| Menu | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
| Vertel het verder! |
|---|
|
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden: e-mail to a friend |
| Plein |
|---|
|
Kerstboom De dodenherdenking op 4 mei is geen juist moment om in lachen uit te barsten. Toch gebeurt me dat (vermengd met grote ergernis) als ik Willem Alexander zie in zijn uniform. Een soort wandelende kerstboom. En 2 jaar geleden een rennende kerstboom, toen hij zijn vrouw aan haar lot overliet in de paniek rond de damschreeuwer. Waarom dost die man zich zo raar uit? Hij is toch geen beroepsmilitair? Bij zijn opa zat het in zijn Pruisische genen. En, eerlijk is eerlijk, hem stond het ganz nett. Bij Prins Pils staat het voor geen meter. En ik denk dat Claus zich elke keer omdraait in zijn graf, om het niet te zien. Frans Kok |
| Takkewijf, ga lekker op de conservatieven stemmen |
|
|
| Dick Toet | |
| maandag 03 mei 2010 | |
|
Het is mij in de vele jaren als lid van de hoofdredactie van de Haagsche Courant en later nog een paar jaar als lezersredacteur van die krant twee keer overkomen. Twee keer heb ik een lezer (een keer een man, een keer een vrouw) telefonisch toegebeten dat wij absoluut geen prijs meer stelden op zijn of haar abonneeschap en dat ik de abonnementenafdeling opdracht zou geven hem of haar van de lijst te schrappen. En hoewel het overgrote deel van die duizenden telefoongesprekken aangenaam en vooral ook leerzaam was, heb ik nog veel vaker de neiging heftig moeten onderdrukken om notoire zeveraars hun vet te geven. Mijn hemel, wat kunnen mensen zeuren. Het is niet goed of het deugt niet. Ik moest daaraan denken toen ik las dat de Britse premier Gordon Brown tijdens zijn campagne voor herverkiezing een klagende kiezer had geschoffeerd. Gezien de hitsige kop boven het artikel ging ik ervan uit dat Brown compleet uit zijn rol was gevallen en via een nog openstaand microfoontje de dame in kwestie de huid had volgescholden. Hij zou toch minstens iets geroepen moeten hebben in de trant van ‘takkewijf, ga lekker op de conservatieven stemmen’. Maar nee, Brown had zijn politieke graf gegraven, want die conclusie werd in de commentaren getrokken, door in het microfoontje te spreken van ‘een bekrompen vrouw’. Nettere reactie op een zeurderig persoon is nauwelijks denkbaar. Ik ben geen Brown-adept en de man maakte het bovendien allemaal nog erger door met zijn adviseurs hijgend in de nek uitbundige excuses aan te bieden. Brown had gewoon moeten zeggen dat hij ook maar een mens is, af en toe een beetje moe wordt van al dat gezeik aan z’n kop en eigenlijk nog veel harder had willen uithalen. Het 65-jarige ‘slachtoffer’ werd intussen door de Britse media afgeschilderd als een reïncarnatie van moeder Maria. Ik kan me uit mijn correspondentschap nog levendig herinneren, dat ik in 1980 in New Hampshire was voor de eerste voorverkiezing van de Amerikaanse presidentsverkiezingen. Daar nam Edward Kennedy het toen in de eerste dagen op tegen zijn partijgenoot Jimmy Carter. Van Kennedy was bekend dat hij - toen in ieder geval - een drankprobleem had. Overal waar hij stond of ging volgden minstens drie mannen hem, die er alleen maar op moesten letten dat Kennedy niet zou worden gefilmd of gefotografeerd met een glas in de hand of zelfs maar in de buurt. Dat leidde tot soms koddige situaties, waarbij ik eenmaal kon aanschouwen hoe een glas letterlijk uit zijn handen werd geslagen. Kennedy legde het al snel af tegen Carter, maar ik realiseerde me dat het theoretisch mogelijk zou zijn dat de Amerikanen op die manier een alcoholist als president zouden kiezen. Overigens bleek later dat Kennedy z´n drankprobleem toen al weer redelijk onder de knie had. Waarom moet een politicus altijd acteren als een soort heilige, waaraan menselijke trekjes vreemd zijn. Een eerlijke politicus is toch beter dan een gemaakte politieke figuur. En natuurlijk worden politici actiever naarmate de verkiezingen naderen, wat is daar vreemd aan? Politici houden niet van gewone mensen, wordt er naar aanleiding van de ´affaire´ Brown geklaagd. Nee, natuurlijk niet, waarom zou een politicus van iedereen moeten houden. De keus is tussen een politicus, die een perfect stuk theater opvoert en de man of vrouw, die blijkt net als wij van vlees en bloed te zijn. Doet u mij de laatste maar. Tenzij u toch liever belazerd wilt worden. Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken |
| < Vorige | Volgende > |
|---|
