| Menu | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
| Vertel het verder! |
|---|
|
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden: e-mail to a friend |
| Plein |
|---|
|
Kerstboom De dodenherdenking op 4 mei is geen juist moment om in lachen uit te barsten. Toch gebeurt me dat (vermengd met grote ergernis) als ik Willem Alexander zie in zijn uniform. Een soort wandelende kerstboom. En 2 jaar geleden een rennende kerstboom, toen hij zijn vrouw aan haar lot overliet in de paniek rond de damschreeuwer. Waarom dost die man zich zo raar uit? Hij is toch geen beroepsmilitair? Bij zijn opa zat het in zijn Pruisische genen. En, eerlijk is eerlijk, hem stond het ganz nett. Bij Prins Pils staat het voor geen meter. En ik denk dat Claus zich elke keer omdraait in zijn graf, om het niet te zien. Frans Kok |
| Gebraden kameel, met vulling |
|
|
| Frans Wijnands | |
| dinsdag 07 juni 2011 | |
|
GENT - Zo af en toe ontkom je er niet aan om je boekenkast(en) te schonen, zoals dat tegenwoordig heet. Opruimen. Boeken wegdoen, weggeven, hopen dat iemand er blij mee is. Een mand met overtollige boeken in de hal zetten, zodat de vertrekkende gasten er iets uit mogen meenemen, zet geen zoden aan de dijk. ‘Leuk idee, maar nee. Dankjewel’. Je raakt je boeken aan de straatstenen niet meer kwijt. Het enige aardige van dat zogenaamde opruimen is dat je boeken inkijkt die jarenlang letterlijk een gesloten boek waren. Kookboeken bijvoorbeeld. Een ontdekkingstocht in je eigen boekenkast. Grootmoeders schriftjes met de gerechten uit je kindertijd staan weggedrukt tussen appetijtelijk geïllustreerde boeken over de meest exotische gerechten. Een papieren wereld van geuren en kleuren. Maar hoeveel (dure) kookboeken heeft een huis-tuin-en-keuken kok(kin) eigenlijk nodig?, als er zelfs gratis een stortvloed van allerhande gerechten voor allerhande groenten, vlezen, vissen en sauzen voor het grijpen is. Je krijgt meer gerechten op papier voorgeschoteld dan dat je ze eetbaar op je bord kunt krijgen. Neem nou bijvoorbeeld dat bekende recept van gebraden kameel. Met vulling, maar dat spreekt eigenlijk vanzelf. Je komt het op diverse websites tegen, maar het recept komt oorspronkelijk van de Amerikaanse rasverteller T. C(oraghessan) Boyle die het in zijn ‘Water Music’ grofweg heeft uitgeschreven. Wat wil je ook met zo’n beest? Daar moet je niet met halve eetlepels maizena of een kwart litertje zure room mee aankomen. Het is geen snel hapje voor bij de borrel op een slome zondagmiddag. Dat blijkt ook wel uit de ingrediënten: 500 dadels, 200 pluvier-eieren, 20 karpers van elk twee pond, 4 forse trapganzen, 2 schapen, een volwassen kameel en driekwart kilo gemengde kruiden, liefst een woestijnmix. De bereiding is als volgt: graaf een gat in de grond waar de kameel in past, ongeveer één meter diep en stort dat vol met gloeiende kolen. Kook de eieren hard. Vul de karpers met de gepelde eieren en de dadels. De rest wijst zich dan eigenlijk vanzelf. De ganzen vullen met de gevulde karpers, de schapen vullen met de gevulde ganzen en tenslotte de kameel vullen met de gevulde schapen. De kameel kort aanbraden, in Doumpalmbladeren wikkelen, in de gloeiende kolen stoppen en twee dagen rustig laten garen. Af en toe een keertje omkeren kan geen kwaad, lijkt me, maar daar zegt het recept niks over. Nogmaals: het is geen voorhapje maar een stevig hoofdgerecht en je hebt natuurlijk wat hulp nodig bij het ontschubben van de karpers, het plukken van de ganzen en het villen van de schapen. De aangegeven hoeveelheden zijn genoeg voor ongeveer vierhonderd eters. De schrijver adviseert er rijst bij te serveren, misschien met een paar handenvol saffraan? Kleurt in elk geval wel leuk bij de kameel. Ik heb het er met de traiteur in ons dorp over gehad; die verzorgt regelmatig barbecues voor grotere gezelschappen. Hij was erg geïnteresseerd, maar vreesde dat hij bij de groothandel moeilijk aan die voorgeschreven Doumpalmbladeren zou kunnen komen… Hij is in zijn vak best wel een avonturier. Doorlopend op zoek naar nieuwe lekkernijen, maar anderzijds een man met fundamenteel respect voor de oorspronkelijke receptuur. Zeker nadat hij in een vlaag van verkeerde stoutmoedigheid eens geprobeerd heeft om zijn befaamde tomaat-garnaal – een Vlaamse klassieker - met Noorse garnaaltjes te maken. Maar daar haalde zijn klandizie de neus voor op. En terecht. Nooit knoeien met een goed recept. ‘Wat goed is moet je goed laten’, staat op het schutblad van grootmoeders receptenschriftjes. En dat geldt waarachtig niet alleen voor tomaat-garnaal… Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken |
| < Vorige | Volgende > |
|---|
