| Menu | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
| Vertel het verder! |
|---|
|
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden: e-mail to a friend |
| Plein |
|---|
|
Voorbeeld Koningin Elizabeth kleedt zich sober, gaat in eigen land met vakantie, het liefst per trein en heeft haar Rolls Royces voorzien van een schone LPG-installatie. Zou Beatrix dat bedoelen met haar Kerstboodschap ‘een beter milieu begint bij jezelf’? Ook aan de tv-toespraak van haar hoogbejaarde vakgenote kan Beatrix een voorbeeld nemen. Een zakelijk verhaal, to the point, afgewisseld met leuke beelden over de activiteiten van haarzelf en haar familie gedurende het afgelopen jaar. Het verschil met het hoogdravende gemoraliseer waarop wij elk jaar worden getrakteerd, was ditmaal wel erg opvallend. Frans Kok |
| De jaloerse barbaren uit het noorden |
|
|
| Han Mulder | |
| donderdag 25 maart 2010 | |
|
Eindelijk dan: wij barbaren uit het noorden kunnen verhaal halen op het oude Griekenland, de bekende bakermat. Dat is daar maar aan het pot verteren, voelt zich zelfs niet bezwaard om zijn veertiende maand over de balk te gooien. Athene heeft het altijd beter geweten. Dat was al in de klassieke tijden, toen hun wijsgeren verkondigden wat goed voor de wereld was. Als het te gortig werd was er altijd nog een gifbeker met dollekervel of gevlekte scheerling in de buurt. Vertier en lust maakten de dienst uit aan de voet van de Acropolis. Nu is Griekenland praktisch bankroet en krantencartoons vertonen een Venus van Milo die met een aangeplakte arm d’r hand ophoudt. We hebben heel veel aan de Grieken te danken. Maar hoe gaat het met dat soort zaken? De weldoener krijgt geen krediet voor alle goeds. Integendeel, vaak ontmoet hij stille wrok bij diegenen die van al die goede werken profiteerden. Menige zendeling die de blijde boodschap bij de kannibalen bracht, is geëindigd in de pan. Nu verloren de Grieken bij hun missie in de Oudheid hun eigenbelang volstrekt niet uit het oog - de drankrekening van een beetje symposion loog er immers niet om - maar ze kwamen toch met ideeën op de proppen die ons barbaren uit het noorden uiteindelijk goed in de koude berenvellen zijn gaan zitten. Terwijl de financiële koorts in Griekenland hoog begon op te lopen, kwam uit Borger het bericht dat we de omgeving van de hunebedden gaan scannen. Zulks met hulp van een vernuftig apparaat dat voorzichtig als een Marsrobot de kwetsbare Drentse aardbodem aftast, teneinde het risico van nieuwe beschadigingen aan potscherven of ongelukkig gesitueerde vuurstenen tot een minimum te beperken. Die Grieken gunnen wij ondanks alles hun Parthenon, maar wij koesteren ons eigen hunebed. Zijn ze er bij de Unesco niet van te overtuigen dat ons hunebed op de lijst van het mondiale erfgoed thuishoort. Dan maar niet. Betalen we het onderhoud uit eigen zak, stijl in de leer en een tikje lomp bovendien. Iemand in Duitsland - ligt ook in het noorden - schijnt de suggestie aan de demos in Athene te hebben gedaan één of meer van die duizend Griekse eilanden te verkopen om uit de begrotingsperikelen te komen. Daar zou een projectontwikkelaar best wel brood in zien, leuk strandje, golfbaantje erbij, nietwaar? En in de jetset een welbehagen. Dat idee is in eerste instantie driftig weggewuifd, maar of die stoere taal op den duur bestand is tegen de behoefte aan een ouzo bij een goed gesprek aan de haven in de zon terwijl op het terras Nana Mouskouri uit de luidsprekers schalt, betwijfel ik. Wij uit het hoge noorden zijn jaloers en dat weten ze in het zuiden. Het heerlijke klimaat, de zon, de milde zee, de wijn, het was er allemaal en het heeft de Grieken gis en tamelijk zorgeloos gemaakt, maar ze hebben er wel wat voor teruggegeven. Zoals de Italianen luchthartig met het materiële plachten om te springen en het dubbel boekhouden uitvonden, zo gaan de Grieken monter om met de muizenissen van het leven. Alles op z’n tijd, ook het betalen van een enkele uitstaande rekening. De Griekse tragedie is natuurlijk wel klassiek maar ze voeren hem zelf nog altijd het beste op, met ons barbaren uit het noorden in de zoele avond als toeschouwers op de stenen banken van het theater Herodes Atticus. Nog steeds jaloers in de schemering zitten wij daar, maar aanvaarding sijpelt door terwijl de Griekse betalingsbalans door onze massale aanwezigheid symptomen van herstel lijkt te vertonen. Ik laat van de zomer de hunebedden dus maar eens schieten. ( Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken ) |
| < Vorige | Volgende > |
|---|
