Menu
Home
Theo Monkhorst
Han Mulder
Dick Toet
Paul van Velthoven
Marjolijn Uitzinger
Hetty van Rooij
Frans Wijnands
Marc De Koninck
Han Kogels
Frans kok
Gastschrijver
Henk Beereboom
Plein
Vertel het verder!
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden:
e-mail to a friend
Plein
Voorbeeld

Koningin Elizabeth kleedt zich sober, gaat in eigen land met vakantie, het liefst per trein en heeft haar Rolls Royces voorzien van een schone LPG-installatie.
Zou Beatrix dat bedoelen met haar Kerstboodschap ‘een beter milieu begint bij jezelf’?
Ook aan de tv-toespraak van haar hoogbejaarde vakgenote kan Beatrix een voorbeeld nemen. Een zakelijk verhaal, to the point, afgewisseld met leuke beelden over de activiteiten van haarzelf en haar familie gedurende het afgelopen jaar.
Het verschil met het hoogdravende gemoraliseer waarop wij elk jaar worden getrakteerd, was ditmaal wel erg opvallend.

Frans Kok
Haagse Rss
Tegen kindermisbruik helpt geen biechten Afdrukken E-mail
Frans Wijnands   
vrijdag 19 februari 2010

Een paus die met de vuist op tafel slaat? Je ziet het niet zo gemakkelijk voor je. Zeker niet met Benedictus XVI, die weliswaar streng kan kijken maar zijn stem doorgaans alleen verheft als hij de zegen uitspreekt. Maar hoe heeft hij dan in Godsnaam de Ierse bisschoppen alle hoeken van de spreekkamer laten zien, toen die onlangs berouwvol op audiëntie waren bij de grote baas, om het maar eens in wereldse termen te zeggen. Want je mag toch aannemen dat de paus niet alleen gezegd heeft dat kindermisbruik 'een weerzinwekkende misdaad' is.
Hij zal ook wel gezegd hebben dat hij een grote schoonmaak wil in de Ierse katholieke kerk, dat hij de schuldigen zo snel mogelijk uit het ambt en voor de rechter wil zien en dat hij vanaf nu iedere bisschop persoonlijk verantwoordelijk houdt voor nieuwe misdragingen van hun ondergeschikten.
De mantel der liefde is voor andere doeleinden bedoeld dan het toedekken van schandalig - en soms zelfs grootschalig - misbruik van minderjarigen.

Pedofilie en homoseksualiteit binnen de rooms-katholieke kerk is niet iets van de laatste jaren. In vorige eeuwen hebben pausen, bisschoppen, priesters en kloosterlingen, de geboden van (vrijwillig aanvaarde) onthouding genegeerd. Dat moeten ze zelf weten.
Maar minderjarigen daarbij misbruiken druist in tegen alle goddelijke en menselijke wetten.
Christenen geloven in een Laatste Oordeel, een Goddelijke afrekening met iedere mens. Op aarde geldt vooralsnog een andere rechtspraak. Of misschien ook niet.
Ook, of juist priesters die zich aan minderjarigen vergrijpen, horen op aarde daarvoor gestraft te worden, ongeacht wat hen in het hiernamaals nog te wachten staat.

Op die aardse rechtspraak tegen priesters die de wet overtreden is de rk-kerk totaal niet ingesteld.
Tot voor kort werden grijpgrage priesters - àls ze al betrapt werden - binnenkerkelijk berispt en/of geschorst. Ze werden verbannen naar een ander diocees waar niemand hun verleden kende. Of werden in een klooster geplaatst om er tot in lengte van jaren hun zonden te overdenken.
Maar ècht gestraft, een schadevergoeding betalen, door het stof gaan voor hun slachtoffers en op de meest nederige manier excuus aanbieden en om vergiffenis vragen?
Gelukkig is het hoogste gezag van de rk-kerk de laatste jaren een kruistocht tegen dit soort misbruik begonnen. Vooral onder druk van misbruikte klokkenluidertjes die na jaren stilzwijgen hun mond open durfden doen.
Het begon in Amerika waar het tot meerdere processen, veroordelingen en bijbehorende schadevergoedingen kwam. Het heeft enkele bisdommen tot op de rand van een faillissement gebracht.
Sindsdien duiken telkens weer gevallen van kindermisbruik op. Incidentele vergrijpen, zoals in Italië sinds jaar en dag aan het licht komen, of nu weer recent in België waar een pastoor die zich aan een kind vergrepen had en een nieuwe kans krijgt in een nieuwe parochie.
En in Nederland waar Gerard van Westerloo de seksuele misdragingen van pater Frits - een halve eeuw geleden - met zijn minderjarige zusje Tineke in een recent verschenen boek heeft onthuld.
Maar er duiken ook omvangrijker schandpraktijken op, zoals binnen de griezelig-vrome Ierse kerk, in Oostenrijk en nu ook in Duitsland. Het brengt de rk-kerk en de betrokken priester-congregaties, zoals de Duitse Jezuïeten, in de grootst mogelijke verlegenheid.

Vooralsnog houdt de kerk zich in de meeste gevallen op de vlakte, in afwachting van lopende onderzoeken. Dat is terecht. Want in de praktijk blijkt niet elke beschuldiging waar te zijn. Waarheid en verdichting vloeien soms in elkaar over. De herinneringen van jonge kinderen zijn niet altijd helemaal conform de waarheid. In enkele gevallen spelen geldbeluste ouders en gehaaide advocaten een vertroebelende rol. Dat neemt evenwel niet weg dat er in tè korte tijd tè veel bewezen - en ook toegegeven - misbruik is geconstateerd.

Niet-katholieken hebben hun scepsis tegenover de biecht, voor katholieken een heilig Sacrament.
Daar wordt in niet-gelovige kringen vaak schamper over gedaan. Lekker makkelijk: tegen een pater in een duister hoekje vertellen wat je misdaan hebt, een paar gebeden opzeggen en vervolgens weer vrolijk verder.
Allesbepalend kenmerk van de biecht is evenwel, dat de oprecht berouwvolle biechteling niet alleen moet beloven nooit meer in herhaling te zullen vallen maar zich daar dan ook aan houdt. Pas dàn geldt de kwijtschelding van zonden.
Waar de biechtvader geen andere straffen kan opleggen dan bidden en boetedoening, kan een wereldse rechter een normale strafmaat toepassen. En daar moeten de gezagsdragers van de rk-kerk niet langer voor op de loop gaan.


Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken


 
< Vorige   Volgende >
Henk Beereboom
In het pak genaaid


Premier Rutte,  één hand losjes in zijn broekzak, presenteert de uitkomst van de steunoperatie voor Griekenland. Een en al zelfvertrouwen, hij heeft heel wat gedaan gekregen. Snel daarna blijkt dat hij een dikke 50 miljard Euro verspeeld heeft. Als je ’t demagogisch wil zeggen: drie keer de bezuinigingen.
Hoe dat kon blijft ondanks alle debatten onduidelijk. Was er opzet ? Kon om politieke redenen niet in een keer de waarheid worden verteld? Was er echt verschil in rekenmethode of in uitleg? Waarom hier wel verwarring en elders niet of nauwelijks?
In de Kamerdebatten werden bijna al deze vragen braaf gesteld. Excuses van de minister-president vlogen af en aan. Hoezo zelfvertrouwen.
Maar net die ene vraag werd maar niet hardop gesteld: werd Mark misschien door doorgewinterd “Brussel” in het pak genaaid zonder dat zelf in de gaten te hebben? Overeind blijven in harde, snelle, tricky en weinig scrupuleuze internationale onderhandelingen is van een geheel andere orde van grootte dan je thuis half blind staren op de vraag wat de PVV met je zou kunnen gaan doen.
Hier mag je je misschien op je politieke vrienden verlaten, in Brussel doe je zaken. Of je wordt het bos in gestuurd. Met pak en al.



(www.henkbeereboom.nl)