De politieke rapportages die via Wikileaks naar buiten komen, behelzen verslagen, waarnemingen, analyses en inschattingen geschreven door ambassadepersoneel. Die berichten gaan naar hun “hoofdsteden”, als hulpmiddelen voor verder politiek beleid daar.
De ene ambassadeur bericht diplomatieker dan de ander. Wie de moeite heeft genomen zich in de “leaks” te verdiepen treft enkele interessante dingen aan, maar ziet ook dat het een grote keutelmachine is waarvan het meeste zo weer de prullenmand in kan.
Dat doet denken aan die brave ambtenaar die zijn archieven eindelijk wel eens wilde schonen. Dapper liep hij met een grote hoeveelheid oude documenten naar zijn baas en kondigde aan dat hij die wilde weggooien. Deze nam de stapel over, liet ze door zijn hand waaieren, knikte instemmend en zei “Ja, doe maar weg, maar maak er eerst even een kopietje van … ”

(www.henkbeereboom.nl)