Menu
Home
Theo Monkhorst
Han Mulder
Dick Toet
Paul van Velthoven
Marjolijn Uitzinger
Hetty van Rooij
Frans Wijnands
Marc De Koninck
Han Kogels
Frans kok
Gastschrijver
Henk Beereboom
Plein
Vertel het verder!
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden:
e-mail to a friend
Plein
Voorbeeld

Koningin Elizabeth kleedt zich sober, gaat in eigen land met vakantie, het liefst per trein en heeft haar Rolls Royces voorzien van een schone LPG-installatie.
Zou Beatrix dat bedoelen met haar Kerstboodschap ‘een beter milieu begint bij jezelf’?
Ook aan de tv-toespraak van haar hoogbejaarde vakgenote kan Beatrix een voorbeeld nemen. Een zakelijk verhaal, to the point, afgewisseld met leuke beelden over de activiteiten van haarzelf en haar familie gedurende het afgelopen jaar.
Het verschil met het hoogdravende gemoraliseer waarop wij elk jaar worden getrakteerd, was ditmaal wel erg opvallend.

Frans Kok
Wat zou Alex zijn zonder Maxima? Afdrukken E-mail
Frans Kok   
zaterdag 27 februari 2010


Hij was al 32 jaar. Echt goed richting geven aan zijn leven kon hij niet. Hij reed wel eens auto’s in de sloot. En biertjes liet hij niet staan, zo te zien. Zijn bezigheden waren wat onduidelijk. Zijn karakter ook.
Nederland wist niet precies wat het aan hem had. Geen intellectueel, maar ook geen domme playboy. Iets ertussen in. Onze toekomstige koning, dat was het enige wat min of meer zeker was.
Toen kwam Maxima. Uit het niets op een feestje beland in Sevilla. Une coupe de foudre aan beide kanten. In het geheim elke week naar New York waar consul Bob Hiensch hem en zijn gewapende bewakers met de grootste moeite telkens door de douane moest loodsen.
De rest is bekend. Hij werd een ander mens en Nederland sloot hem, maar vooral zijn vrouw, in de armen.
Wat zou hij geworden zijn zonder Maxima? Die vraag rijst op uit zijn zojuist verschenen biografie. Een soort prins Charles, even beklagenswaardig? En later als koning, duidelijk minder getalenteerd dan zijn moeder? Het antwoord valt niet te geven. Hij is wel veranderd en gegroeid. Opnieuw: dankzij Maxima.

Het boek: Willem IV, van Prins tot Koning, is de eerste serieuze biografie van Willem Alexander. Het lag al een tijdje op de plank en zou verschijnen zodra hij de troon zou bestijgen. Dat zou ergens in 2009, uiterlijk 2010 zijn, dachten ingewijden. Maar Beatrix blijft nog even. De Apeldoorn-ramp, de kabinetscrisis, Wilders, ze kan nog niet worden gemist.
Welk beeld rijst er op? Wat voor persoon is Alex? Is hij capabel om koning te worden?
Het antwoord op die laatste vraag is toch wel: ja. Hij is sociaal, niet arrogant, praktisch en doelgericht. Geen intellectueel, zoals zijn leermeester Wesseling al opmerkte, maar beslist niet dom. Goed algemeen ontwikkeld.

Aanvankelijk zag het er anders uit. Zijn voormalige rector vond hem weinig ambitieus. Veel minder in elk geval dan zijn twee broers die altijd streden voor hoge cijfers. Een puber die conflicten met zijn ouders opzocht. Vandaar de strenge kostschool in Wales met veel sport en weinig afleiding. Maar wel weer (tot voorspelbare verontwaardiging van zijn moeder) de Heineken vlag hijsen op 30 april in plaats van de nationale driekleur.
Zijn oma Juliana moest na haar studie in Leiden tot haar groot verdriet thuis blijven op ’t Loo. Ze kwijnde weg totdat de prins op het witte paard met geleend geld een treinkaartje kocht Parijs - Lech en haar inpalmde. Willem Alexander moest iets nuttigs gaan doen, maar wat?
Ledigheid is des duivels oorkussen, zie zijn collega’s in België.

Een van de vermakelijkste scènes uit het boek is wanneer er een sessie wordt belegd op Huis ten Bosch om dat te bespreken. Aanwezig: Beatrix, Claus, Lubbers, oud-premier Zijlstra, Scholten (Raad van State) en nog vijf oude knarren. Iedereen kakelde door elkaar en Alex, 26 jaar, zat erbij en zei geen stom woord. Je ziet het voor je en dat neemt hem toch voor je in. Arme jongen. Wat had ik in die tijd een medelijden met hem. En niet omdat ik republikein ben. Want ook een republikein heeft liever een vorst of vorstin die wat voorstelt dan een non-valeur die er een zooitje van maakt.

Maar het is allemaal goed gekomen. Hij ging in het watermanagement en de internationale sport. Zijn opmerkingen over Videla waren ‘een beetje dom’, evenals het louche project in Mozambique. Maar verder gedraagt-ie zich. Hij moet zijn grenzen nog een beetje verkennen en langzaam toegroeien naar die niet zelf-verkozen baan. Zijn erfelijke koppigheid moet nog wat slijten. Maar verder zal het wel lukken.


Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken


 
< Vorige   Volgende >