|
Neonazi’s maken meer kapot dan je lief is |
|
|
|
Marjolijn Uitzinger
|
|
dinsdag 07 augustus 2012 |
|
Berlijn – Het is en blijft een open zenuw in de Duitse samenleving: extreemrechts. Neonazi’s. Niet alleen de zwart geklede botte kaalkoppen die je in demonstraties ziet, bijvoorbeeld in Dresden bij de jaarlijkse herdenking van het bombardement, of de Zwickauer Zelle, het drietal dat beschuldigd wordt van moord op twaalf Turkse en Griekse middenstanders in de afgelopen tien jaar, maar ook de correct geklede mannen die scholen en sportverenigingen infiltreren om de jeugd warm te maken voor hun verderfelijke gedachtengoed.
De politieke tak, de NPD, is in twee deelstaten in het parlement vertegenwoordigd, in Sachsen met 8 afgevaardigden en in Mecklenburg-Vorpommern met 5. Niet dat ze daar veel voorstellen: de parlementariërs strijken hun geld op, maken onderling ruzie en vertonen zich nauwelijks op hun werkplek. Extreemrechts is een marginaal fenomeen, maar het is ergerlijk en kennelijk ook onuitroeibaar. De discussie over een verbod van de NPD laait van tijd tot tijd op, maar uiteindelijk ziet men er steeds weer van af, omdat het middel in feite erger zou zijn dan de kwaal.
De Duitsers zijn aan het verschijnsel gewend en schrikken alleen op bij berichten over het moorddadige trio uit Zwickau en de manier waarop bewijsstukken in deze zaak geruisloos verdwenen zijn. Maar nu is daar de zaak van de roeister Nadja Drygalla bijgekomen en die maakt weer veel discussie los. De 23-jarige blondine heeft het Olympisch Dorp moeten verlaten nadat zij in opspraak was gekomen wegens haar relatie met Michael Fischer, die in 2011 op de kandidatenlijst van de NPD stond in Rostock, Mecklenburg-Vorpommern, maar niet gekozen werd. Het is allemaal achter de rug, aldus zijn vriendin. Hij is sinds mei dit jaar geen lid van de NPD meer, heeft met `de hele zaak´ gebroken en is eruit gestapt, zei ze in een interview met het persbureau dpa, nadat ze uit Londen was vertrokken. Zij voegde eraan toe: `Zijn hoogtepunt was dat hij kandidaat werd voor de NPD. Ik kan wel zeggen dat onze relatie hierdoor sterk onder druk heeft gestaan en dat ik hem vaak duidelijk heb gemaakt dat ik die ideologie afwijs. Ik ben nooit bij een demonstratie aanwezig geweest en ik heb geen relatie met zijn vriendenkring of met deze beweging.´
De gang van zaken is ondoorzichtig. De teamleiding van de Olympische roeiers vond dat ze beter kon opstappen, de Duitse roeibond toonde zich verrast, maar de sportbond in Meckpom (zoals de deelstaat in de wandeling heet) wist al een jaar dat er problemen waren met de vriend van Nadja. De Olympische Sportbond wist helemaal van niets. Wordt er vooraf gecontroleerd op dit soort zaken? Nee, naar blijkt. De Olympische Sportbond gaat van alle deelnemende sporters na of ze te maken hebben gehad met doping en met de Stasi, de geheime dienst van de DDR. Van doping bleek geen sprake. In 13 gevallen kwamen er Stasi-dossiers op tafel. Dat leidde in 5 gevallen tot een gesprek, met als uitkomst dat er geen reden was deze vijf sporters buiten het Olympisch team te houden. Om welke mensen het gaat blijft natuurlijk geheim, maar op zich is dit (23 jaar na de val van de Muur) ook al opmerkelijk.
Alleen Stasi en doping - er wordt dus niet gelet op contacten in extreemrechtse kring. En de vraag is of dat wel zou moeten. Minister de Maizière van Defensie (CDU) heeft daar een duidelijk antwoord op, ook al gaf hij dat in vragende vorm, in het Duitsland-Huis in Londen. `Is het de overheid werkelijk geoorloofd om de vriendenkring van sporters te screenen om te kijken wat daar aan de hand is? Moeten we van hen verlangen dat de sporters zelf melden met wie ze bevriend zijn en wat voor opvattingen hun vrienden hebben? Waar ligt dan de grens?‘
Michael Fischer zegt dat hij in volle overtuiging het neonazisme heeft afgezworen, omdat hij zijn relatie, zijn kansen op de arbeidsmarkt en zijn verdere toekomst niet wil verpesten. Maar daarbij wordt in antifascistische kringen een vraagteken gezet. Dat soort verhalen vertellen ze altijd, aldus forums op internet. Fischer zou wel degelijk een centrale rol hebben gespeeld op lokaal niveau en zou een gewelddadige figuur zijn geweest in de extreemrechtse beweging in Rostock. Begin dit jaar zou hij een groepje vermomde neonazi’s hebben aangevoerd dat een herdenking van nazi-slachtoffers met geweld heeft verstoord, en hij zou nog op 1 mei als fotograaf aanwezig zijn geweest bij rechtse demonstraties om daar foto’s te maken van tegendemonstranten, NPD-tegenstanders dus. Ook de minister van binnenlandse zaken van Meckpom is er niet van overtuigd dat Fischer zich werkelijk heeft losgemaakt uit het neonazisme. Er wordt een onderzoek ingesteld dat op korte termijn duidelijkheid moet verschaffen.
Voor Nadja Drygalla is het te laat. Terecht? Ik vind het lastig die vraag te beantwoorden. Het is in principe een privékwestie. Als Fischer werkelijk de NPD en alles eromheen vaarwel heeft gezegd is Nadja bovendien ten onrechte weggestuurd. Maar als hij nog wel actief is in de neonazistische scene en zij willens en wetens nu leugens vertelt, is het weer een ander verhaal. Na het zomerreces gaat de landspolitiek zich ermee bemoeien. De parlementaire commissie voor sportzaken uit de Bondsdag wil bekijken hoe men moet omgaan met dit soort gevallen en – ook geen overbodige luxe - hoe de communicatie verloopt in de Duitse topsport.
Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken
|
