| Menu | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
| Vertel het verder! |
|---|
|
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden: e-mail to a friend |
| Plein |
|---|
|
Kerstboom De dodenherdenking op 4 mei is geen juist moment om in lachen uit te barsten. Toch gebeurt me dat (vermengd met grote ergernis) als ik Willem Alexander zie in zijn uniform. Een soort wandelende kerstboom. En 2 jaar geleden een rennende kerstboom, toen hij zijn vrouw aan haar lot overliet in de paniek rond de damschreeuwer. Waarom dost die man zich zo raar uit? Hij is toch geen beroepsmilitair? Bij zijn opa zat het in zijn Pruisische genen. En, eerlijk is eerlijk, hem stond het ganz nett. Bij Prins Pils staat het voor geen meter. En ik denk dat Claus zich elke keer omdraait in zijn graf, om het niet te zien. Frans Kok |
| Haagse Rss |
|---|
|
| 249 dagen zonder regering, wereldrecord |
|
|
| Frans Wijnands | |
| woensdag 16 februari 2011 | |
|
GENT - Zeg nooit nooit. De Belgen zeggen het dezer dagen met chagrijnig optimisme. Want natuurlijk komt er ooit een regering. Ook al zijn ze er in België nu al welgeteld 249 dagen naar op zoek. Dat is een wereldrecord, maar dan wel in negatieve zin. Iets, waar je je als democratische natie eerder over moet schamen dan over verheugen. Ook de Vlamingen kennen de uitdrukking ‘met sint-juttemis’. De Walen noemen dat Saint Glinglin en de Duitstalige inwoners van de Ostkantons kennen die legendarische figuur als Sankt Nimmerlein. Over die schertsfiguur zijn de drie bevolkingsgroepen het wel eens, maar dat is dan ook zo’n beetje het enige. En ook – niet helemaal onbelangrijk - over het feit dat totale splitsing van het koninkrijk België niet aan de orde is; tenzij op de feestdag van sint juttemis… Maar de oplossingen voor vrijwel alle discussiepunten, en met name de staatshervorming plus bijbehorende financiering, liggen ver achter de horizon van zowel de Vlaamse -, als de Waalse Ardennen. Momenteel probeert de liberale informateur Didier Reynders de partijen tot regeringssamenwerking te verleiden, maar het lijkt pure tijdverspilling. Zijn aanpak om te kijken naar wat de partijen aan weerskanten van de taalgrens verbindt in plaats van scheidt, stuit op beleefde desinteresse van alle betrokkenen. Eindelijk, na ruim 240 dagen, gaf koning Albert een liberaal een informatieopdracht. Hij kreeg onbeperkte speelruimte, maar beperkte tijd. Vandaag – woensdag – gaat Reynders naar de koning om verslag uit te brengen en constructieve suggestie aan te dragen. Het mag een mirakel worden genoemd als hij daarin slaagt, en dus zal de koning hem vermoedelijk nog wat extra tijd geven. Reynders is een tweetalige Waal, een raspoliticus, ‘die zijn reputatie alle eer aandoet want niemand vertrouwt hem’, aldus De Standaard van afgelopen maandag. Hij praat weliswaar met minder potentiële regeringsdeelnemers, maar ook die truc garandeert geen succes. Eerder nieuwe tegenstellingen en bitterheid bij de uitgesloten gesprekspartners. Desondanks is het land allesbehalve reddeloos (hooguit wat minder stabiel), is het volk beslist niet radeloos (eerder cynisch) en zijn alleen de verantwoordelijke politici in hoge mate redeloos. Al zullen ze dat nooit van zichzelf, maar altijd over de ander zeggen. De burgers halen hun schouders op. Gelaten, onverschillig geworden. Geen marsen op Brussel om te protesteren tegen het getreuzel; de mannen denken er niet aan om uit protest hun baard te laten staan en de vrouwen zien niets in een seksstaking zolang er geen nieuw kabinet is. Wie maakt er zich eigenlijk nog zorgen? De koning? Zou kunnen maar die laat het nog niet merken. In tegenstelling tot de werkgevers. Die zien grote onrust opdoemen boven het sociale front. Zij onderhandelen met de gezamenlijke vakbonden over wat genoemd wordt een Interprofessioneel Akkoord, zeg maar een sociaal-economisch totaalplan met de loonontwikkeling en de werkgelegenheid als hoofdthema’s. De derde partij aan tafel is de regering voor lopende zaken, zoals een demissionair kabinet in België wordt genoemd. ‘Liever snel een goed sociaal akkoord dan een regering’, is de prioriteit van de werkgevers. Maar onderhandelen met een aftredende regering heeft nadelen, want dat nog zittende kabinet-Leterme kan sommige knopen wel, en andere niet doorhakken. Alles bij elkaar staat nu ook echt het imago en de financieel-economische betrouwbaarheid van het land op het spel. En in die situatie kun je niet lang meer wachten, en al helemaal niet tot sint juttemis…. Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken |
| < Vorige | Volgende > |
|---|
| Henk Beereboom | ||||
|---|---|---|---|---|
|
||||
