Haagse Columnisten - Boulevardblad zet Leterme bij de vuile was

Vertel het verder!
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden: e-mail to a friend

Plein
Omdopen Altijd gedacht dat de Mauritskade vernoemd was naar prins Maurits, de stadhouder. Geen fraai heerschap (hij liet van Oldenbarnevelt executeren) maar wel een kundig militair. Maar in de file had ik onlangs tijd het bord eens goed te lezen. Blijkt het om prins Maurits te gaan, de zoon van Willem III (de Gorilla) en prinses Sophie. Het knaapje stierf in 1850 op 6-jarige leeftijd, mede als gevolg van onenigheid tussen zijn ouders over de beste behandelwijze. Een van de belangrijkste toegangswegen van Den Haag vernoemd naar een wicht van 6, van wie niemand ooit gehoord heeft. Iets teveel eer lijkt mij. Dus, als er binnenkort een belangrijke Nederlander, desnoods een Hagenees, sterft: omdopen die kade. Frans Kok

Plein

Omdopen

Altijd gedacht dat de Mauritskade vernoemd was naar prins Maurits, de stadhouder. Geen fraai heerschap (hij liet van Oldenbarnevelt executeren) maar wel een kundig militair.
Maar in de file had ik onlangs tijd het bord eens goed te lezen. Blijkt het om prins Maurits te gaan, de zoon van Willem III (de Gorilla) en prinses Sophie. Het knaapje stierf in 1850 op 6-jarige leeftijd, mede als gevolg van onenigheid tussen zijn ouders over de beste behandelwijze.
Een van de belangrijkste toegangswegen van Den Haag vernoemd naar een wicht van 6, van wie niemand ooit gehoord heeft. Iets teveel eer lijkt mij. Dus, als er binnenkort een belangrijke Nederlander, desnoods een Hagenees, sterft: omdopen die kade.

Frans Kok

Boulevardblad zet Leterme bij de vuile was

Frans Wijnands
woensdag 22 juni 2011
GENT - Een (gescheiden) onderwijzeres van middelbare leeftijd in Brasschaat, bij Antwerpen, heeft een verzameling opvallend lieve sms-jes van de aftredende Belgische eerste minister Yves Leterme. Honderden. Kennelijk van lief-pikant tot erotisch beladen. Die heeft ze ter inzage gegeven aan het boulevard/roddelblad Story. De kat op het spek binden, zoiets. Het blad heeft het verhaal wegens ‘de politieke relevantie’ breeduit gepubliceerd. Landsbelang, niet alleen omdat een premier een voorbeeldrol heeft, maar vooral omdat hij bemiddeld zou hebben om zijn sms- en chatvriendin aan een baan bij Buitenlandse Zaken te helpen, een paar jaar geleden. De premier reageert geschokt, ontkent met klem maar heeft zich (nog steeds) niet naar het dichtstbijzijnde politiebureau laten rijden om er aangifte te doen van smaad, laster, eerroof en zulk soort zaken. Dat is erg jammer. Want hoe langer hij daarmee wacht, des te meer gaan de onthullingen een eigen leven leiden indachtig het aloude gezegde dat waar rook is, ook vuur moet zijn. Heeft Leterme met vuur gespeeld? Is hij naïef geweest? Zijn de berichtjes vervalsingen en wordt hij ten onrechte onderuit gehaald waardoor zowel zijn politieke- ,als privéleven, nu al dramatisch is beschadigd? Wat Leterme in zijn eigen tijd en zonder het landsbelang te schaden doet is puur privé. Of behoort dat te zijn. Maar de Belgische media waren eensgezind in hun eerste commentaren dat het in de Belgische politiek nooit meer zal worden zoals het tot voor eergisteren was. Net als in meerdere Europese landen interesseerden de media zich tot nu toe niet diepgaand voor het privéleven van politici. Wel voor andere Bekende Belgen, sporthelden en tv-persoonlijkheden, maar politici konden er op vertrouwen dat hun privéleven onbesproken bleef. De affaire Strauss-Kahn heeft dat veranderd. De Franse media waren op de hoogte van diens strapatsen en vingervlugheid waar het vrouwen betrof, maar zwegen er over. Privacy was toen nog heilig, althans taboe. Anders dan in de Angelsaksische landen waar juist politici tot in hun eigen of andermans/vrouws slaapkamer worden nagejaagd. De argumenten van de hoofdredactie van Story verzuipen in schijnheiligheid en hypocrisie. Een paar (honderd) pikante(?) sms-jes is van een geheel andere orde dan (poging tot) aanranding, corruptie, omkoperij, valsheid in geschrifte, meineed en ga maar door. Story was – trouw aan de beginselen van het blad – ordinair uit op een lekker verhaal. Overspel via de elektronische snelweg, helemaal passend in de tijdgeest. Als het allemaal waar blijkt te zijn. Vooralsnog blijkt Leterme te kunnen aantonen dat hij de vrouw, toen ze hem benaderde voor een baan, heeft doorverwezen naar de betrokken personeelsinstanties van het departement. Niks vriendjespolitiek dus…?? Als het hele sms-verhaal klopt getuigt dat van verregaande naïviteit van Leterme. Dat vreet aan zijn imago maar dat is dan: eigen schuld, dikke bult. Of zoals de Vlaamse politicus Herman de Croo het jaren geleden eens plastisch zei: ‘Als je de pers uitnodigt om te laten zien hoe schoon uw was is, moet je niet verschieten dat ze ook komen filmen als er eens een vuile onderbroek hangt’. Dat pleit de media - en met name de roddelpers - niet vrij om lukraak, ongegrond of onnodig privézaken te onthullen. Dat Story ‘journalistieke porno’ bedrijft, zoals een Belgische hoogleraar mediarecht en journalistieke ethiek in een commentaar beweerde gaat misschien wat ver. Want als de feiten blijken te kloppen mag je de boodschapper – hoe laag bij de gronds ook – niet alle schuld geven; al moet die boodschapper zich niet presenteren als moraalridder bij uitstek. De discussie over de verantwoordelijkheid van de boulevardpers is aan een nieuw hoofdstuk begonnen en de Belgische politici zijn vanaf nu gewaarschuwd: ook in het koninkrijk der Belgen is de privacy van politici niet langer heilig. De oproep van diverse collega-politici aan de media om Leterme met rust te laten en dat het publiceren van dit soort zaken onkies is, zal de redactie van Story een zorg zijn. Vooralsnog is het geen wereldschokkend maar vooral een treurig verhaal. Het vervolg wordt ongetwijfeld interessanter dan het begin. Als namelijk gaat blijken hoeveel poten zowel Leterme, als Story hebben om echt op te staan. Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken

< Vorige		Volgende >

[ terug ]