| Menu | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
| Vertel het verder! |
|---|
|
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden: e-mail to a friend |
| Plein |
|---|
|
Voorbeeld Koningin Elizabeth kleedt zich sober, gaat in eigen land met vakantie, het liefst per trein en heeft haar Rolls Royces voorzien van een schone LPG-installatie. Zou Beatrix dat bedoelen met haar Kerstboodschap ‘een beter milieu begint bij jezelf’? Ook aan de tv-toespraak van haar hoogbejaarde vakgenote kan Beatrix een voorbeeld nemen. Een zakelijk verhaal, to the point, afgewisseld met leuke beelden over de activiteiten van haarzelf en haar familie gedurende het afgelopen jaar. Het verschil met het hoogdravende gemoraliseer waarop wij elk jaar worden getrakteerd, was ditmaal wel erg opvallend. Frans Kok |
| Democratisch Vlaams nationalisme laat de leeuw weer klauwen |
|
|
| Frans Wijnands | |
| maandag 14 juni 2010 | |
|
Gent - 'Ik heb de uitstraling van een dooie vis. Maar wel een met humor', zou Bart de Wever eens over zichzelf hebben gezegd. Het zou best kunnen, want De Wever is een koele kikker. Maar ook een scherp debater; intelligent, afgestudeerd historicus, meertalig, zakelijk en nuchter. Bijna on-Belgisch, ben je geneigd te denken. Met bijna 800.00 voorkeursstemmen - goed voor een kwart van de Vlaamse kiezers - behaalde Bart de Wever zondag een ongekende, historische verkiezingsoverwinning. Bijna eenderde van de Kamerzetels. Zelden eerder heeft de geel-zwarte Vlaamse Leeuw zo hard gebruld over het vlakke Vlaanderenland: 'Ze zullen hem niet temmen, zolang een Vlaming leeft, zolang de leeuw kan klauwen, zolang hij tanden heeft'. Aan de andere kant van de taalgrens heeft Wallonië een dieprode kleur gekregen en kraait de socialistische Rode Haan uitdagend victorie. Dat is te danken aan Elio di Rupo, de lijsttrekker van de PS, de Parti Socialiste. Goed voor ruim 37% van de Kamerzetels. Di Rupo, de man met de vlinderdas, is een zoon van Italiaanse immigranten. Toen hij een jaar oud was stierf zijn vader. Vanaf dat moment zorgde 'la mamma' voor de zeven kinderen hoewel er drie van hen om financiële redenen in een nabijgelegen weeshuis moesten worden geplaatst. Di Rupo studeerde scheikunde en maakte in zijn studententijd kennis met de socialistische politiek. Vanaf dat moment heeft hij in lengte van jaren een reeks van politieke functies bekleed; van burgemeester van Bergen tot Minister van Staat. Hij heeft de Belgische socialistische partijfamilie aan weerskanten van de taalgrens tot de grootste politieke partij gesmeed en maakt nu grote kans de eerste Waalse premier te worden sinds veertig jaar. Bart de Wever ligt daar niet wakker van: 'Ik streef met deze verkiezingszege geen persoonlijk ambt of functie na, maar ik wil ons programma gerealiseerd zien'. Een (centrum)rechts, zeg maar nationalistisch Vlaanderen, en een overwegend socialistisch Wallonië. Tegengestelde ingrediënten waar geen brood te mee te bakken valt en geen bier te brouwen. Maar toch zal De Wever een kamerbreedtapijt met Di Rupo moeten weven om een federale regering te vormen en het land bestuurbaar te maken. Want hoe scherp hun politieke tegenstellingen ook zijn, hoe verschillend ze ook denken over bezuinigingen, staatshervorming, de hervorming van Justitie, het asiel- en immigrantenbeleid en het belastingstelsel, beide overwinnaars zijn paradoxaal genoeg in staat - en naar het schijnt ook bereid - naar elkaar te luisteren en naar compromissen te streven. Om bruggen te bouwen, zoals bijna elke politicus in België nu halfhartig roept. Veni, vidi, vici Bart de Wever wordt door zijn enorme aanhang aanbeden. Hij is voor veel vrouwen een knuffelbeer, en voor de mannen een toffe gast, iemand met wie je een pint kunt pakken en met wie je kunt lachen. Hij heeft het talent moeilijke zaken eenvoudig uit te leggen. Geen wollige taal, wel Latijnse woorden en spreuken. Zijn N-VA heet voluit Nieuw-Vlaamse Alliantie, maar De Wever zegt dat NVA óók staat voor Nil Volentibus Arduum : niets is te moeilijk voor hen die willen. De Vlaamse kwaliteitskrant De Standaard typeerde hem op de voorpagina met de overwinningskreet van Julius Caesar: Veni, vidi, vici : ik kwam, ik zag, ik overwon. En hoe! Tien jaar geleden met één schamele Parlementszetel begonnen is Bart de Wever uitgegroeid tot de populairste - en nu ook meest invloedrijke - Vlaamse politicus. Hij heeft met de verkiezingsslogan 'Denken, Durven, Doen' als een rattenvanger van Mortsel, als een lepe Tijl Uilenspiegel stoeten kiezers weggelokt bij alle andere Vlaamse partijen; de Groenen uitgezonderd die er een procentje bijkregen. De rest berustte in verlies. Marianne Thyssen - de lijsttrekker van de christen-democraten en kanshebster om de eerste vrouwelijke premier van Belgie te worden, was kansloos en zag zes zetels verdwijnen. Verlies - zij het weinig - ook voor de Vlaamse socialisten, voor de liberalen voor wie de peptalk van Mark Rutte een paar dagen geleden op een partij-bijeenkomst niet geholpen heeft. Het Vlaams Belang van bijna vergeten idool Flip de Winter is in de coulissen geschoven en de bot-recalcitrante De Decker haalde met zijn Lijst de kiesdrempel niet eens. Niettemin vindt Bart de Wever dat alle Vlaamse partijen aan hetzelfde touw moeten trekken als het om de staatshervorming gaat en de nieuwe structuur van de zeer omstreden kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde (BHV). Geen revolutie In Wallonië - en in het buitenland! - is Bart de Wever de afgelopen maanden en weken afgeschilderd als een revolutionair. Als de man die België wil splitsen, die Vlaanderen en Wallonië uit elkaar wil trekken en de binnenlandse invloed van Brussel wil inperken. Terwijl de Belgische hoofdstad volgens de schrijver Erwin Mortier 'een tragische stad is, opgesloten in territoriumdrift van de Vlamingen'. De Vlamingen die zo hun bedenkingen hebben tegen Bart de Wever wijzen er op dat hij niet identiek is met héél Vlaanderen. Ook kopstukken binnen de N-VA benadrukken dat niet alle flaminganten een vuist vormen, maar ook hun hand uitsteken naar de franstaligen om tenminste serieus met elkaar in gesprek te raken. De Wever ontkent dat hij er op uit is België op te heffen of paniek te zaaien: 'alsof wij de politiek-financiële crisis hebben veroorzaakt'. Dat waren toch de Vlaamse liberalen? voor wie nu het gezegde opgaat dat 'wie het potje breekt, ook voor het potje moet betalen'. Bart de Wever riep de internationale pers bijeen om hen - vloeiend in vijf talen - te vertellen wat de N-VA wil en wat ze vooral niet wil. Vlaanderen afscheuren van België is volgens hem dom en dus wat de N-VA betreft niet aan de orde. Wel zullen er ingrijpende bezuinigingsmaatregelen en bestuurlijke hervormingen nodig zijn, en dan vallen woorden als communautair, federaal, confederatie. De nieuwe Vlaamse politieke 'halfgod' heeft bij alle gebruikelijke kopzorgen over coalitievorming en verkiezingsbeloften waarmaken, nog een giga-probleem. Dat is ervoor te waken dat de opgepoetste identiteitstrots van veel Vlamingen verhardt en verzuurt in een destructief regionaal nationalisme. Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken . |
| < Vorige | Volgende > |
|---|
