| Menu | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
| Vertel het verder! |
|---|
|
Klik hier en stuur deze website naar uw vrienden: e-mail to a friend |
| Plein |
|---|
|
Kerstboom De dodenherdenking op 4 mei is geen juist moment om in lachen uit te barsten. Toch gebeurt me dat (vermengd met grote ergernis) als ik Willem Alexander zie in zijn uniform. Een soort wandelende kerstboom. En 2 jaar geleden een rennende kerstboom, toen hij zijn vrouw aan haar lot overliet in de paniek rond de damschreeuwer. Waarom dost die man zich zo raar uit? Hij is toch geen beroepsmilitair? Bij zijn opa zat het in zijn Pruisische genen. En, eerlijk is eerlijk, hem stond het ganz nett. Bij Prins Pils staat het voor geen meter. En ik denk dat Claus zich elke keer omdraait in zijn graf, om het niet te zien. Frans Kok |
| Draaikont en tyfushond |
|
|
| Dick Toet | |
| woensdag 29 november 2006 | |
|
De kiezer heeft gesproken, het wordt altijd met enige plechtstatigheid gemeld. Alsof de kiezer met grote zorgvuldigheid tot een weloverwogen keuze komt. En er wordt dan ook nog vaak aan toegevoegd dat de kiezer altijd gelijk heeft. Allemaal onzin natuurlijk. Al vele jaren is ernstige minachting voor de politiek diep geworteld bij een groot deel van de kiezende bevolking. Over politiek wordt voornamelijk gesproken aan de borreltafel en op verjaardagspartijtjes en daar vliegen vooral termen als zakkenvullers, baantjesjagers, één pot nat en dergelijke veelvuldig over tafel. Echte politieke interesse is bij het gemene volk zeer dun gezaaid. Tegenwoordig is er dan ook nog de hulp van internetprogramma’s als de stemwijzer en dus hoef je je niet meer echt te verdiepen in de diverse programma’s. Je trapt via het toetsenbord van je pc een paar open deuren in en ziedaar, er rolt een advies uit. Dat zo’n advies in veel gevallen voor de betrokkene een verrassende uitkomst heeft, bewijst temeer dat de echte belangstelling in de politiek ontbreekt. OK, de kiezer heeft op 22 november gesproken, maar wat heeft hij of zij gezegd? De kiezer heeft zich afgewend van het midden, aldus een veel voorkomende exegese. Ja, dat kan een ‘blinde tyfushond’, om even oneerbiedig met Ajax-ettertje Sneijder te spreken, ook nog wel zien. (Op Sneijder kom ik straks nog terug) Weg van het midden? Wartaal zullen ze bedoelen. Onduidelijkheid troef en dat is ook niet zo verwonderlijk. Niemand die het stemhokje betreedt heeft immers enig idee wat al die andere stemmers gaan doen. De irritante peilingen zorgen nog eens voor extra verwarring. Zelfs als je strategisch stemt, is het een schot in het duister. Je zou bijna bepleiten dat op de ‘day after’ nog een keer gestemd mag worden om de eerste stem eventueel te corrigeren. Een veelpartijenstelsel zonder kiesdrempel, zoals wij dat kennen, vraagt natuurlijk om moeilijkheden en er is dan ook zelden een touw aan de uitslag vast te knopen. Dat wordt een moeilijke formatie trappen de waarzeggers dan elke keer opnieuw weer dezelfde open deur in. In dat opzicht is de jongste uitslag eigenlijk nog best helder. Het CDA is de grootste partij gebleven, ze kan niet regeren met de sterk afgeslankte VVD, dus komt de grootste partij ter linkerzijde, de PvdA, in beeld. Giet daar een sociaal ‘gristelijk’ sausje over in de vorm van de Christen Unie en je hebt een in beginsel goed werkbaar kabinet. Het onderzoek dat nu voor de vorm wordt ingesteld naar deelname van de Socialistische Partij is pure tijdverspilling. Leuke man, hoor, die Marijnissen, maar blijven steken in de jaren zeventig. Dat waren overigens hele leuke jaren, bijna zo aardig als de jaren zestig, maar Nederland heeft onmiskenbaar ver afstand genomen van die periode. Merkwaardig dus, die opkomst van de SP. Het charisma van Marijnissen heeft hier kennelijk even sterk, maar ook tijdelijk, gewerkt als dat van Fortuyn een paar jaar geleden. Zoals beloofd, nog even terug naar Wesley Sneijder, het even talentvolle als onuitstaanbare gifkikkertje van Ajax. Van de verkiezingscampagne is gezegd dat deze een voor Nederlandse begrippen hoog ‘moddergehalte’ kende. Ik vond het erg meevallen. ‘Niet eerlijk’, ‘draaikonterij’, waren zo ongeveer de grofste termen die zijn gebruikt. Toch moet de politiek het als bedrijfstak qua populariteit in ernstige mate afleggen tegen het betaald voetbal. Als we een term als ‘blinde tyfushond’ (Sneijder tegen de scheids) al moeten gaan zien als normale straattaal, zijn we wel erg diep gezakt. Maar de belangstelling voor het voetbal lijkt er niet echt onder te lijden. Wat scheelt ons toch dat we de politiek altijd zo negatief benaderen? Politiek dwingt je tot nadenken en daar zijn we als modale Nederlanders maar mondjesmaat toe geneigd. Waarom zijn al die onnozele spelletjes op tv zo razend populair en is een goed theaterstuk nog altijd vooral voorbehouden aan de ‘happy few’? Gemakzucht , eigen welzijn eerst, ach, er is van alles voor in te vullen, maar het heeft vooral te maken met het feit dat wij al jaren door uitzinnige welvaart straal worden verwend. Dit e-mailadres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit te kunnen bekijken |
| < Vorige | Volgende > |
|---|
