| Menu | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
| Vertel het verder! |
|---|
|
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden: e-mail to a friend |
| Plein |
|---|
|
Voorbeeld Koningin Elizabeth kleedt zich sober, gaat in eigen land met vakantie, het liefst per trein en heeft haar Rolls Royces voorzien van een schone LPG-installatie. Zou Beatrix dat bedoelen met haar Kerstboodschap ‘een beter milieu begint bij jezelf’? Ook aan de tv-toespraak van haar hoogbejaarde vakgenote kan Beatrix een voorbeeld nemen. Een zakelijk verhaal, to the point, afgewisseld met leuke beelden over de activiteiten van haarzelf en haar familie gedurende het afgelopen jaar. Het verschil met het hoogdravende gemoraliseer waarop wij elk jaar worden getrakteerd, was ditmaal wel erg opvallend. Frans Kok |
| Het celibaat dat niet mocht vallen |
|
|
| Gastschrijver | |
| zondag 07 maart 2010 | |
|
Richard Schoonhoven De berichtgeving over ongewenste seksualiteit in een internaat in het Limburgse en elders uit de jaren zestig en zeventig heeft de aandacht opnieuw getrokken naar het celibaat, de verplichting tot een ongehuwde staat en vergeestelijking van de vleselijke lusten bij priesters in de rooms-katholieke kerk. Het is opvallend dat eerst een halve eeuw later het licht aangaat in de donkere kamers van weleer en de slachtoffers naar buiten treden. Misschien dat de publiciteit rond het boek van Gerard van Westerloo over de erotische belevenissen van zijn jonge zus met een volwassen priester als een blikopener heeft gefunctioneerd. Maar dat alleen kan niet de oorzaak zijn. De openheid en openhartigheid over erotiek tot porno en alles wat zich daar tussen bevindt in reclame en op het scherm, heeft de terughoudendheid over die menselijke activiteiten verminderd. Al dan niet terecht is “de schaamte voorbij “ voor velen een realiteit. Bovendien is de priester/lesgever, voorzien van een aureool van eerbied, van het netvlies verdwenen. Zijn gezag met dat van zijn kerk is deels vervlogen. En als hij er nog is, is hij oud en kwetsbaar. Niettemin moeten de achterstallige klagers volstrekt serieus en met respect door de autoriteiten van vandaag worden gehoord. De vertekening door de afstand in tijd is geen excuus. De journalistiek heeft het in de loop van die halve eeuw ook niet het licht van de openbaarheid in deze aangelegenheid laten schijnen. De collega’s die kerk en godsdienst in hun portefeuille hadden waren ook met andere zaken bezig. Een halve eeuw geleden, na het Tweede Vaticaans Concilie, werden de activiteiten van de katholieke kerk begeleid door een niet aflatende publiciteit. De Nederlandse bisschoppen in de jaren na het Aggiornamento van paus Johannes waren wereldwijd spraakmakend met hun vergaande voorstellen tot kerkhervorming. Hun pleidooi voor meer gespreide gezagsstructuren en openheid werden in Rome met argwaan beluisterd. Ook het celibaat stond op hun agenda. Zij entameerden onbekommerd een discussie over dit onderwerp. Het Nederlandse Pastoraal Concilie, dat aan het eind van de jaren zestig als een soort parlement van katholiek Nederland gaat bruisen en volgens velen overkookte, schuift ook het celibaat naar voren, evenals de vrouw in het ambt. Er werd in sommige bisdommen in ons land al geëxperimenteerd met kerkelijke activiteiten voor gehuwde priesters. Er was leegloop.Voor priesterstudenten, die toch maar aan een huwelijk de voorkeur gaven, werd voorzichtig gezocht naar functies binnen de kerk. Richard Auwerda, redacteur godsdienst van De Volkskrant en Vaticaan ‘watcher’, beschrijft in zijn boek “De kromstaf als wapen” uitvoerig het duel met Rome. en typerend detail is het conflict tussen monseigneur Bluyssen en de curie: “ Bestreden werd de juistheid van zijn besluit een priester die het ambt ter beschikking had gesteld, verlof te geven tot trouwen”. ok had hij de voorzitter van de kerkelijke rechtbank, die ontslag had genomen in verband met zijn huwelijk, in afwachting van zijn opvolger in functie gelaten. Het beleid van de Nederlandse bisschoppen was er aldus Auwerda op gericht uitgetreden priesters onder bepaalde voorwaarden voor het kerkelijk werk te behouden. In de theologieopleiding, als catecheet of als pastoraal werker. De media berichtten uitvoerig over deze en andere conflictueuze situaties. De Nederlandse gelovigen stonden in grote meerderheid achter hun bisschoppen met voorop kardinaal Alfrink, die soeverein overeind bleef. De cijfers uit een sociologisch onderzoek over God in Nederland uit 1971 naar het denken van katholieken over het verplichte celibaat waren duidelijk: 63 procent is voor afschaffing en nog eens 10 procent onder voorwaarden. Begin tachtig nam bisschop Bluyssen als een van de laatste vernieuwers wegens gezondheidsredenen ontslag. Zijn vriend en theoloog professor Schillebeeckx zei bij die gelegenheid voor een KRO-microfoon: ”Hij is slachtoffer van het beleid van Rome.Van de idealen die de bisschoppen na het Vaticaans Concilie wilden verwezenlijken, is niets meer over”. Kardinaal Alfrink heeft meermalen betoogd dat het celibaat geen bijbelse grondslag heeft en eerst in de middeleeuwen zijn beslag heeft gekregen. In discussies hierover liet hij zijn droge humor graag meespelen.Toen in een debat een tegenstander hem tegen wierp dat Jezus niet voor niets ongehuwde mannen als apostel had verkozen, zei hij overvriendelijk: Hij koos toen allemaal vissers en dat hoeft tegenwoordig ook niet meer! De incidenten uit de zestiger jaren die nu boven water komen, zouden die bisschoppen destijds niet hebben kunnen voorkomen. Evenmin kan de celibaatsverplichting alleen hiervoor verantwoordelijk worden gehouden. Maar de kerk die Kardinaal Alfrink en zijn college voor ogen stond zou met een herinterpretatie van het celibaat, waarin gehuwden priesterlijke taken kunnen vervullen, een openheid naar de buitenwereld en een doorstroming naar het leven van alledag tot stand hebben gebracht, waarin dit soort zaken geen halve eeuw verborgen kon blijven. |
| < Vorige | Volgende > |
|---|
