| Menu | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
| Vertel het verder! |
|---|
|
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden: e-mail to a friend |
| Plein |
|---|
|
Kerstboom De dodenherdenking op 4 mei is geen juist moment om in lachen uit te barsten. Toch gebeurt me dat (vermengd met grote ergernis) als ik Willem Alexander zie in zijn uniform. Een soort wandelende kerstboom. En 2 jaar geleden een rennende kerstboom, toen hij zijn vrouw aan haar lot overliet in de paniek rond de damschreeuwer. Waarom dost die man zich zo raar uit? Hij is toch geen beroepsmilitair? Bij zijn opa zat het in zijn Pruisische genen. En, eerlijk is eerlijk, hem stond het ganz nett. Bij Prins Pils staat het voor geen meter. En ik denk dat Claus zich elke keer omdraait in zijn graf, om het niet te zien. Frans Kok |
| Haagse Rss |
|---|
|
| Korte verhalen van Jan Paul Bresser, een actuele Couperus |
|
|
| Theo Monkhorst | |
| zaterdag 05 november 2011 | |
|
Zeventien verhalen in gedempte tonen, melancholiek als een herfsttuin, met de geest van Couperus en spelend in het Den Haag van nu. Dat is mijn karakteristiek van ‘Het verdriet van Eline’, een bundel korte verhalen van de Haagse journalist Jan Paul Bresser. Bresser, ondermeer oud chef kunstredactie van De Volkskrant, columnist en tot voor kort het hart van de culturele talkshow De Kersentuin in de Koninklijke Schouwburg, debuteert hiermee als schrijver van literaire fictie. En het is een overtuigend debuut. Met een effectieve en zorgvuldig geslepen pen schetst hij miniaturen die de geest van het oude Den Haag ademen, maar tegelijkertijd verrassend actueel zijn en hier en daar zelfs bijna surrealistisch. Daarmee laat Bresser nadrukkelijk een eigen geluid horen, die wat de vorm betreft weliswaar is gebed in een Haagse traditie, maar qua inhoud vaak zeer van deze tijd is. Zoals het humoristische verhaal van Ham, de vluchteling uit Bangladesh, werkzaam in de broodjeswinkel van Nel, die Jomanda overtreft bij de genezing van de zeurende oude moeder van zijn bazin. Of het opbeurende gesprek in het stoombad van de historicus die Hugo de Groot bewondert met de Turkse begrafenisondernemer, die gespecialiseerd is in het begeleiden van de begrafenis van kinderen. Naast het weemoedige verhaal van de Indische weduwe die van de dichter Leopold houdt en euthanasie pleegt, staat de bijna surrealistische de reis van de oude man die van Den Haag naar Gouda gaat om incontinentie luiers te kopen, zodat bekenden hem daarbij niet betrappen en die in de trein worstelt met de luier in zijn onderbroek. En wat te denken van de hilarische avonturen van een oude moeder met haar zoon, die een travestiet blijkt te zijn en op het strand in een dochter verandert. De titel van het boek wijst heel geraffineerd naar Eline Vere van Couperus maar blijkt te gaan over een jonge weduwe die naar Nice vertrekt, terwijl de hele buurt rond de Juffrouw Idastraat in de veronderstelling verkeert dat er zich allerlei geheime liefdes achter de gesloten gordijnen van haar huis afspelen. Toch waait de geest van Couperus over deze woorden. Maar dan een moderne Couperus in de persoon van Jan Paul Bresser, die in staat is deze korte verhalen geraffineerd op te bouwen, zodat veel verhalen in een zucht van de lezer eindigen. Het is te hopen dat het niet zijn laatste bundel fictie is. Is er dan geen ‘maar … ‘ aan dit boek? Jazeker, je moet er van houden. Maar dan heb je ook wat. Uitgeverij Athos, ISBN 978 90 414 1804 3 |
| < Vorige | Volgende > |
|---|
| Henk Beereboom | ||||
|---|---|---|---|---|
|
||||
