Menu
Home
Theo Monkhorst
Han Mulder
Dick Toet
Paul van Velthoven
Marjolijn Uitzinger
Hetty van Rooij
Frans Wijnands
Marc De Koninck
Han Kogels
Frans kok
Gastschrijver
Henk Beereboom
Plein
Vertel het verder!
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden:
e-mail to a friend
Plein
Voorbeeld

Koningin Elizabeth kleedt zich sober, gaat in eigen land met vakantie, het liefst per trein en heeft haar Rolls Royces voorzien van een schone LPG-installatie.
Zou Beatrix dat bedoelen met haar Kerstboodschap ‘een beter milieu begint bij jezelf’?
Ook aan de tv-toespraak van haar hoogbejaarde vakgenote kan Beatrix een voorbeeld nemen. Een zakelijk verhaal, to the point, afgewisseld met leuke beelden over de activiteiten van haarzelf en haar familie gedurende het afgelopen jaar.
Het verschil met het hoogdravende gemoraliseer waarop wij elk jaar worden getrakteerd, was ditmaal wel erg opvallend.

Frans Kok
Haagse Rss
Hoe blanker hoe beter Afdrukken E-mail
Frans Wijnands   
vrijdag 26 februari 2010

Gent - Nee, nee, die opmerking heeft niets racistisch. Het gaat maar om friet. Over Belgische friet, en meer in het bijzonder de Vlaamse.
Niet alle Nederlanders kunnen die Vlaamse frieten overigens waarderen. Ze vinden ze te groot gesneden, te zacht gebakken en dus te bleek. Want zeg nou zelf: er gaat toch niets boven kleine, knapperig goudbruin gebakken frietjes. Maar is dat ook het beste voor de gezondheid?
Het ligt eigenlijk wel voor de hand dat uitgerekend in Vlaanderen wetenschappelijk onderzoek is en wordt gedaan naar de kleur, de kwaliteit, de smaak en de gezondheidsrisico’s van friet. Want die wordt tenslotte gebakken in olie en geen betere olie dan plantaardige.

Vlamingen en friet horen net zo vanzelfsprekend bij elkaar als Italianen en pasta.
In het laboratorium van professor Bruno De Meulenaer van de vakgroep Voedselveiligheid en Voedselkwaliteit van de universiteit van Gent, heeft de afgelopen tijd regelmatig een frietluchtje gehangen.
Logisch, want de hooggeleerde heer en zijn medewerkers hebben regelmatig handenvol aardappels in de frituurpan gegooid. Niet als aanvulling op hun mensalunch, maar op zoek naar de schadelijke stoffen die ook in de friet voorkomen, vooral het kankerverwekkende acrylamide.
Die boosdoener zit overigens ook in koffie en in graanproducten zoals gebakken brood en allerlei soorten koekjes.

Het belangrijkste nieuws is dat de Gentse onderzoekers erin geslaagd zijn om het riskante acrylamide uit te schakelen door vooraf aan verse friet het enzym aspagaraginese toe te voegen en vervolgens enkele dagen te wachten met het bakken. Dat bleek geen invloed te hebben op de smaak van de friet. Dat gebeurt nu al in het groot in de toeleveringsbedrijven, zeg maar bij de frietgrossiers.
Diepvriesfriet die recht uit het pak de hete olie ingaat ontwikkelt kennelijk veel meer acrylamide en daarbij helpt die voorbehandeling niet.
Dat niet alle aardappeltypen even geschikt zijn voor friet dat weet de verwerkingsindustrie al langer.

De patateter blijft toch nog met wat vragen zitten: welke aardappel gebruikt mijn frietenboer, hoe lang of kort is de friet voorgebakken en in welke olie?
Een kwestie van vertrouwen (en overheidscontrole), maar dat geldt in de hele voedingsindustrie. Niet voor niets gaan sommige slagers er prat op om hun klanten precies te laten weten bij welke boer ze hun vlees gekocht hebben.
Zover zijn de frietbakkers nog niet. Ik heb tenminste tot nu toe geen bordje in een frietkot zien hangen waarop vermeld was op welk aardappelveldje de uitbater zijn patatten rooit.

Een bijkomende aardigheid van het Gentse onderzoek is dat het leest als een kookboek. Met tal van raadgevingen voor wie thuis regelmatig de frituurpan op het vuur zet.
Frietvet mag in België wettelijk niet heter worden dan 180 graden. Hoe minder heet hoe beter, luidt het advies, want dat kankerverwekkende acrylamide toont zich agressiever naarmate het vet heter is.
Dus hoe bruiner de friet, hoe ongezonder. Oftewel hoe blanker hoe beter…., maar dat geldt alleen voor friet.

Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken
 
< Vorige   Volgende >
Henk Beereboom
In het pak genaaid


Premier Rutte,  één hand losjes in zijn broekzak, presenteert de uitkomst van de steunoperatie voor Griekenland. Een en al zelfvertrouwen, hij heeft heel wat gedaan gekregen. Snel daarna blijkt dat hij een dikke 50 miljard Euro verspeeld heeft. Als je ’t demagogisch wil zeggen: drie keer de bezuinigingen.
Hoe dat kon blijft ondanks alle debatten onduidelijk. Was er opzet ? Kon om politieke redenen niet in een keer de waarheid worden verteld? Was er echt verschil in rekenmethode of in uitleg? Waarom hier wel verwarring en elders niet of nauwelijks?
In de Kamerdebatten werden bijna al deze vragen braaf gesteld. Excuses van de minister-president vlogen af en aan. Hoezo zelfvertrouwen.
Maar net die ene vraag werd maar niet hardop gesteld: werd Mark misschien door doorgewinterd “Brussel” in het pak genaaid zonder dat zelf in de gaten te hebben? Overeind blijven in harde, snelle, tricky en weinig scrupuleuze internationale onderhandelingen is van een geheel andere orde van grootte dan je thuis half blind staren op de vraag wat de PVV met je zou kunnen gaan doen.
Hier mag je je misschien op je politieke vrienden verlaten, in Brussel doe je zaken. Of je wordt het bos in gestuurd. Met pak en al.



(www.henkbeereboom.nl)