| Menu | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
| Vertel het verder! |
|---|
|
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden: e-mail to a friend |
| Plein |
|---|
|
Omdopen
|
| Haagse Rss |
|---|
|
| Belgie bestaat nog |
|
|
| Frans Wijnands | |
| zondag 27 november 2011 | |
|
GENT - België heeft een begroting, een regeerakkoord en binnen een paar dagen een nieuwe regering; een coalitie van drie Vlaamse en drie Waalse partijen (socialisten, christendemocraten en liberalen). Eindelijk, na welgeteld 530 dagen zwalken, ziet de onderhandelende bemanning van ‘het scheepje van staat’ land en licht aan de horizon. En het was nog maar kantje-boord of onderhandelaar/formateur Elio di Rupo had het zinkende schip vorige week alsnog verlaten. Dan zou België pas echt in heel zwaar weer verzeild zijn geraakt; voor zover dat toch nog niet gebeurt. Want het is nog maar de vraag of het nu bereikte regeerakkoord bijtijds en overtuigend genoeg is om de internationale (geld)markten tot bedaren te brengen en het land buiten de gevarenzone van een recessie te houden. In zijn buitenverblijf in de Ardennen, in de buurt van Namen, heeft koning Albert II de afgelopen dagen nog eens het hele ritueel van gesprekken met de onderhandelaars en partijvoorzitters afgewerkt. Hij stuurde Di Rupo naar huis met de opdracht om hoe dan ook een akkoord te vinden. Dat lukte, na een marathon van 19 uur vergaderen, schorsen en opnieuw beginnen. België is gelaten opgelucht met het akkoord en tegelijk is niemand tevreden. Alle onderhandelende partijen en aanstaande regeringspartners vinden dat ze wel erg veel van andermans water bij hun eigen wijn hebben moeten doen. De kunst van het echte compromis zoeken is aan het verdwijnen... De vakbonden vrezen het ergste als hun achterbannen gaan beseffen wat er allemaal gaat veranderen en kondigen al acties aan; de werkgevers zijn bang dat de nieuwe belastingen zwaar op het investeringsklimaat gaan drukken en voorvechters voor een groener milieu staan met lege handen. Iedereen zal het effect van de overeengekomen 11 miljard bezuinigingen gaan voelen: langer werken, later pensioen, geen automatische (loon)indexeringen, lagere uitkeringen en stijgende kosten van levensonderhoud. Na de politieke onrust loert nu uitwaaierende sociale onrust en dat is een allesbehalve geruststellend idee voor de nog te formeren nieuwe regering. Afgezien van dat alles loopt de helft (of meer…) van de Vlamingen chagrijnig rond omdat een Waalse socialist binnenkort hun nieuwe minister-president wordt, terwijl de grootste Vlaamse partij, de N-VA van volksheld Bart de Wever, met lege handen buitenspel staat. Maar daar worden de oppositie-messen al geslepen. De Wever heeft zoals te verwachten was, geen goed woord over voor de ontwerpbegroting en het regeerakkoord. Net zo min als voor de eerder bereikte afspraken rond de staatshervorming. Dat voorspelt een weinig stabiel werkklimaat voor de aanstaande coalitieregering die met zes deelnemende partijen en partijtjes niet bepaald een robuuste indruk maakt. Maar het is niet gepast om nu al met gulle hand spijkertjes in de feesttaart te gaan strooien, ook al zullen de Belgen die ‘feesttaart’ met lange tanden verorberen onder het motto ‘Slikken of stikken’. Het goede nieuws is dat België nog bestaat, in weerwil van de notoire zwartkijkers en aarts-pessimisten die een paar maanden geleden nog de ondergang van het meertalige koninkrijk voorspelden. Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken |
| < Vorige | Volgende > |
|---|
| Henk Beereboom | ||||
|---|---|---|---|---|
|
||||
