Mens, dier, natuur, dat was Corneille. Wie eens de curieuze ervaring heeft gehad in zijn gezelschap te verkeren zal dat niet licht meer vergeten. Altijd onbevangen - van Cobra tot Bijenkorf – zichzelf.
Salut.

(www.henkbeereboom.nl)

De gedoger gedoogd

Rutte en Verhagen hebben zich het staatsrecht in het rond gewrongen om het rechtse minderheidskabinet te krijgen. De vraag was vooral of je tot 76 kon tellen.
Nu Wilders in New York gesproken heeft zonder iemand al te zeer voor de schenen te schoppen, kunnen VVD en CDA de illusie uitventen dat zij gedogen dat hij hen gedoogt. De komst en de val van dit kabinet gedoogt geen uitstel meer.

(www.henkbeereboom.nl)

Uitzendbureaus zijn de weersvoorspellers van de economie, zegt men.
Volgens berichten van Randstad trekt “het” weer aan.
Maar niemand die weet wanneer we deze foto weer kunnen opbergen.

(www.henkbeereboom.nl)

De politieke rapportages die via Wikileaks naar buiten komen, behelzen verslagen, waarnemingen, analyses en inschattingen geschreven door ambassadepersoneel. Die berichten gaan naar hun “hoofdsteden”, als hulpmiddelen voor verder politiek beleid daar.
De ene ambassadeur bericht diplomatieker dan de ander. Wie de moeite heeft genomen zich in de “leaks” te verdiepen treft enkele interessante dingen aan, maar ziet ook dat het een grote keutelmachine is waarvan het meeste zo weer de prullenmand in kan.
Dat doet denken aan die brave ambtenaar die zijn archieven eindelijk wel eens wilde schonen. Dapper liep hij met een grote hoeveelheid oude documenten naar zijn baas en kondigde aan dat hij die wilde weggooien. Deze nam de stapel over, liet ze door zijn hand waaieren, knikte instemmend en zei “Ja, doe maar weg, maar maak er eerst even een kopietje van … ”

(www.henkbeereboom.nl)

De laatste tijd krijgen we met een zekere regelmaat berichten voorgeschoteld over anti-semitische incidenten. Nieuws is het wel, nieuw is het niet.
We duiken de vrij recente historie in en schrijven 1976: Nederland zit in de slipstream van de olieboycot.
Ons land moet volgens de Arabische landen gestraft worden voor de politieke en daadwerkelijke steun aan Israel, met name in de Jom Kippoeroorlog.
Een bedreiging voor onze rust en welvaart. Voor velen ook een dilemma tussen handelsgeest aan de ene en een pro-Israel houding aan de andere kant.

Terwijl de economische gevolgen van de olieboycot zich in ons land deden gelden (Minister President Den Uyl: “de tijden van weleer komen nooit meer terug”), werd door de Nederlandse Stichting voor Statistiek een onderzoek gedaan naar de vraag hoe de Nederlandse bevolking zich opstelde jegens Israel en jegens de Arabische landen. In hetzelfde onderzoek werden ook vragen meegenomen over anti-semitisme in ons land. Daar was een reden voor, want als het politiek, economisch, financieel, sociaal slecht gaat moet iemand de schuld krijgen. Dat is door de eeuwen heen al zo en vooroordelen vergemakkelijken die zoektocht aanmerkelijk. Zigeuners stelen, negers zijn liever lui dan moe, joden zijn uitbuitende handelaren. Misplaatst spraakgebruik is hieraan inherent. “Kom maar binnen als je geen Jood bent”, is een wrang voorbeeld van zogenaamde gastvrijheid.

Anti-semitisme in Nederland ?
Er zijn volgens dat onderzoek in Nederland bijna evenveel mensen die vinden dat anti-semitisme wel bestaat als er mensen zijn die vinden dat dit niet het geval is. Van de totale bevolking zegt 47% dat anti-semitisme er nog enigszins tot sterk is; 44% zegt dat het er nauwelijks of helemaal niet meer is.

Ingaand op de vraag of het Jodendom een ras of een geloof is, noemt bijna 40% van de bevolking noemt het jood zijn een geloof. Een kwart vindt dat de joden een ras vormen. Een derde vindt dat joden zowel een ras als een geloof vertegenwoordigen.
Enigszins in het verlengde van deze vraag lag of joden in ons land worden gezien als een aparte groep, zoals bv. buitenlandse werknemers, zeer streng gelovigen etc. Iets meer dan de helft van de totale bevolking vindt dat niet; iets meer dan een derde vindt dat wel en een kleine 10% heeft geen mening.

Er werden in het onderzoek een twintigtal concrete vooroordelen voorgelegd. Daarvan sprongen er vier uit in de zin dat er in sterke mate op werd gereageerd. De andere vragen werden als meer diffuus ervaren.
Het hoogst “scoorde” de vraag of je aan het uiterlijk ziet of iemand jood is: bijna driekwart vond dit.
Ook werd sterk gereageerd op het vooroordeel dat joden een afkeer zouden hebben van hard lichamelijk werken. Een kwart vindt dit, een kwart vindt dit niet.
Er bestaat ook een vooroordeel dat zegt dat een oog moet worden gehouden op joden vanwege gevaar voor linkse ondermijning. De helft van de ondervraagden weet hier geen antwoord op en 40 procent is het oneens.

Een foto zonder tekst kan veel zeggen, maar kan ook vragen oproepen. Is dit een beeld van de recessie? Zijn deze mannen werkloos? Of spelen ze een potje kaart in schafttijd? Genieten ze hier van hun pensioen? Is het gewoon hun kaartmiddagje? Zetten we bij de foto "recessie" of "kaarten in vrije tijd"? Weet je wat, we zeggen: "recessie of niet, de kaarten worden geschud."