Berlijn – Rollator country, noemen kwaadwilligen Charlottenburg, de Berlijnse westwijk waarin ik woon. Bejaardensoos, snieren anderen. Het is waar, er wonen hier relatief veel oudere mensen, want de wijk is gemengd. Vijftigplussers en jonge gezinnen bepalen het straatbeeld. Er zijn inderdaad weinig punkers, maar aan kinderen geen gebrek: ik kijk uit op een speeltuin, mijn huis grenst aan een school en aan de andere kant is een goed lopend Eiscafé gevestigd. Je kunt zeggen dat hier een doorsnee van de bevolking woont en dat bevalt mij goed. De (jeugdige) critici komen doorgaans uit Prenzlauer Berg, het `Amsterdam Oud-Zuid´ van Berlijn, waar tachtig procent van de bevolking jonger is dan 45 jaar en waar de hoogopgeleide bewoners zich uitsluitend voortbewegen met een baby op de buik, een of twee kleuters in de wagen en soms een olijk drietal in de bakfiets.
Dat is de dominante cultuur in dit levendige en aantrekkelijke stadsdeel, en wie het niet bevalt kan beter verhuizen. Bakbeesten van kinderwagens belemmeren de doorgang op de toch bepaald niet smalle Berlijnse stoepen. Het aantal winkels voor babies en kleuters is ontelbaar, iedere straat kent een kleurige lokatie voor kinderopvang en als Lukas, Maria of Maximilian daaruit komen, mogen ze mee naar alles wat pappa en mamma gaan doen. Dus ook mee naar café en restaurant. Bovendien genieten ze een vrije opvoeding, wat in de praktijk betekent dat ze schreeuwend rondrennen en overal aan mogen komen. Om het generale beeld nog verder in te kleuren: ze zien er fotogeniek uit, met zorgvuldig geknipte kapseltjes en dure kleertjes, maar gecorrigeerd worden ze niet en als je er wat van durft te zeggen kun je rekenen op vernietigende blikken van de ouders, of erger. Maar het tij gaat keren. Het overige volk (want dat is er ook nog) krijgt er schoon genoeg van en dus heeft Prenzlauer Berg nu de primeur van een café met een kindvrije zone.

De dappere pioniers heten Klaus Schulte (49) en Christine Wick (42). In hun café Niesen komen niet alleen ouders met kinderen die de naburige kinderboerderij hebben bezocht of een wandeling hebben gemaakt in het aangrenzende Mauerpark, maar ook oudere buurtbewoners. Die willen wel eens rustig koffie drinken, met elkaar praten en de krant lezen. Ze maakten zich sterk voor een kindvrije ruimte. Die is er nu gekomen. Een ruimte die overigens vanuit dezelfde bar wordt bediend en min of meer een organisch geheel vormt met de rest van het café, maar toch duidelijk is afgescheiden. Een sociale sculptuur waarin alles mogelijk is, naar het voorbeeld van het werk van Joseph Beuys, zeggen de eigenaren. Maar deze hoogstaande culturele verklaring maakt op de Prenzlauer Bergse ouders geen indruk. Niet voor niets staat café Niesen op alle internetsites te boek als een super-kindvriendelijk café waar de jonge gastjes getracteerd worden op een kinder-cappucino, te weten een kop warme chocola met opgeklopte melk. Een kindvrije ruimte inrichten, juist in dit café, is een trendbreuk, vloeken in de kerk, een regelrechte oorlogsverklaring.

De herinrichting van het café is dan ook niet onopgemerkt gebleven. Sinds weken woedt een verhit debat in Berlijnse kranten over de voors en tegens. De tegenstanders brullen het hardst - de eigenaren worden afgeschilderd als asociale kinderhaters die eigenlijk helemaal geen café zouden mogen exploiteren. Klaus en Christine hadden wel op tegengas gerekend, maar de felheid van de discussie heeft hen toch verrast. We zijn helemaal niet kindvijandig, zegt de horecabaas. In het ‚gewone’ café vind je de normale attributen van Prenzlauer Berg: trommels met biscuitjes, krukjes, tafels om babies een schone luier om te doen, speelgoed, zelfs een lage wc. Kinderen mogen ook best rommel maken. Er is plaats voor 40 bezoekers, dus er is plaats genoeg. Maar ook andere mensen moeten zich kunnen ontspannen.

De opwinding slaat volgens Klaus Schulte nergens op, want het gaat om een kleine ruimte met 12 zitplaatsen. „Als we daar bijvoorbeeld een rookruimte van gemaakt hadden (waar ook geen kinderen mogen komen) had er geen haan naar gekraaid“, voegt hij eraan toe. Schulte en Wick hebben zelf ook kinderen. Hij een dochter van vier, zij een zoon van negen. Het kleine meisje wil nog weleens de verboden zone binnenstappen, maar daar steekt vader snel een stokje voor. Ook voor het kind van de baas wordt geen uitzondering gemaakt.


Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken