Menu
Home
Theo Monkhorst
Han Mulder
Dick Toet
Paul van Velthoven
Marjolijn Uitzinger
Hetty van Rooij
Frans Wijnands
Marc De Koninck
Han Kogels
Frans kok
Gastschrijver
Henk Beereboom
Plein
Vertel het verder!
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden:
e-mail to a friend
Plein
Adieu loting

Er zijn van die zaken, waarvan iedereen op zijn klompen aanvoelt dat het onzin betreft.
Ongeacht welke (kul)argumenten door deskundigen worden aangedragen.
Het beruchtste voorbeeld is de loting voor de studie geneeskunde. Met droge ogen werd steevast beweerd dat het niets uitmaakt of iemand super-gemotiveerd en met een mooie cijferlijst aan de studie begint, of als zweverige zesjesklant.
Na 27 jaar is daar nu een einde aan gemaakt. Beter laat dan nooit.
Nu de andere kwesties nog: goed taalonderwijs, het vak geschiedenis weer invoeren en onderwijzers die geen halve analfabeten zijn.

Frans Kok

Haagse Rss
Wordt 2012 beter? Afdrukken E-mail
Dick Toet   
woensdag 28 december 2011

Ook als je overtuigd republikein bent, kunnen de kersttoespraken van koningin Beatrix je niet onberoerd laten. Ze zijn verstandig, meelevend, sociaal, getuigen van een goed ontwikkeld rechtvaardigheidsgevoel en appelleren aan het weldenkende deel van de natie. Een (gelukkig) kortstondig gevoel van koningsgezindheid maakt zich vrijwel elke kerst van mij meester, maar ik bedenk me dan weer snel dat het systeem volkomen achterhaald is en in theorie ook een halve debiel in de stijl van de PVV kan opleveren.
De reacties van PVV-leider Wilders op de ontboezemingen van de koningin slaan natuurlijk helemaal nergens op. Hoe kun je goed geformuleerde en gemeend klinkende pleidooien voor verdraagzaamheid, geweldloosheid en een goede zorg voor het milieu zo dom kleineren. Maar wat vooral verontrust is dat veel landgenoten daar kennelijk geen enkel probleem mee hebben. Word wakker! Natuurlijk spreekt de vorstin vanuit een zwaar beschermde omgeving en ook ik ventileer mijn mening vanuit een behoorlijk beschutte positie, maar dat maakt het nog niet verkeerd te pleiten voor verdraagzaamheid en het belang van een duurzamere samenleving.
Afgelopen jaar is veel gefilosofeerd over de vraag wat er is geworden van de als traditioneel bestempelde tolerantie in ons land. Ik begin mij steeds meer af te vragen of die er ooit is geweest. In onze houding ten opzichte van het buitenland is er altijd de strijd geweest tussen de koopman en de dominee. Doorgaans won de koopman en werd de aanverwante handelslust al snel versleten voor tolerantie. Waarin ons land wel betrekkelijk uniek was en nog een beetje is, is de verzuiling en dan met name de religieuze verzuiling. Barmhartigheid speelde daarbij een belangrijke rol. Dat gewortelde mededogen werd na de oorlog allengs verdrongen door een ongekende welvaart, waarin meer ook altijd materieel meer moest zijn. Tolerantie werd in feite niets anders dan ongeïnteresseerdheid. Als het mij goed gaat, gaat het de natie goed. Nederland klaagde dat het een lieve lust was, maar individueel hadden we het prima, zo bleek uit tal van onderzoeken. En op de golven van individualisme (VVD) en populisme (PVV) kregen die valse onderbuikgevoelens een stem. Het afgelopen jaar is er één om snel te vergeten. Of 2012 veel beter wordt valt te betwijfelen. De huidige stand van zaken, een ondanks alle geklaag zeer consumptieve kerst en een ongetwijfeld weer door vele vuurwerkmiljoenen deels verziekte jaarwisseling beloven weinig goeds.

 
< Vorige   Volgende >
Henk Beereboom
In het pak genaaid


Premier Rutte,  één hand losjes in zijn broekzak, presenteert de uitkomst van de steunoperatie voor Griekenland. Een en al zelfvertrouwen, hij heeft heel wat gedaan gekregen. Snel daarna blijkt dat hij een dikke 50 miljard Euro verspeeld heeft. Als je ’t demagogisch wil zeggen: drie keer de bezuinigingen.
Hoe dat kon blijft ondanks alle debatten onduidelijk. Was er opzet ? Kon om politieke redenen niet in een keer de waarheid worden verteld? Was er echt verschil in rekenmethode of in uitleg? Waarom hier wel verwarring en elders niet of nauwelijks?
In de Kamerdebatten werden bijna al deze vragen braaf gesteld. Excuses van de minister-president vlogen af en aan. Hoezo zelfvertrouwen.
Maar net die ene vraag werd maar niet hardop gesteld: werd Mark misschien door doorgewinterd “Brussel” in het pak genaaid zonder dat zelf in de gaten te hebben? Overeind blijven in harde, snelle, tricky en weinig scrupuleuze internationale onderhandelingen is van een geheel andere orde van grootte dan je thuis half blind staren op de vraag wat de PVV met je zou kunnen gaan doen.
Hier mag je je misschien op je politieke vrienden verlaten, in Brussel doe je zaken. Of je wordt het bos in gestuurd. Met pak en al.



(www.henkbeereboom.nl)