| Menu | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
| Vertel het verder! |
|---|
|
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden: e-mail to a friend |
| Plein |
|---|
|
Omdopen
|
| Wapenstilstandsdag: op de barricaden! |
|
|
| Frans Wijnands | |
| donderdag 10 november 2011 | |
|
GENT - Uitgerekend op Wapenstilstandsdag op de barricaden klimmen: het heeft wel wat, deze geweldloze symboliek. Vrijdag 11 november, herdenkt ook België het einde van de Eerste Wereldoorlog. Dat leek de cultuurhistoricus David van Reybrouck, schrijver van het bekroonde boek ‘Congo’, een uitgelezen dag om met duizend medeburgers de barricaden op te gaan; bij wijze van spreken dan. Duizend Belgen praten op die vrijdag ten principale over de democratie. Die moet hoognodig gered worden, ‘want de democratie is verworden tot een dictatuur van de verkiezingen. De democratie is te kostbaar om alleen over te laten aan de politici’. ‘Nooit eerder’ , zegt Van Reybrouck, ‘was de burger zo mondig en tegelijk machteloos, en was de politicus zo zichtbaar en radeloos’. Dus moet die burger ook tussentijds meer inspraak krijgen en betrokken worden bij de parlementaire besluitvorming. Als voorbeeld noemt hij IJsland waar afgelopen zomer twee dozijn eilanders een nieuwe Grondwet schreven na een dag praten. Fluitje van een cent. Op IJsland… Wat vijfentwintig IJslanders kunnen, moeten toch zeker duizend Belgen voor mekaar kunnen krijgen(!?). Ze hoeven geen nieuwe Grondwet te schrijven , maar ze kunnen wel ideeën aandragen om het de verantwoordelijke politici gemakkelijker te maken hun volksvertegenwoordigende werk te doen, vindt Van Reybrouck. Maanden geleden heeft een enquêtebureau duizend Belgen geselecteerd die op Wapenstilstandsdag bijeen komen in een van de zalen van het Tour en Taxis-complex in Brussel, het voormalig Koninklijk Pakhuis, vernoemd naar de adellijke familie Thurm und Taxis. Een zaal met honderd tafels; tien personen aan elke tafel. Zeg maar de G1000. Die luisteren naar een aantal deskundige inleidingen, discussiëren daarover, schrijven dan hun gedachten en voorstellen op, leveren die in en dan wordt er over gestemd. De meerderheidsstandpunten worden de komende maanden ‘in de diepte’ uitgewerkt door een opnieuw geselecteerde representatieve groep van 32 burgers, de G32 . In april volgend jaar maken zij dan de concrete aanbevelingen bekend over de drie thema’s die voorliggen: Sociale zekerheid, Welvaart in tijden van financiële crisis en Immigratie. Een soort van getrapte democratie, zonder politici. Die hadden een eeuw geleden nog macht, maar vandaag de dag hebben politici alleen maar angst, staat te lezen in het manifest van de G1000. Om te zeggen dat de burgers stormenderhand de macht grijpen is overdreven. De duizend bevlogen Belgen kunnen alleen maar bijeen komen dankzij een paar honderdduizend euro’ s aan sponsorgelden. Giften uit alle hoeken en gaten van de samenleving, van particulieren en bedrijven. Niet van politieke partijen. Duizend Belgen, dus duizend meningen. Wat doe je daar mee? Hoeveel open deuren worden er ingetrapt, hoeveel keer wordt het wiel weer uitgevonden? En zelfs als er een geniaal idee naar boven komt is het maar de vraag hoe en door wie dat in praktijk moet worden gebracht. Het heeft iets aandoenlijks om een vrije dag op te offeren voor een oeverloze discussie, maar de organisatoren zijn overtuigd dat de burgers eindelijk een signaal aan de politiek moeten afgeven en niet alleen wegens de nu al 515 dagen voortslepende regeringscrisis. Toen Van Reybrouck zijn G1000-idee lanceerde verscheen er in ‘De Morgen’ een cartoon: een man komt een café binnen en zegt tegen de uitbater: ‘We zoeken een café waarin duizend man aan de toog kunnen hangen’. Het illustreert de scepsis over het nut van zo’n “Dag van de Democratie’. En niet helemaal ten onrechte. Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken |
| < Vorige | Volgende > |
|---|
