Menu
Home
Theo Monkhorst
Han Mulder
Hans Muiderman
Dick Toet
Paul van Velthoven
Marjolijn Uitzinger
Frans Wijnands
Han Kogels
Frans Kok
Frans Weisglas
Henk Beereboom
Gastschrijver
Plein
Vertel het verder!
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden:
e-mail to a friend
Plein

Omdopen


Altijd gedacht dat de Mauritskade vernoemd was naar prins Maurits, de stadhouder. Geen fraai heerschap (hij liet van Oldenbarnevelt executeren) maar wel een kundig militair.
Maar in de file had ik onlangs tijd het bord eens goed te lezen. Blijkt het om prins Maurits te gaan, de zoon van Willem III (de Gorilla) en prinses Sophie. Het knaapje stierf in 1850 op 6-jarige leeftijd, mede als gevolg van onenigheid tussen zijn ouders over de beste behandelwijze.
Een van de belangrijkste toegangswegen van Den Haag vernoemd naar een wicht van 6, van wie niemand ooit gehoord heeft. Iets teveel eer lijkt mij. Dus, als er binnenkort een belangrijke Nederlander, desnoods een Hagenees, sterft: omdopen die kade.

Frans Kok

Haagse Rss
Korte verhalen van Jan Paul Bresser, een actuele Couperus Afdrukken E-mail
Theo Monkhorst   
zaterdag 05 november 2011

Zeventien verhalen in gedempte tonen, melancholiek als een herfsttuin, met de geest van Couperus en spelend in het Den Haag van nu. Dat is mijn karakteristiek van ‘Het verdriet van Eline’, een bundel korte verhalen van de Haagse journalist Jan Paul Bresser. Bresser, ondermeer oud chef kunstredactie van De Volkskrant, columnist en tot voor kort het hart van de culturele talkshow De Kersentuin in de Koninklijke Schouwburg, debuteert hiermee als schrijver van literaire fictie.
En het is een overtuigend debuut. Met een effectieve en zorgvuldig geslepen pen schetst hij miniaturen die de geest van het oude Den Haag ademen, maar tegelijkertijd verrassend actueel zijn en hier en daar zelfs bijna surrealistisch. Daarmee laat Bresser nadrukkelijk een eigen geluid horen, die wat de vorm betreft weliswaar is gebed in een Haagse traditie, maar qua inhoud vaak zeer van deze tijd is.

Zoals het humoristische verhaal van Ham, de vluchteling uit Bangladesh, werkzaam in de broodjeswinkel van Nel, die Jomanda overtreft bij de genezing van de zeurende oude moeder van zijn bazin. Of het opbeurende gesprek in het stoombad van de historicus die Hugo de Groot bewondert met de Turkse begrafenisondernemer, die gespecialiseerd is in het begeleiden van de begrafenis van kinderen.

Naast het weemoedige verhaal van de Indische weduwe die van de dichter Leopold houdt en euthanasie pleegt, staat de bijna surrealistische de reis van de oude man die van Den Haag naar Gouda gaat om incontinentie luiers te kopen, zodat bekenden hem daarbij niet betrappen en die in de trein worstelt met de luier in zijn onderbroek.
En wat te denken van de hilarische avonturen van een oude moeder met haar zoon, die een travestiet blijkt te zijn en op het strand in een dochter verandert.

De titel van het boek wijst heel geraffineerd naar Eline Vere van Couperus maar blijkt te gaan over een jonge weduwe die naar Nice vertrekt, terwijl de hele buurt rond de Juffrouw Idastraat in de veronderstelling verkeert dat er zich allerlei geheime liefdes achter de gesloten gordijnen van haar huis afspelen.

Toch waait de geest van Couperus over deze woorden. Maar dan een moderne Couperus in de persoon van Jan Paul Bresser, die in staat is deze korte verhalen geraffineerd op te bouwen, zodat veel verhalen in een zucht van de lezer eindigen. Het is te hopen dat het niet zijn laatste bundel fictie is.

Is er dan geen ‘maar … ‘ aan dit boek?
Jazeker, je moet er van houden.
Maar dan heb je ook wat.


Uitgeverij Athos, ISBN 978 90 414 1804 3

 
< Vorige   Volgende >
Henk Beereboom
Werkloosheid als erezaak


De werkloosheid stijgt snel en ligt nu (april 2013) op rond de 650.000.
Ooit hadden we een premier die zei dat hij zou aftreden als dat aantal
1 miljoen zou worden.
Rutte -van nature optimist- heeft nog even te gaan.

(www.henkbeereboom.nl)