| Menu | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
| Vertel het verder! |
|---|
|
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden: e-mail to a friend |
| Plein |
|---|
|
Kerstboom De dodenherdenking op 4 mei is geen juist moment om in lachen uit te barsten. Toch gebeurt me dat (vermengd met grote ergernis) als ik Willem Alexander zie in zijn uniform. Een soort wandelende kerstboom. En 2 jaar geleden een rennende kerstboom, toen hij zijn vrouw aan haar lot overliet in de paniek rond de damschreeuwer. Waarom dost die man zich zo raar uit? Hij is toch geen beroepsmilitair? Bij zijn opa zat het in zijn Pruisische genen. En, eerlijk is eerlijk, hem stond het ganz nett. Bij Prins Pils staat het voor geen meter. En ik denk dat Claus zich elke keer omdraait in zijn graf, om het niet te zien. Frans Kok |
| Begin nooit aan kappen op de schoorsteen |
|
|
| Han Mulder | |
| donderdag 26 augustus 2010 | |
|
Deze week – het was zonnig, ook dat nog - belde in de morgenuren een man aan. In de Scheveningse Helmstraat waar ik woon, is al geruime tijd veel bouwactiviteit. Bij de buren in de tuin verrijst een soort bunker bij wijze van aanbouw. Verderop in de straat is men doende met een nieuw dak. Een hele colonne bestofte busjes behorende bij de bouwnijverheid staat geparkeerd, de meerderheid half op de stoep. En in die baaierd aan geschaaf, geklop en gehak, belde dus die man aan. Hij zei: “ik ben bij de buren op het dak geweest en heb vandaar gezien dat u geen kappen op de schoorsteen hebt. Daar krijgt u last van. Vocht in het rookkanaal. Gevaar van scheuren in de baksteen. Ik zag ook dat het bladlood wat los zat. Dat neem ik eventueel wel even mee.”Eventueel? Een welbespraakte man en naar later bleek een oplichter. De gelegenheid maakt de oplichter en dat mag ik alleen mijzelf euvel duiden. Ik liet de kwieke vijftiger binnen, wees hem de weg naar het dak en ik volgde hem met een keukenladdertje. Praatgraag was hij wel. Of ik ambtenaar was van huis uit. Dat was zijn vader namelijk ook geweest, 'bij rijkswaterstaat' preciseerde hij. Ja en hij kende de straat wel. Had er verderop niet een gezin gewoond met meisjes die heel mooi piano konden spelen? Inderdaad, dacht ik, dat was wel zo, zij het in een tamelijk grijs verleden. Enfin, zo begon het net van quasi beredeneerd bedrog zich al snel rondom mijn naïviteit te sluiten. Vanaf het hoge platformpje aan de keukentrap hees de man zich razendsnel op het dak en deed mij , terug op het balkon mededeling dat er vijf schoorstenen voor regenkappen in aanmerking kwamen. Het viel niet te ontkennen: er stáán vijf open buizen op het dak, waarvan er overigens bij nader inzien maar twee de naam schoorsteen verdienen. De man ging weer subiet naar beneden. Drong erop aan om de deur achter hem toch vooral goed te sluiten. Na vijf minuten belde hij weer aan met in zijn hand vijf regenkappen die in het metier ook wel 'trekkappen' worden genoemd. Maar dat leerde ik pas later al googlend. Hij zei “handig voor u. Zo spaart u voorrijkosten uit. Dat is het eerste verdiend. En over btw doen we ook niet moeilijk. Handje contantje”. De vijf kappen zaten er met een klein kwartiertje op. Dat het heel duur was, een klassiek voorbeeld van afleggerij, bleek eveneens pas later, toen ik me op internet informeerde. Je hebt al kappen van 10 euro. Welnu, mijn handje contantje voor vijf van die dingen passeerde zeer ruimschoots de 100 euro; ik durf het exact niet te zeggen. Ik wilde uiteraard wel de naam van de man. Hij mompelde iets van Eldon en voegde eraan toe dat hij dadelijk wel een naamkaartje in de bus zou gooien. Mooi niet en mooi nooit. Uitgekookt in het kwadraat, was die oplichter. Want in de straat stond wel een busje met 'Eldon Dakbedekking' erop, maar dat bleek bij navraag – wederom per internet – een keurig bedrijf voor op het dak dat niets met die ellendeling te maken had. Al gauw kwamen de verhalen bij buren los, dat met grote regelmaat van dergelijke criminele geveltoeristen de straat besmetten. Die onbehoede schoorstenen op een dak zien, van de verwarring van alle bouwbedrijvigheid gebruik maken, scoren en maken dat ze wegkomen. Op het Scheveningse politiebureau aan de Nieuwe Parklaan vernam ik iets insgelijks, ofschoon de vriendelijke agent alles noteerde en zijn neiging tot meewarigheid onderdrukte. Google leerde mij bovendien dat regenkappen op schoorstenen behalve lelijk ook overbodig dus zinloos zijn. De moraal van dit verhaal bestaat uit twee delen. Allereerst: koop niet aan de deur, stuur alle types onmiddellijk weg en laat zeker geen oplichters binnen met een verhaal over schoorstenen, lekken en scheuren in het metselwerk en regenkappen. Tweede onderdeel van het verhaal: hoe komt iemand als ik die zich rubriceert als tamelijk goed bij het hoofd en vervuld van een gezonde dosis argwaan jegens de medemens zo oliedom? Komt het door het totale gebrek aan kennis van bouwen en bouwsels? Was dat maar waar. Het is veel erger. Het is het op een moment suprême volledig ontbreken van inzicht in de intrinsieke slechtheid van de medemens als passant. Een goede les, kortom. Zij het een dure en ook nog niet eens fiscaal aftrekbaar Want ja, ik betaalde die les 'zwart'. ( Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken ) |
| < Vorige | Volgende > |
|---|
