| Menu | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
| Vertel het verder! |
|---|
|
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden: e-mail to a friend |
| Plein |
|---|
|
Voorbeeld Koningin Elizabeth kleedt zich sober, gaat in eigen land met vakantie, het liefst per trein en heeft haar Rolls Royces voorzien van een schone LPG-installatie. Zou Beatrix dat bedoelen met haar Kerstboodschap ‘een beter milieu begint bij jezelf’? Ook aan de tv-toespraak van haar hoogbejaarde vakgenote kan Beatrix een voorbeeld nemen. Een zakelijk verhaal, to the point, afgewisseld met leuke beelden over de activiteiten van haarzelf en haar familie gedurende het afgelopen jaar. Het verschil met het hoogdravende gemoraliseer waarop wij elk jaar worden getrakteerd, was ditmaal wel erg opvallend. Frans Kok |
| Bijna twee vrouwen aan de top |
|
|
| Marjolijn Uitzinger | |
| vrijdag 04 juni 2010 | |
|
Berlijn – Het is een gedenkwaardige week voor Duitsland. Vorig jaar citeerde ik in deze rubriek nog commentatoren die Duitsland opriepen niet meer mee te doen aan het Eurovisie songfestival. Na een schrijnend resultaat concludeerden zij: laten we het onder ogen zien, Duitsland krijgt nooit punten, dus hou ermee op. Een jaar later gebeurt het onmogelijke en wint een leuk jong meisje met een overweldigende voorsprong de liedjeswedstrijd. Een symbool van het nieuwe Duitsland (Merkel), Lena wir lieben dich (BildZeitung) – van hoog tot laag jubelt het land over dit blijk van sympathie uit het buitenland. Maar temidden van de euforie gooit de politiek roet in het eten. Geheel onverwacht stapt Bondspresident Köhler op, de strijd over de opvolging begint, over Lena hebben de media het niet meer. Van het ene moment op het andere is zij showbusiness as usual geworden. Köhler´s vertrek kwam als een donderslag bij heldere hemel. De man was vorig jaar met grote meerderheid herkozen en wekte de indruk dat hij genoot van elke minuut dat hij zijn ambt bekleedde, samen met zijn vrouw. Elke dag op tv, bij elke belangrijke gebeurtenis aanwezig, geen feest zonder het echtpaar Köhler, geen grote prijsuitreiking zonder de Bondspresident. Maar behalve deze ceremoniele activiteiten heeft het staatshoofd wel degelijk eigen bevoegdheden, en Köhler liet zich in dit opzicht niet onbetuigd. Hij sprak een stichtelijk woord op zijn tijd, bijvoorbeeld over de graaicultuur, maar de thema’s die hij aansneed werden niet opgepakt. Af en toe mengde hij zich ook in politieke aangelegenheden en dat werd hem door de politiek niet in dank afgenomen, temeer daar zijn ‚inhoudelijke autoriteit tamelijk begrensd was‘, schrijft het gezaghebbende weekblad Der Spiegel met een understatement. Dat alles is nog geen reden voor al te grote opwinding. Maar zoals het vaker gaat, vreet de macht aan het karakter. Köhler, zeggen naaste medewerkers, was lichtgeraakt en kon zeer scherp uitvallen naar medewerkers. Het verloop onder de ambtenaren, ook aan de top, was groot. Achter de glimlach verborg zich een ijdele man die zich onaantastbaar begon te voelen, boven iedereen verheven. Dat klopt ook wel, want na een ongelukkige uitspraak over de Duitse vredesmissie in Afghanistan die veel rumoer veroorzaakte, trok hij niet het boetekleed aan maar jammerde dat er te weinig respect was voor zijn ambt. Terwijl hij op zijn klompen had kunnen aanvoelen dat er ellende van zou komen: wie praat over de eventuele noodzaak van een militaire inzet om de Duitse economische belangen te dienen haalt veel overhoop. Een dergelijk optreden van de Bundeswehr zou zelfs in strijd zijn met de Grondwet. Pogingen om de uitspraak later te nuanceren, sloegen niet aan, de Berlijnse politici vonden dat hij als een olifant door de porseleinkast stampte, maar eigenlijk was de storm alweer gaan liggen toen hij maandag verongelijkt als een schoolkind zijn vertrek bekend maakte. De volgende dag kwam de verhuiswagen al voorrijden bij de ambtswoning Schloss Bellevue. Half juni is er nog een afscheidsfeest en dat was het dan. Horst Köhler exit. Onmiddellijk kwam de carroussel over de opvolging op gang. En een van de namen die steeds vaker viel in dit verband was dat van de populaire Ursula von der Leyen, minister van Sociale Zaken, die zich in de vorige regering als minister van Gezinszaken vooral heeft onderscheiden door haar inzet voor kinderopvang. Bij haar thuis was die kennelijk al adequaat geregeld, want zij is moeder van maar liefst zeven kinderen. De elegante Ursula is zeer populair in brede kring, behalve bij de conservatieve vleugel van de christendemocraten en bij internetclubs die haar nooit hebben vergeven dat ze, om kinderporno tegen te gaan, beperkingen wil stellen aan het vrije world wide web. Het zag er allemaal goed uit, alle vingers wezen naar Ursula en zelf gaf zij in antwoord op vragen van de pers stralend te kennen dat zij er niets over kon zeggen. Maar haar gezicht sprak boekdelen. De kranten stonden er al bol van: twee vrouwen aan de top, waar vind je dat in de wereld. Het kon niet meer stuk. Des te groter was gisteren voor velen de desillusie dat de coalitie van christendemocraten en liberalen een andere kandidaat naar voren schuift: de brave CDU-minister-president van Nedersaksen, Christian Wulff, een ervaren bestuurder zonder veel wapenfeiten op zijn naam. De rechtervleugel van de CDU-CSU heeft zich klaarblijkelijk met succes tegen Von der Leyen verzet. De linkse oppositie (boos dat Merkel geen overleg met hen heeft gepleegd over een gezamenlijke kandidaat) kwam met een eigen man, en wel Joachim Gauck, de grote kracht achter de openbaarmaking van de Stasi-archieven. Een man die de onvrijheid heeft meegemaakt en dus de waarde van vrijheid kent. Gauck, voorheen dominee in het Oostduitse Rostock, geniet in brede kring aanzien en vertrouwen. Het zou voor Duitsland goed zijn als niet weer een West-Duitser tot het hoge ambt wordt geroepen maar een man die een ander deel van het gezamenlijke verleden vertegenwoordigt. Een charismatische, wijze man,een begenadigd spreker. Bovendien partijloos, dus in alle opzichten de ideale kandidaat. Als het Von der Leyen niet kan zijn, dan Joachim Gauck, zou ik zeggen. Maar voor hem is helaas geen meerderheid in het parlement. En dus zal de kleurloze Wulff de geschiedenis ingaan als de tiende president van het verenigde Duitsland. Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken |
| < Vorige | Volgende > |
|---|
