Menu
Home
Theo Monkhorst
Han Mulder
Dick Toet
Paul van Velthoven
Marjolijn Uitzinger
Hetty van Rooij
Frans Wijnands
Marc De Koninck
Han Kogels
Frans kok
Gastschrijver
Henk Beereboom
Plein
Vertel het verder!
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden:
e-mail to a friend
Plein
Adieu loting

Er zijn van die zaken, waarvan iedereen op zijn klompen aanvoelt dat het onzin betreft.
Ongeacht welke (kul)argumenten door deskundigen worden aangedragen.
Het beruchtste voorbeeld is de loting voor de studie geneeskunde. Met droge ogen werd steevast beweerd dat het niets uitmaakt of iemand super-gemotiveerd en met een mooie cijferlijst aan de studie begint, of als zweverige zesjesklant.
Na 27 jaar is daar nu een einde aan gemaakt. Beter laat dan nooit.
Nu de andere kwesties nog: goed taalonderwijs, het vak geschiedenis weer invoeren en onderwijzers die geen halve analfabeten zijn.

Frans Kok

Haagse Rss
Een weinig vrolijke kerstgedachte Afdrukken E-mail
Dick Toet   
maandag 19 december 2011

Laten we hopen dat Kerstmis nog altijd mooie gevoelens wakker maakt bij mensen, maar ik ben daar niet meer zo zeker van. Bij mij leidt Kerstmis in ieder geval tot enige reflectie. Wat was 2011 voor een jaar? Rond Oud en Nieuw kunnen we dan weer eens vooruitkijken.
Het afgelopen jaar wekt bij mij weinig vrolijke gevoelens op. En dat heeft niet alleen te maken met de Europese crisis. Een crisis, die gezien het nog altijd heftige consumptiepatroon meer een gevoel dan een realiteit blijkt te zijn. Nederland is nog steeds het op één na rijkste land in Europa en de werkloosheid is relatief gering. De grootste problemen doen zich voor rond de huizenmarkt, tot voor kort voor vele Nederlanders de ultieme bron van fraaie financiële toekomstmuziek. Dat de hypotheekrente-aftrek ineens volop in discussie is, werkt niet mee. Laat er snel duidelijkheid komen over het feit dat alleen forse hypotheken (pakweg boven 500.000 euro) aangepakt worden.
Het door de PVV gedoogde kabinet heeft afgelopen jaar zelden inspirerende maatregelen getroffen. Imposante bezuinigingen hangen boven ons hoofd en vooral boven het toch al beproefde hoofd van de sociaal zwakkeren, maar concreet is er nog nauwelijks iets geworden.
Wel wordt voor de druistigen onder ons de maxiumumsnelheid verhoogd naar 130 kilometer, een volkomen belachelijke maatregel onder het verbijsterende motto ‘de lucht is wat minder ongezond geworden, dus die kunnen we weer mooi een beetje verpesten’. De maatregel betekent een kleine half miljoen ton broeikasuitstoot meer.
En er is tegen de zin van de politie zelf een dierenpolitie in het leven geroepen. Leuk voor de bühne, maar er is geen land in de wereld waar onrecht tegen dieren zo snel en hevig wordt gesignaleerd als in Nederland. En bijna altijd wordt er met zo’n klacht nog wat gedaan ook, vaak eerder dan tegen vermoedens van kindermishandeling bijvoorbeeld.
En wat te denken van de dreiging van de PVV om pas met extra bezuinigingen akkoord te gaan als alle ontwikkelingssamenwerking is geschrapt. Kortzichtiger en dommer voorstel is sinds de jaren dertig in het Nederlandse parlement waarschijnlijk niet gedaan. Natuurlijk is ontwikkelingshulp, zoals het vroeger heette, niet zaligmakend, maar het is een instrument van beschaving om de ongelijkheid in de wereld een beetje te dempen en vooral vluchtelingenstromen enigszins in te perken.
Weer ‘u‘ zegen tegen de meester (niks mis mee, maar laat het vooral uit vrije wil gebeuren) en ouders meer betrekken bij het onderwijs van hun kinderen (ook niks mis mee, maar dat gebeurt al op grote schaal) zijn ook van die typische cosmetische zaken, waar dit kabinet patent op heeft.
En dan de wekenlang heftig ontkende kandidatuur van minister Donner voor het vice-voorzitterschap van de Raad van State. Natuurlijk drukte het CDA die benoeming door, want het CDA was weer eens aan de beurt voor een hoge functie. Donner, afkomstig uit een geslacht van rechtsgeleerden, is geen aangenaam mens en ook niet een man, die zich de afgelopen maanden heeft doen kennen als iemand die boven de partijen verheven is. Rinnooy Kan, voorzitter van de prestigieuze Sociaal-Economisch Raad, was een veel betere kandidaat geweest, maar ja, Rinnooy Kan is ‘slapend’ lid van D66 en die partij heeft het nu even niet voor het zeggen.
En dan een recente kwestie buiten de politiek, al mag het kabinet zich best inspannen om de aanbevelingen in het rapport Deetman over misbruik in de Katholieke Kerk mee te helpen uitvoeren. Uitstekend rapport van oud-minister Deetman, want hoewel gemaakt in opdracht van de bisschoppen, kan het toch rekenen op steun van de slachtoffers. Maar het rapport laat ook een zeer pijnlijk punt open. Deetman zwakt zijn scherpe oordeel al af door te verklaren dat misbruik en mishandeling van kinderen ook buiten de RK Kerk voorkomen (behoorlijk open deur), maar vooral kwalijk is zijn conclusie dat het celibaat geen cruciale rol heeft gespeeld bij het plegen van ontuchtige handelingern met kinderen. Daarmee spaart Deetman niet alleen de kool en de geit, maar ook de kerk. Dat haalt een goed opgezet onderzoek volledig onderuit. Pijnlijk.
 
< Vorige   Volgende >
Henk Beereboom
In het pak genaaid


Premier Rutte,  één hand losjes in zijn broekzak, presenteert de uitkomst van de steunoperatie voor Griekenland. Een en al zelfvertrouwen, hij heeft heel wat gedaan gekregen. Snel daarna blijkt dat hij een dikke 50 miljard Euro verspeeld heeft. Als je ’t demagogisch wil zeggen: drie keer de bezuinigingen.
Hoe dat kon blijft ondanks alle debatten onduidelijk. Was er opzet ? Kon om politieke redenen niet in een keer de waarheid worden verteld? Was er echt verschil in rekenmethode of in uitleg? Waarom hier wel verwarring en elders niet of nauwelijks?
In de Kamerdebatten werden bijna al deze vragen braaf gesteld. Excuses van de minister-president vlogen af en aan. Hoezo zelfvertrouwen.
Maar net die ene vraag werd maar niet hardop gesteld: werd Mark misschien door doorgewinterd “Brussel” in het pak genaaid zonder dat zelf in de gaten te hebben? Overeind blijven in harde, snelle, tricky en weinig scrupuleuze internationale onderhandelingen is van een geheel andere orde van grootte dan je thuis half blind staren op de vraag wat de PVV met je zou kunnen gaan doen.
Hier mag je je misschien op je politieke vrienden verlaten, in Brussel doe je zaken. Of je wordt het bos in gestuurd. Met pak en al.



(www.henkbeereboom.nl)