| Menu | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
| Vertel het verder! |
|---|
|
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden: e-mail to a friend |
| Plein |
|---|
|
Omdopen
|
| Haagse Rss |
|---|
|
| De Prooi, het klimrek en de val |
|
|
| Han Mulder | |
| maandag 12 maart 2012 | |
|
Het Nationale Toneel presenteerde afgelopen week in de Haagse Koninklijke Schouwburg 'De Prooi'. Het stuk is gebaseerd op feiten en gedragingen die Jeroen Smit in zijn knappe bestseller heeft beschreven met dezelfde naam. Hoe een Nederlands kroonjuweel, de ABN AMRO, in een roetsjbaan naar de totale vernietiging terechtkwam door wanbeleid, blinde ambitie, achterdocht, jaloezie en complotten van de top van de bank. Een dramatische bundeling van falende karakters en omstandigheden. Het verdwijnpunt in dit bizarre tableau vivant ligt bij Rijkman Groenink, de gevoelsarme, bijkans autistische voorzitter van de Raad van Bestuur die in de baaierd van geweld ten onder gaat. Het stuk is geen adaptatie van het boek. Op het omslag van dat boek is een slang afgebeeld die het vignet van Dé Bank opslokt. In de toneelversie is uiteindelijk niet de bánk de prooi maar zijn het juist de mánnen – en één enkele vrouw – aan de top die ten prooi vallen aan de krachten die zij voor een groot deel zelf hebben ontketend. In nog geen twee uur tijd voltrekt zich de tragedie tegen een soort klimrek dat niet slechts als decor fungeert maar heel sterk ook dient als de plaats van handeling. Sophie Kassies tekende voor de toneeltekst, Johan Doesburg voor de regie. De Prooi is een absolute aanrader. Er is in de beschouwingen vooraf nogal eens verwezen naar Shakespeare als referentiekader voor de aanpak van De Prooi. Dat is deels waar. De Raad van Bestuur heeft zeker iets van een renaissancehof met zijn intriges, leugens en halve waarheden. Maar veel en het tenslotte beslissende onheil komt van buitenaf, de onbeheersbare veelkoppigheid van het financiële monster dat zich gulzig tegoed doet in Wall Street en de City en de zwakken zonder aarzelen vermorzelt, ook als het om prinsen gaat aan een bancair hof dat zich na twee eeuwen roemruchtiger waant dan het in feite is. Een hof dat zijn tafelzilver overschat dat aan het slot bij opbod wordt verkocht. Zulks onder bijval van snel cashende aandeelhouders. Exit Groenink en exit diens hovelingen, vaardig in complotten, niet wars van roem als die maar in geld viel uit te drukken. Het knappe van de voorstelling is dat de technische entourage van de ingewikkelde mondiale geldhandel ondergeschikt is gemaakt aan de universeel menselijke problematiek van hoogmoed en de val die daar onvermijdelijk op volgt. De techniek van retail, swaps en andere dieventaal kun je laten voor wat het is. Het klimrek blijkt tenslotte geen tempel van eeuwige roem, zelfs niet een vluchtheuvel. Eerder een wolkenkrabber met de ramen open waaruit de gemankeerde helden naar beneden worden geduwd dan wel vrijwillig springen. Voor de gevolgen van die val maakt het weinig uit. Doesburg maakte grandioos vormingstoneel ter lering van de woest en niets en niemand ontziende naar boven klauterende financiële kaste. Het zal, zoals nu eenmaal altijd bij vormingstoneel, weinig helpen. Maar in deze opzet is het wel vermakelijk en spannend. De toeschouwer verrijst na die twee uur uit zijn stoel met een gevoelsmix van boosheid en tevredenheid. De Prooi gaat drie maanden op toernee door het land. Niet missen als hij in de buurt komt. |
| < Vorige | Volgende > |
|---|
| Henk Beereboom | ||||
|---|---|---|---|---|
|
||||
