|
Han Kogels
|
|
vrijdag 03 december 2010 |
Er is een oud verhaal dat de Russische minister Grigory Potyomkin in 1787 bordkartonnen gevels liet plaatsen langs de oevers van de Dnjepr. Om Keizerin Catharina II van Rusland en haar buitenlandse gasten te overtuigen van zijn grootse daden in de zojuist veroverde Krim. Het verhaal van de Potyomkin-dorpen berust vermoedelijk niet op waarheid, al zal de man hier en daar wel wat hebben laten oppimpen om zijn minnares de Keizerin te behagen. Tegenwoordig werken we met mooie brochures, maquettes en artist’s impressions. En waarschijnlijk heeft Vladimir Poetin dat afgelopen zomer ook gedaan om de FIFA-delegatie een indruk te geven van de toekomstige stadions, steden, wegen en vliegvelden, om in 2018 het WK voetbal binnen te halen. Onmogelijk? Welnee, de Romeinse Keizer Vespasianus gaf in het jaar 72 opdracht tot de bouw van het Colosseum dat acht jaar later door zijn zoon Titus werd ingewijd. Dus waarom zou Poetin dan geen dertien stadions kunnen laten verrijzen. Duur? Dat wel, maar in Rusland schijnt geld geen rol te spelen.
En belastingprivileges zijn daar kennelijk ook geen probleem.
In de lidstaten van de Europese Unie ligt dat anders. Dat heeft ook onze minister van Financiën De Jager van stonde af aan geweten. Maar kennelijk heeft hij, om geen spelbreker te willen zijn, toch maar ingestemd met de door de FIFA geëiste totale belastingvrijstelling. Onder het motto ‘afwachten of we worden gekozen en dan zien we wel verder’. Later heeft hij zich laten ontvallen dat dit ‘eens maar nooit weer’ is. En dat is een passende naam voor het dossier “FIFA-fiscaal”. Een dossier dat voorlopig in de kast kan, maar dat in fiscale kringen ongetwijfeld weer uit de kast wordt gehaald als Nederland gaat meedingen naar de organisatie van de Olympische Spelen in 2028.
|
