Berlijn – Het bleek weer eens toen ik vorige week twee Nederlandse vrienden op bezoek had, vijftigers, met een lange medialoopbaan. We namen een kijkje in het museum bij Checkpoint Charlie, dat veel aandacht besteedt aan de 17e juni 1953, oftewel de volksopstand in de toenmalige DDR. Een landkaart met brandhaarden laat zien op welke schaal zich dit afspeelde: door het hele land kwamen arbeiders in opstand tegen het communistische regiem in hun land. Toen al. En ook toen al kwamen Russische tanks in actie en werd de orde meedogenloos hersteld, precies zoals in Budapest (1956), Praag (1968) en Peking, waar Chinese tanks het Plein van de Hemelse Vrede schoonveegden op 4 juni 1989. Mijn vrienden, goed ingevoerde wereldburgers, waren stomverbaasd, net zoals bijna alle andere Nederlandse bezoekers. Zo’n enorme volksopstand, op die schaal, in een heel land, bloedig neergeslagen – en wij weten er eigenlijk niets van! Budapest, Praag, Peking, dat weten we precies. Maar 1953 is voor ons het jaar van de watersnood en verder niks. Hoogstens het vage besef dat er in Oost-Berlijn destijds iets aan de hand was.