| Menu | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
| Vertel het verder! |
|---|
|
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden: e-mail to a friend |
| Plein |
|---|
|
Voorbeeld Koningin Elizabeth kleedt zich sober, gaat in eigen land met vakantie, het liefst per trein en heeft haar Rolls Royces voorzien van een schone LPG-installatie. Zou Beatrix dat bedoelen met haar Kerstboodschap ‘een beter milieu begint bij jezelf’? Ook aan de tv-toespraak van haar hoogbejaarde vakgenote kan Beatrix een voorbeeld nemen. Een zakelijk verhaal, to the point, afgewisseld met leuke beelden over de activiteiten van haarzelf en haar familie gedurende het afgelopen jaar. Het verschil met het hoogdravende gemoraliseer waarop wij elk jaar worden getrakteerd, was ditmaal wel erg opvallend. Frans Kok |
| Wat zeg je als koning van Belgie in Congo? |
|
|
| Frans Wijnands | |
| maandag 15 maart 2010 | |
|
Gent - Congo bestaat vijftig jaar. Als onafhankelijke staat. Belgisch-Congo is bijna even lang achter de horizon verdwenen als Nederlands-Indië. België was een dwerg onder de koloniale machten van de afgelopen eeuwen. Nederland een van de reuzen. Beide landen hebben een streep gezet onder dat koloniale verleden; beide zijn er rijk van geworden. Maar zowel Nederland als België voelen zich nog altijd ongemakkelijk als hun koloniale bewind ter sprake komt. Natuurlijk wordt benadrukt dat veel goeds is verricht: aan infrastructuur, bestuur, onderwijs en gezondheidszorg. Maar in diezelfde adem moet dan ook gezegd worden dat tegelijkertijd veel is weggehaald, weggesleept. Nederland en Indonesië zijn al tientallen jaren 'on speaking terms'. België en Congo zijn dat minder, onverlet de (broze) diplomatieke betrekkingen. In de zomer viert Congo vijftig jaar onafhankelijkheid. Reden voor een feest, hebben president Joseph Kabila en zijn regering besloten. Dus gasten uitnodigen; liefst staatshoofden en natuurlijk de koning van België. Natuurlijk? Voor de Congolezen wel, 'we vieren een historische gebeurtenis die zowel Congo als België samen beleefd hebben', is het standpunt in de hoofdstad Kinshasa. Maar voor de Belgen is het allesbehalve natuurlijk. De Engelse ontdekkingsreiziger Stanley gaf de toenmalige koning van België, Leopold II, een gouden tip. In hartje donker-Afrika lag een gebied dat zeer geschikt was voor de ambities van de vorst: een eigen kolonie. Letterlijk, want in 1885 werd Congo zijn bezit. Tachtig maal groter dan zijn eigen landje. De Belgische regering en het volk hadden niks met die privé-hobby van Leopold. Pas in 1890 raakte de Belgische staat betrokken bij Congo en vanaf dat moment groeide ook onder de bevolking de belangstelling voor dat verre land. Ook al omdat ondernemers geld roken en de rooms-katholieke kerk gretig een bekeringscampagne begon. Tegelijk met de bouw van een groot aantal scholen en ziekenhuizen. Ook dat moet gezegd. België stopte veel geld in de ontwikkeling van de Congolese landbouw, maar kreeg er heel wat voor terug. Rubber, ivoor en palmolie waren uiterst winstgevend. In 1960 was het ineens voorbij. Al sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog streefden tal van voormalige kolonies naar onafhankelijkheid. Ook Congo. Maar dat hadden ze in Brussel pas in de gaten toen in 1959 in Leopoldstad - thans Kinshasa - zware rellen uitbraken. Nog geen jaar later was Congo een onafhankelijke staat. Geen modelstaat, want dictator Mobutu was allesbehalve een model-bestuurder, laat staan een democraat. Een man van laag allooi, zoals de Vlamingen zeggen. Koning Boudewijn woonde het onafhankelijkheidsfeest bij en zweeg toen minister-president Lumumba hem ongenadig confronteerde met het koloniale beleid van de Belgen. Congo werd Zaïre. De banden met België rafelden uiteen tot een zijden draadje. Koning Boudewijn en koningin Fabiola bezochten in 1985 nog een keer het Afrikaanse land. En nu, een kwart eeuw later, gaat koning Albert II er heen. Op uitnodiging van president Kabila. De koning, regering en parlement zien geen steekhoudende redenen om die invitatie af te slaan. Die beslissing roept in België twee soorten reacties op. De ene instemmend: 'als een vriend je uitnodigt dan ga je toch naar zijn feestje....' . De ander is sterk afwijzend, 'want de koning zit straks wel op de ere-tribune naast massamoordenaars'. Want onder de weliswaar democratisch gekozen president Kabila - die Zaïre weer omdoopte in Congo - is het land nog altijd een broeinest van politieke onrust; er vechten kindsoldaten mee in burgeroorlogjes, mensenrechten worden met voeten getreden en het land is doordrenkt van corruptie en geweld. VN-blauwhelmen geven hier en daar een beetje veiligheid, maar Kabila en zijn regering zien die VN-troepen het liefst zo snel mogelijk verdwijnen. De angstige vraag in politiek-België is dan ook of de koning kan voorkomen dat zijn aanwezigheid kan en zal worden uitgelegd als een legitimering van het huidige bewind. Daarom wordt doorlopend beklemtoond dat het geen staatsbezoek is. Maar dan nog. Critici in België hebben al boos opgemerkt dat regering en parlement meer woorden vuil maken aan het aanstaande bezoek aan Congo dan aan de (economisch) rampzalige sluiting van Opel Antwerpen. Er wordt nu zorgvuldig gewerkt aan het gecompliceerde programma, aan de complexe samenstelling van de delegatie, aan de delicate tekst van de toespraken. Koning Albert beseft ongetwijfeld dat elk woord op een goudschaaltje zal worden gewogen. Tè kritisch zijn zal slecht vallen bij de gastheren en de Belgisch-Congolese relatie andermaal op scherp zetten. Tè oppervlakkig zal diep teleurstellend zijn voor de hulporganisaties die hopen dat de koning de eerbiediging van de mensenrechten zal bepleiten. Tè deemoedig zal de koning in eigen land niet in dank worden afgenomen. Albert zal niet diep op het (koloniale) verleden ingaan. Hij moet als (ere)gast oppassen om zijn gastheren de Levieten te lezen. Wat ze in België algemeen van hun koning verwachten is dat hij geen boetekleed aantrekt, maar duidelijk maakt dat voor de afgelopen vijftig erbarmelijke jaren niet de Belgen, maar de Congolezen zelf verantwoordelijk zijn. Alleen, hoe zeg je dat diplomatiek en duidelijk tegelijk? Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken |
| < Vorige | Volgende > |
|---|
