| Menu | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
| Vertel het verder! |
|---|
|
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden: e-mail to a friend |
| Plein |
|---|
|
Kerstboom De dodenherdenking op 4 mei is geen juist moment om in lachen uit te barsten. Toch gebeurt me dat (vermengd met grote ergernis) als ik Willem Alexander zie in zijn uniform. Een soort wandelende kerstboom. En 2 jaar geleden een rennende kerstboom, toen hij zijn vrouw aan haar lot overliet in de paniek rond de damschreeuwer. Waarom dost die man zich zo raar uit? Hij is toch geen beroepsmilitair? Bij zijn opa zat het in zijn Pruisische genen. En, eerlijk is eerlijk, hem stond het ganz nett. Bij Prins Pils staat het voor geen meter. En ik denk dat Claus zich elke keer omdraait in zijn graf, om het niet te zien. Frans Kok |
| Haagse Rss |
|---|
|
| Ode aan Harry - maar met Den Haag had hij niks |
|
|
| Frans Kok | |
| dinsdag 02 november 2010 | |
|
Slechts een enkele keer daalde de vorst der letteren af naar Den Haag. Meestal met zijn vriend Hans van Mierlo. Minzaam, maar wel geïnteresseerd, bekeek hij dat politieke gedoe. Maar in zijn werk speelde het nauwelijks een rol. Eigenlijk vond hij Den Haag en de politiek iets van spielerei voor hobbyisten. Hijzelf had een bredere blik: de wereld, de wetenschap, het omniversum en zijn boeken. De eerste keer dat hij naar Den Haag ging was in 1951, toen hij voor sluitingstijd zijn inzending voor de Reine Prinsen Geerligsprijs moest inleveren. Op de valreep had hij zijn roman Archibald Strohalm voltooid. Maar hoe dat af te leveren in Den Haag? Hij kreeg een vriendje zover zijn sportauto af te staan (zijn eigen Triumph kon hij zich pas later permitteren) en met 160 km scheurden ze richting Hofstad. Vanzelfsprekend won hij de prijs. A star was born. In de Provo-tijd was hij een geïnteresseerde meeloper, maar dan vooral door zijn boezemvriend Hein Donner. Bericht aan de Rattenkoning was het resultaat. Later volgde Cuba, met foto’s van Fidel Castro - zal hij er zaterdag zijn op Zorgvliet? Maar vooral de prachtige plaat van Harry in zwembroek op een chique terras in Havana, ogenschijnlijk lezend in een filosofisch tijdschrift, maar uit een ooghoek kijkend naar twee fraaie dames in bikini. Politiek? Den Haag? Nee, dank u zeer. Ik ben met iets belangrijks bezig. Harry was een Haarlemmer. De stad van Busken Huet en Bomans en sociëteit Teisterbant. Pas later ging hij naar Amsterdam. Dat wil zeggen, hij streek neer op het Leidseplein. Zijn habitat was beperkt. Het Americain (‘telefoon voor de heer Mulisch’), de Kring, Mirafiori, later de Garage en de PC Hooft, dat was het wel. Zomers drie weken naar het Lido in Venetië. En af en toe Berlijn. Hij was geen reiziger als Cees Nooteboom. Maar zijn actieradius was groot. In zijn hoofd. In de tijd. In zijn uitstraling. In zijn werk. Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken |
| < Vorige | Volgende > |
|---|
| Henk Beereboom | ||||
|---|---|---|---|---|
|
||||
