarkt dus 8 cent btw aan de fiscus af. Als je in één keer twee repen koopt, staat er op de kassabon €2,92 en daarin zit 16,5 cent btw, dus moet de winkelier 17 cent btw afdragen. Het omgekeerde effect doet zich ook voor. Koop je in één keer twee zakjes drop van €1,50 per zakje, dan moet de winkelier 17 cent btw van die €3,00 aan de fiscus afdragen en dat is dan weer 1 cent minder dan wanneer je die zakjes afzonderlijk had gekocht. Stel dat je de twee repen en de twee zakjes drop in één keer had gekocht, dan zou de winkelier uit het ontvangen bedrag van €5,92 een btw-bedrag van 34 cent hebben moeten afdragen. En dat is dan weer net zoveel als wanneer je die vier artikelen afzonderlijk had gekocht. Dat gaat al jaren zo en de klant ligt er niet van wakker.
Maar Albert Heijn had er genoeg van dat de af te dragen btw rekenkundig wordt afgerond per kassabon.

Han Kogels

Het heeft even geduurd, maar het Fingerspitzengefűhl lijkt bij de fiscus in ere te worden hersteld. Gewoon kijken of de belastingplichtige nerveus op zijn stoel zit te schuiven. Even loeren naar zijn gelaatsuitdrukking. Knippert hij niet wat te vaak met zijn ogen? Heeft-ie zweetdruppeltjes op het voorhoofd? Van welk automerk is dat contactsleuteltje? Zou die Rolex echt zijn? Is het een open figuur of heeft-ie het achter zijn ellebogen? Voelt het goed of voelt het niet goed?
En dan de inkeiler: ‘Nee, mijn onderbuikgevoel zegt me dat uw aangifte niet deugt. Ik ga er nog even induiken. U hoort nog van me!’
Het schijnt te werken. Speurhonden van De Jager hebben het in groepjes van twee uitgeprobeerd op een paar honderd ondernemers. Alles onder het toeziend oog van een Nijmeegse hoogleraar in de psychologie van het onderbewuste. Telkens één onderbuikaanvoeler die een uurtje met de belastingplichtige aan tafel zat en één cijferaar die dagenlang de boekhouding ging onderzoeken. In meer dan tachtig procent van de gevallen bleek het onderbuikgevoel juist te zijn geweest.
De staatssecretaris wil nog wat langer testen, zo laat zijn woordvoerder weten, maar als het goed loopt kan er veel menskracht worden bespaard.
Wie een goed onderbuikgevoel heeft mag blijven. Om wat ervaring op te doen voor de overstap naar de fiscale adviespraktijk. Dan kan je tegen een aantrekkelijk tarief je klant uitleggen hoe die zich moet gedragen om belastingbesparend in te spelen op de onderbuikgevoelens van de inspecteur.